Teksty » Przekład toruński Nowego Przymierza » Ewangelia Łukasza » Rozdział 23
«  Ewangelia Łukasza 22 Ewangelia Łukasza 23 Ewangelia Łukasza 24  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »I gdy powstało całe to mnóstwo ludzi, zaprowadzili Go do Piłata. [2] »I zaczęli Go oskarżać, mówiąc: Tego znaleźliśmy, że odwraca naród i zakazuje dawać podatki Cezarowi, mówiąc o sobie, że jest Mesjaszem, Królem. [3] »I pytał Go Piłat, mówiąc: Ty jesteś Królem Żydów? A On w odpowiedzi, rzekł mu: Ty to mówisz. [4] »Wtedy powiedział Piłat do arcykapłanów i do tłumów: Żadnej winy w tym człowieku nie znajduję. [5] »Lecz oni jeszcze bardziej napierali, mówiąc: Podburza lud, nauczając po całej Judei; zaczął od Galilei i dotarł aż dotąd. [6] »A Piłat, słysząc o Galilei, zapytał, czy ten człowiek jest Galilejczykiem. [7] »I gdy dowiedział się, że jest podległym władzy Heroda, odesłał Go do Heroda, który także w te dni był w Jerozolimie. [8] »Herod natomiast bardzo się uradował, gdy ujrzał Jezusa; bo od dawna chciał Go zobaczyć, dlatego że wiele o Nim słyszał i miał nadzieję, iż zobaczy jakiś cudowny znak, który dokona się przez Niego. [9] »I zadawał Mu wiele pytań; ale On nic mu nie odpowiedział. [10] »A stali tam arcykapłani i uczeni w Piśmie, gwałtownie Go oskarżając. [11] »Herod natomiast ze swoimi żołnierzami okazał Mu pogardę i wyszydził Go, oblekł w lśniącą szatę i odesłał Go z powrotem do Piłata. [12] »I stali się Piłat i Herod w tym dniu przyjaciółmi, wcześniej bowiem byli sobie wrogami. [13] »A Piłat, zwołał arcykapłanów, przełożonych i lud, [14] »I powiedział do nich: Przyprowadziliście do mnie tego człowieka, jako zwodziciela ludu; i oto ja po przesłuchaniu Go wobec was, nie znalazłem w tym człowieku żadnej winy, o którą Go oskarżacie, [15] »Ani też Herod, albowiem odesłałem was do niego; otóż nie uczynił On nic takiego, co zasługiwałoby na śmierć. [16] »Dlatego ukarzę Go i wypuszczę. [17] »A musiał im Piłat wypuszczać jednego co święto. [18] »I krzyczeli więc wszyscy razem, mówiąc: Usuń tego, a wypuść nam Barabasza! [19] »Który był wtrącony do więzienia z powodu jakiegoś rozruchu w mieście i morderstwa. [20] »Piłat więc ponownie przemówił do nich, chcąc uwolnić Jezusa. [21] »Ale oni wołali, mówiąc: Ukrzyżuj, ukrzyżuj Go! [22] »A on po raz trzeci powiedział do nich: Co więc złego Ten uczynił? Nie znalazłem w Nim żadnej z win, z powodu których zasługiwałby na śmierć; dlatego ukarzę Go i wypuszczę. [23] »A oni jednak nalegali donośnym głosem, domagając się, aby On został ukrzyżowany; a krzyki ich i arcykapłanów przybierały na sile. [24] »Piłat orzekł więc, aby stało się według ich żądania; [25] »I wypuścił im tego, który był wtrącony do więzienia za rozruch i morderstwo, o którego prosili; a Jezusa zdał na ich wolę. [26] »I gdy Go odprowadzali, pochwycili niejakiego Szymona Cyrenejczyka, który szedł z pola, włożyli na niego krzyż, aby go niósł za Jezusem. [27] »A szły za Nim wielkie rzesze ludu i kobiet, które uderzały się w piersi i lamentowały nad Nim. [28] »A Jezus, obrócił się do nich i powiedział: Córki Jerozolimy! Nie płaczcie nade mną, tylko płaczcie nad sobą i nad swoimi dziećmi. [29] »Oto bowiem nadchodzą dni, kiedy będą mówić: Błogosławione niepłodne i łona, które nie rodziły i piersi, które nie karmiły. [30] »Wtedy zaczną mówić do gór: Padnijcie na nas! A do wzgórz: Przykryjcie nas! [31] »Bo jeśli z zielonym drzewem te rzeczy czynią, to co stanie się z suchym? [32] »Prowadzeni byli też i dwaj inni przestępcy, aby razem z Nim zostali straceni. [33] »I gdy przyszli na miejsce, zwane Czaszką, tam Go ukrzyżowali i przestępców, jednego z prawej, a drugiego z lewej strony. [34] »A Jezus mówił: Ojcze! Odpuść im, bo nie wiedzą, co czynią. A gdy rozdarli Jego szaty, rzucili o nie los. [35] »A lud stał i przypatrywał się, a razem z nimi przywódcy, którzy naśmiewali się z Niego, mówiąc: Innych ratował, niech ratuje samego siebie, jeśli Ten jest Mesjaszem – wybranym przez Boga. [36] »Naśmiewali się też z Niego i żołnierze, podchodząc i podając Mu kwaśne wino, [37] »Mówiąc: Jeśli Ty jesteś Królem Żydów, ratuj samego siebie. [38] »Nad Nim natomiast był napis, wyryty literami greckimi i łacińskimi, i hebrajskimi: Ten jest Królem Żydów. [39] »A jeden z powieszonych przestępców bluźnił Mu, mówiąc: Jeśli Ty jesteś Mesjaszem, ratuj samego siebie i nas. [40] »A odpowiadając, drugi gromił go, mówiąc: Czy ty Boga się nie boisz, choć taki sam wyrok ciąży na tobie? [41] »My wprawdzie sprawiedliwy, bo słusznie odbieramy karę za to, co uczyniliśmy, ale Ten nie uczynił nic niegodziwego. [42] »I powiedział: Jezusie, Panie! Wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swojego Królestwa. [43] »I Jezus powiedział mu: Zaprawdę, mówię ci dziś będziesz ze mną w raju. [44] »A było około szóstej godziny, i stała się ciemność na całej ziemi aż do godziny dziewiątej. [45] »I słońce się zaćmiło, a zasłona w świątyni została rozdarta przez środek. [46] »A Jezus zawołał potężnym głosem, mówiąc: Ojcze! W Twoje ręce składam mojego ducha; a gdy to powiedział, wydał ostatnie tchnienie. [47] »A setnik widząc to, co się działo, oddał chwałę Bogu, mówiąc: Istotnie, ten człowiek był sprawiedliwy. [48] »I wszystkie tłumy, które zeszły się razem na to widowisko, widząc co się stało, wracały bijąc się w swoje piersi. [49] »I stali z daleka wszyscy, którzy Go znali, i kobiety, które współtowarzyszyły Mu od Galilei, patrzące na to. [50] »A oto mąż, imieniem Józef, który był członkiem Rady, mąż dobry i sprawiedliwy, [51] »Z Arymatei, miasta Judei, który też sam oczekiwał Królestwa Bożego, który nie głosował za postanowieniem Rady i ich czynem, [52] »Ten udał się do Piłata i prosił o ciało Jezusa. [53] »I zdjął je, owinął w płótno i złożył je w grobowcu wykutym w skale, w którym nikt jeszcze nigdy nie był złożony. [54] »A był to Dzień Przygotowania, i nastawał sabat. [55] »A poszły za nim i kobiety, które razem z Jezusem przyszły z Galilei, oglądając grobowiec i jak zostało położone Jego ciało. [56] »A gdy wróciły, przygotowały wonności i olejki; a w sabat oczywiście odpoczęły według przykazania. 
«  Ewangelia Łukasza 22 Ewangelia Łukasza 23 Ewangelia Łukasza 24  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pismo Święte - przekład toruński Nowego Przymierza. Wydanie 2. Fundacja Świadome Chrześcijaństwo, Toruń 2017, 2018. Tekst zamieszczony za zgodą wydawcy. Wersja tekstu: 2018.08.15. Moduł opracowany przez BibliePolskie.pl