Teksty » Przekład toruński Nowego Przymierza » Ewangelia Łukasza » Rozdział 24
«  Ewangelia Łukasza 23 Ewangelia Łukasza 24 Ewangelia Jana 1  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »A pierwszego dnia tygodnia, bardzo wczesnym rankiem przyszły do grobowca, niosąc wonności, które przygotowały; a z nimi i inne kobiety; [2] »I znalazły kamień odtoczony od grobowca. [3] »A gdy tam weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa. [4] »I gdy zaczęły się tym niepokoić, oto nagle dwaj mężczyźni w lśniących szatach stanęli obok nich. [5] »A one przestraszone, skłoniły twarz ku ziemi; wtedy oni powiedzieli do nich: Dlaczego szukacie żyjącego między umarłymi? [6] »Nie ma Go tutaj, ale został wzbudzony z martwych; przypomnijcie sobie, jak wam to powiedział, gdy jeszcze był w Galilei, [7] »Mówiąc, że Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzesznych ludzi, i być ukrzyżowany, a trzeciego dnia powstać z martwych. [8] »I przypomniały sobie Jego słowa. [9] »A gdy wróciły od grobowca, oznajmiły to wszystko jedenastu i wszystkim pozostałym. [10] »Tymi więc, które mówiły to apostołom, były: Maria Magdalena i Joanna, i Maria, matka Jakuba, oraz pozostałe z nimi. [11] »A słowa ich wydawały się im niedorzeczne i nie wierzyli im. [12] »Piotr jednak powstał i pobiegł do grobowca, a gdy się nachylił, ujrzał jedynie złożone płótna; i odszedł do siebie, dziwiąc się temu, co się stało. [13] »A oto dwaj z nich w tym samym dniu szli do miasteczka, które było oddalone sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy, które zwano Emaus. [14] »I ci rozmawiali ze sobą o tym wszystkim, co się zdarzyło. [15] »I stało się, że gdy oni rozmawiali i stawiali sobie nawzajem pytania, sam Jezus zbliżył się i szedł razem z nimi. [16] »Ale oczy ich zostały zakryte, żeby Go nie rozpoznali. [17] »I powiedział do nich: Cóż to za myśli wymieniacie między sobą idąc, i dlaczego jesteście smutni? [18] »A jeden z nich o imieniu Kleofas w odpowiedzi, rzekł Mu: Czy Ty jesteś jedynym przybyszem w Jerozolimie, który nie wie o tym, co się w niej stało w tych dniach? [19] »I powiedział im: Co takiego? A oni Mu powiedzieli o Jezusie Nazarejczyku, który był mężem i prorokiem, mocnym w czynie i w słowie przed Bogiem i całym ludem; [20] »I jak Go wydali arcykapłani i nasi przywódcy na karę śmierci; i ukrzyżowali Go. [21] »A my mieliśmy nadzieję, że On jest tym, który ma odkupić Izraela. Lecz właśnie dziś upływa trzeci dzień po tym wszystkim, jak to się stało. [22] »Lecz niektóre z naszych kobiet zadziwiły nas. Wcześnie rano, gdy były przy grobowcu, [23] »Nie znalazły Jego ciała, a gdy przyszły, mówiły, że miały widzenie aniołów, którzy mówili, że On żyje. [24] »I udali się niektórzy z naszych do grobowca, i znaleźli wszystko tak, jak powiedziały kobiety; ale Jego nie widzieli. [25] »A On powiedział do nich: O nierozumni z sercem nieskorym, by uwierzyć we wszystko, co powiedzieli prorocy! [26] »Czyż Mesjasz nie musiał tego wycierpieć i tak wejść do swojej chwały? [27] »I zaczynając od Mojżesza i przez wszystkich proroków, wykładał im ze wszystkich Pism to, co o Nim samym jest napisane. [28] »I zbliżyli się do miasteczka, do którego szli, a On sprawiał wrażenie, jakby miał iść dalej. [29] »I przymusili Go, mówiąc: Zostań z nami, bo ma się ku wieczorowi i już się dzień nachylił ku końcowi. I wstąpił, aby z nimi pozostać. [30] »I stało się, gdy On spoczął z nimi przy stole, że wziął chleb, pobłogosławił, a gdy złamał, podawał im. [31] »I oczy ich zostały otworzone, i rozpoznali Go; a On stał się niewidzialny dla nich. [32] »I mówili do siebie: Czyż nasze serce nie pałało w nas, gdy mówił do nas w drodze i gdy otwierał nam Pisma? [33] »I wstali w tej samej godzinie, i wrócili do Jerozolimy i znaleźli zgromadzonych jedenastu, i tych, którzy byli z nimi, [34] »Mówiących, że prawdziwie Pan powstał z martwych i ukazał się Szymonowi. [35] »A oni wyjaśnili, co stało się w drodze, i jak dał się im poznać przy łamaniu chleba. [36] »A gdy oni to mówili, sam Jezus stanął pośrodku nich i powiedział im: Pokój wam! [37] »A oni przerazili się i przestraszyli, albowiem myśleli, że widzą ducha. [38] »A On im powiedział: Dlaczego jesteście zatrwożeni i dlaczego wątpliwości wstępują do waszych serc? [39] »Zobaczcie moje ręce i moje stopy, że to jestem ja sam; dotknijcie się mnie i zobaczcie, że duch nie ma ciała ani kości, tak jak widzicie, że ja mam. [40] »I gdy to powiedział, pokazał im swoje ręce i stopy. [41] »A gdy oni jeszcze z radości nie wierzyli i dziwili się, powiedział im: Macie tutaj coś do jedzenia? [42] »A oni Mu podali kawałek pieczonej ryby i plaster z pszczelego miodu. [43] »A On wziął i jadł przy nich. [44] »I powiedział im: To są słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami, że musi zostać wypełnione wszystko to, co zostało napisane w Prawie Mojżesza, i u Proroków, i w Psalmach o mnie. [45] »Wtedy otworzył ich umysły, aby rozumieli Pisma. [46] »I powiedział im: Tak jest napisane, tak też Mesjasz musiał cierpieć i powstać z martwych trzeciego dnia; [47] »A w Jego imię ma być głoszone upamiętanie i odpuszczenie grzechów dla wszystkich narodów, zaczynając od Jerozolimy. [48] »A wy jesteście tego świadkami. [49] »I oto ja posyłam do was obietnicę Ojca mojego, a wy pozostańcie w mieście Jeruzalem, aż zostaniecie przyobleczeni w moc z wysokości. [50] »A wyprowadził ich na zewnątrz miasta, aż do Betanii, i gdy podniósł swoje ręce, błogosławił ich. [51] »I stało się, gdy ich błogosławił, że rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba. [52] »A oni oddali Mu pokłon i wrócili do Jerozolimy z wielką radością. [53] »I byli stale w świątyni, chwaląc i błogosławiąc Boga. Amen. 
«  Ewangelia Łukasza 23 Ewangelia Łukasza 24 Ewangelia Jana 1  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pismo Święte - przekład toruński Nowego Przymierza. Wydanie 2. Fundacja Świadome Chrześcijaństwo, Toruń 2017, 2018. Tekst zamieszczony za zgodą wydawcy. Wersja tekstu: 2018.08.15. Moduł opracowany przez BibliePolskie.pl