Teksty » Przekład toruński Nowego Przymierza » Ewangelia Łukasza » Rozdział 2
«  Ewangelia Łukasza 1 Ewangelia Łukasza 2 Ewangelia Łukasza 3  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »I stało się w te dni, że wyszedł dekret od Cezara Augusta, aby spisano cały zamieszkany świat. [2] »Pierwszy ten spis odbył się, gdy Kwiryniusz był namiestnikiem Syrii. [3] »I wszyscy szli, by dać się spisać, każdy do swojego miasta. [4] »Poszedł też i Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do ziemi judzkiej, do miasta Dawida, które nazywa się Betlejem, dlatego że był z domu i z rodu Dawida, [5] »Aby był spisany z Marią, poślubioną mu żoną, która była w ciąży. [6] »I stało się, gdy tam byli, że wypełniły się dni, aby urodziła. [7] »I urodziła swojego pierworodnego syna, i owinęła Go w pieluszki, i położyła Go w żłobie, dlatego że nie było dla nich miejsca na kwaterze. [8] »A byli pasterze w tej krainie, którzy nocowali w polu i trzymali nocą straż nad swoim stadem. [9] »I naraz, anioł Pana stanął obok nich, a chwała Pana zewsząd ich oświeciła i ogarnął ich wielki strach. [10] »A anioł powiedział im: Nie bójcie się; bo oto ogłaszam wam dobrą nowinę o wielkiej radości, która będzie udziałem całego ludu: [11] »Gdyż dziś został zrodzony dla was Zbawiciel, którym jest Mesjasz Pan, w mieście Dawida, [12] »I to będzie wam znakiem: Znajdziecie niemowlę owinięte w pieluszki, leżące w żłobie. [13] »I nagle stało się, że razem z aniołem pojawiło się mnóstwo wojska niebiańskiego, które chwaliło Boga i mówiło: [14] »Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój, w ludziach dobrej woli. [15] »I stało się, gdy odeszli od nich aniołowie do nieba, i ludzie, pasterze mówili jeden do drugiego: Udajmy się więc aż do Betlejem i zobaczmy jak spełnia się słowo, które nam Pan Bóg oznajmił. [16] »I śpiesznie przybyli, i znaleźli Marię i Józefa, i niemowlę leżące w żłobie. [17] »A gdy to zobaczyli, rozgłosili słowo, które zostało im powiedziane o tym dziecku. [18] »I wszyscy, którzy to słyszeli, dziwili się temu, co powiedzieli im pasterze. [19] »A Maria zachowywała wszystkie te słowa, rozważając je w swoim sercu. [20] »I wrócili pasterze, oddając chwałę i wielbiąc Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, tak, jak im zostało powiedziane. [21] »I gdy wypełniło się osiem dni, aby obrzezano dziecię, nazwano Go imieniem Jezus, tak, jak zostało nazwane przez anioła, przed poczęciem Go w łonie matki. [22] »A gdy wypełniły się dni jej oczyszczenia zgodnie z Prawem Mojżesza, przynieśli Go do Jerozolimy, by stawić Go przed Panem, [23] »Jak napisano w Prawie Pana: Każdy męski potomek otwierający łono zostanie nazwany poświęconym dla Pana; [24] »I aby dać ofiarę według tego, co powiedziano w Prawie Pana: parę synogarlic lub dwa młode gołębie. [25] »A oto w Jerozolimie był człowiek o imieniu Symeon; a człowiek ten był sprawiedliwy i pobożny, wyczekujący pociechy Izraela, a Duch Święty był na nim. [26] »I zostało mu objawione przez Ducha Świętego, że nie ujrzy śmierci, zanim nie zobaczy Mesjasza Pana. [27] »I on przyszedł wiedziony w Duchu do świątyni; a gdy rodzice wnosili dziecię Jezus, aby uczynić z Nim według zwyczaju Prawa, który odnosił się do Niego, [28] »On wziął je w swoje ramiona, wysławiał Boga i powiedział: [29] »Teraz Władco, uwalniasz swojego sługę w pokoju, według Twojego Słowa; [30] »Gdyż oczy moje zobaczyły Twoje zbawienie, [31] »Które przygotowałeś przed obliczem wszystkich ludzi, [32] »Światło objawienia dla pogan i chwałę ludu Twojego – Izraela. [33] »A Józef i Jego matka byli zdziwieni tym, co o Nim mówiono. [34] »I błogosławił im Symeon, i powiedział do Marii, Jego matki: Oto Ten jest ustanowiony na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu się sprzeciwią. [35] »I twoją własną duszę przeszyje miecz, aby w ten sposób zostały objawione zamysły z wielu serc. [36] »I była też Anna prorokini, córka Fanuela, z plemienia Aser, która była bardzo posunięta w swoich dniach, a od czasu swojego panieństważyła siedem lat ze swoim mężem. [37] »A ta była wdową, mającą około osiemdziesiąt cztery lata, która nie opuszczała świątyni, w postach i w błaganiach służąc Bogu, w nocy i we dnie. [38] »Ta też, w tej godzinie stanęła obok i dziękowała Panu, i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali odkupienia w Jerozolimie. [39] »A gdy dopełnili wszystko zgodnie z Prawem Pana, wrócili do Galilei, do swojego miasta Nazaret. [40] »A dziecko rosło i umacniało się w Duchu, będąc pełne mądrości, i łaska Boża była nad Nim. [41] »A Jego rodzice chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. [42] »I gdy miał dwanaście lat, wstąpili do Jerozolimy według zwyczaju tego święta; [43] »I po skończeniu tych dni, gdy wracali, pozostał chłopiec Jezus w Jerozolimie, a Józef i Jego matka o tym nie wiedzieli. [44] »A sądząc, że jest w gromadzie podróżnych, uszli dzień drogi i szukali Go między krewnymi i znajomymi. [45] »I gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy, nadal szukając Go. [46] »I stało się, że po trzech dniach, znaleźli Go siedzącego w świątyni pośrodku nauczycieli, gdy ich słuchał i zadawał im pytania. [47] »A zdumiewali się wszyscy, którzy Go słuchali, Jego zrozumieniem i Jego odpowiedziami. [48] »I gdy Go zobaczyli, zdziwili się. I powiedziała do Niego matka Jego: Dziecko! Dlaczego nam to uczyniłeś? Oto Twój ojciec i ja z bólem Ciebie szukaliśmy. [49] »I powiedział do nich: Dlaczego mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że ja muszę być w tym, co jest mojego Ojca? [50] »Lecz oni nie zrozumieli tych słów, które im powiedział. [51] »I zszedł z nimi, i przyszedł do Nazaretu, i był im poddany. A matka Jego zachowywała wszystkie te słowa w swoim sercu. [52] »A Jezus wzrastał w mądrości i dojrzałości, i w łasce u Boga i ludzi. 
«  Ewangelia Łukasza 1 Ewangelia Łukasza 2 Ewangelia Łukasza 3  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pismo Święte - przekład toruński Nowego Przymierza. Wydanie 2. Fundacja Świadome Chrześcijaństwo, Toruń 2017, 2018. Tekst zamieszczony za zgodą wydawcy. Wersja tekstu: 2018.08.15. Moduł opracowany przez BibliePolskie.pl