Teksty » Przekład toruński Nowego Przymierza » Dzieje Apostolskie » Rozdział 2
«  Dzieje Apostolskie 1 Dzieje Apostolskie 2 Dzieje Apostolskie 3  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »I gdy nadszedł dzień Pięćdziesiąty, byli wszyscy zgromadzeni jednomyślnie na tym samym miejscu. [2] »I nagle powstał z nieba szum, jakby nadchodzącego gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, gdzie przebywali. [3] »I ukazały się im rozdzielające się języki jakby ognia, tak że spoczął na każdym z nich. [4] »I napełnieni zostali wszyscy Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak Duch dawał im się wypowiadać. [5] »A przebywali w Jerozolimie Żydzi, mężowie pobożni, z każdego narodu pod niebem. [6] »A gdy powstał ten głos, zeszło się mnóstwo ludzi i zdumieli się, że słyszeli, każdy z nich, jak mówili ich własnym językiem. [7] »I zdumiewali się wszyscy, i dziwili się, mówiąc jedni do drugich: Czy oto ci wszyscy, którzy mówią, nie są Galilejczykami? [8] »Jak to więc jest, że słyszymy każdy z nas własny język w którym się urodziliśmy? [9] »Partowie i Medowie, i Elamici, i zamieszkujący Mezopotamię, Judeę a także Kapadocję, Pont i Azję, [10] »Frygię a także Pamfilię, Egipt i części Libii, tej leżącej naprzeciw Cyreny, i przybysze z Rzymu, Judejczycy, a także prozelici, [11] »Kreteńczycy i Arabowie, słyszymy ich mówiących w naszych językach o wielkich dziełach Boga. [12] »I zdumieli się wszyscy, i byli zakłopotani, mówiąc jeden do drugiego: Cóż to ma być? [13] »Inni natomiast szydząc, mówili: Upili się młodym winem. [14] »Wtedy wstał Piotr z jedenastoma, podniósł swój głos i przemówił do nich: Mężowie Judejczycy i wy zamieszkujący Jerozolimę! Niech jest to wam wiadome i wysłuchajcie moich słów. [15] »Bowiem nie są oni pijani, jak przypuszczacie, gdyż jest trzecia godzina dnia. [16] »Ale to jest to, co jest powiedziane przez proroka Joela: [17] »I tak będzie w ostatecznych dniach, mówi Bóg, wyleję z Ducha mojego na wszelkie ciało, prorokować będą synowie wasi i córki wasze, a młodzieńcy wasi ujrzą widzenia, a starsi wasi będą śnić sny. [18] »I nawet na moje sługi i na moje służebnice w tych dniach wyleję z Ducha mojego, i będą prorokować; [19] »I ukażę cuda na niebie w górze, i znaki na ziemi na dole, krew, ogień i kłęby dymu. [20] »Słońce zostanie obrócone w ciemność, a księżyc w krew, zanim przyjdzie ten wielki i jawny dzień Pana. [21] »I stanie się, że każdy, kto wezwie imienia Pana, zostanie zbawiony. [22] »Mężowie Izraelici! Słuchajcie tych słów: Jezusa Nazarejczyka, męża od Boga, który jest wam potwierdzony przez moce, cuda i znaki, które czynił Bóg przez Niego pośród was, jak to sami wiecie, [23] »Tego, zgodnie z ustalonym postanowieniem i uprzednią wiedzą Boga wydanego, wzięliście i przytwierdziliście do krzyża rękami ludzi nieprawych. [24] »Jego to wzbudził Bóg, gdy uwolnił od bólów śmierci, gdyż było rzeczą niemożliwą, aby przez nią był trzymany. [25] »Dawid bowiem mówi o Nim: Przez cały czas widziałem Pana przed moim obliczem: Bo jest po mojej prawicy, abym nie został zachwiany. [26] »Dlatego doznało radości moje serce i rozradował się mój język, a jeszcze i ciało moje mieszkać będzie w nadziei; [27] »Nie zostawisz bowiem mojej duszy w Hadesie, ani nie dopuścisz, by święty Twój oglądał zepsucie. [28] »Dałeś mi poznać drogi życia i napełnisz mnie radością przed Twoim obliczem. [29] »Mężowie bracia! Wolno mi mówić z całą śmiałością do was o patriarsze Dawidzie, że umarł i został pogrzebany, a jego grobowiec jest u nas aż do dnia dzisiejszego. [30] »Będąc więc prorokiem, i wiedząc, że Bóg potwierdził przysięgą, że z owocu jego lędźwi według ciała wzbudzi Mesjasza i posadzi na jego tronie, [31] »To przewidując, powiedział o zmartwychwstaniu Mesjasza, że nie została dusza Jego w Hadesie, a ciało Jego nie zobaczy zepsucia. [32] »Tego to Jezusa wzbudził Bóg, czego my wszyscy jesteśmy świadkami. [33] »Będąc więc wywyższonym prawicą Boga, i otrzymując od Ojca obietnicę Ducha Świętego, wylał to, co wy teraz widzicie i słyszycie. [34] »Albowiem Dawid nie wstąpił do nieba, lecz sam mówi: Powiedział Pan mojemu Panu: Zasiadaj po mojej prawicy, [35] »Aż położę nieprzyjaciół twoich jako podnóżek twoich stóp. [36] »Niech więc wie z pewnością cały dom Izraela, że i Panem i Mesjaszem uczynił Go Bóg, tego Jezusa, którego wy ukrzyżowaliście. [37] »Gdy to usłyszeli, serca ich zostały przeszyte do głębi i powiedzieli do Piotra oraz do pozostałych apostołów: Co mamy czynić, mężowie bracia? [38] »A Piotr powiedział do nich: Upamiętajcie się i niech każdy z was zostanie ochrzczony w imieniu Jezusa Chrystusa ze względu na odpuszczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego. [39] »Dla was bowiem jest ta obietnica i dla waszych dzieci, i dla wszystkich, którzy są z dala, ilu ich powoła Pan, Bóg nasz. [40] »I w wielu innych słowach świadczył i zachęcał ich, mówiąc: Dajcie się uratować z tego przewrotnego pokolenia. [41] »Ci więc, którzy z radością przyjęli jego słowa, zostali ochrzczeni, i w tym dniu przyłączonych zostało około trzech tysięcy dusz. [42] »I trwali niezłomnie w nauce apostołów i we wspólnocie, i w łamaniu chleba, i w modlitwach. [43] »I każdą duszę ogarniała bojaźń, a przez ręce apostołów działo się wiele znaków i cudów. [44] »A wszyscy wierzący byli na tym samym miejscu i wszystko mieli wspólne. [45] »I sprzedawali swoje posiadłości i majątki, i rozdzielali je wszystkim, zgodnie z tym, jaką kto miał potrzebę. [46] »I codziennie też trwali niezłomnie i jednomyślnie w świątyni, łamiąc także chleb po domach, przyjmowali pokarm z radością i w prostocie serca, [47] »Chwaląc Boga i mając życzliwość u całego ludu. A Pan codziennie przyłączał do tego grona – do zboru – tych, którzy dostępowali zbawienia. 
«  Dzieje Apostolskie 1 Dzieje Apostolskie 2 Dzieje Apostolskie 3  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pismo Święte - przekład toruński Nowego Przymierza. Wydanie 2. Fundacja Świadome Chrześcijaństwo, Toruń 2017, 2018. Tekst zamieszczony za zgodą wydawcy. Wersja tekstu: 2018.08.15. Moduł opracowany przez BibliePolskie.pl