Teksty » Przekład toruński Nowego Przymierza » Dzieje Apostolskie » Rozdział 26
«  Dzieje Apostolskie 25 Dzieje Apostolskie 26 Dzieje Apostolskie 27  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »Agryppa powiedział wtedy do Pawła: Pozwala ci się mówić za siebie samego. Wtedy Paweł wyciągnął rękę i zaczął się bronić: [2] »Uważam siebie za szczęśliwego, królu Agryppo, że mam dziś bronić się przed tobą odnośnie wszystkiego, o co jestem oskarżany przez Żydów, [3] »Zwłaszcza, że ty znasz wszystkie zwyczaje i sporne kwestie wśród Żydów; dlatego, proszę cię, abyś mnie cierpliwie wysłuchał. [4] »Tak więc, tryb mojego życia od młodości, jakim on był od początku między moim narodem w Jerozolimie, znają wszyscy Żydzi. [5] »Wiedzą o mnie od dawna – gdyby chcieli zaświadczyć – że żyłem według najściślejszych zasad stronnictwa naszej religii, jako faryzeusz. [6] »A teraz stoję tu sądzony z powodu nadziei spełnienia obietnicy, uczynionej wobec ojców przez Boga, [7] »Której dwanaście naszych pokoleń, żarliwie służąc Bogu dniem i nocą, spodziewa się dostąpić, w sprawie tej nadziei jestem oskarżany przez Żydów, królu Agryppo! [8] »Dlaczego uważa się za rzecz nie do wiary, że Bóg wzbudza umarłych? [9] »Ja sam wprawdzie uważałem, że trzeba przeciw imieniu Jezusa Nazarejczyka podjąć wiele wrogich działań, [10] »Co też uczyniłem w Jerozolimie, wielu też świętych zamknąłem w więzieniach, gdyż wziąłem to pełnomocnictwo od arcykapłanów. A gdy miano ich zabijać, głosowałem za tym rzucając kamyk. [11] »I po wszystkich synagogach często karząc ich, zmuszałem do bluźnierstwa, popadając też w coraz większy szał przeciwko nim, prześladowałem ich nawet w obcych miastach. [12] »I w tych okolicznościach podróżując do Damaszku z pełnomocnictwem i poleceniem od arcykapłanów, [13] »W środku dnia, na drodze, zobaczyłem, o królu, światłość z nieba, przewyższającą jasność słońca, światłość, która oświeciła mnie i tych, którzy szli ze mną. [14] »A gdy my wszyscy upadliśmy na ziemię, usłyszałem głos mówiący do mnie, który powiedział w języku hebrajskim: Saulu! Saulu! Dlaczego mnie prześladujesz? Trudno ci wierzgać przeciw ościeniowi. [15] »A ja powiedziałem: Kim jesteś, Panie? A On powiedział: Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz. [16] »Ale podnieś się i stań na swoich nogach; albowiem na to ci się ukazałem, ponieważ cię dla siebie już wcześniej swą ręką wybrałem na sługę i świadka tych rzeczy, które widziałeś, jak i tych, w których ci się ukażę, [17] »Wyrywając cię dla siebie spośród tego ludu i pogan, do których cię teraz posyłam, [18] »Aby otworzyć ich oczy i odwrócić od ciemności do światłości i z władzy szatana do Boga, aby otrzymali odpuszczenie grzechów i dziedzictwo między uświęconymi przez wiarę we mnie. [19] »Dlatego też, królu Agryppo, nie byłem nieposłuszny temu niebiańskiemu widzeniu. [20] »Ale najpierw tym, którzy są w Damaszku i w Jerozolimie, a także w całej krainie judzkiej, i poganom oznajmiałem, aby upamiętywali się i nawracali się do Boga, czyniąc dzieła godne upamiętania. [21] »I ze względu na te słowa, schwytali mnie Żydzi w świątyni i próbowali zabić. [22] »Otrzymując jednak pomoc od Boga, aż do tego dnia stoję, świadcząc zarówno małemu, jak i wielkiemu, nie mówiąc nic oprócz tego, co powiedzieli Prorocy i Mojżesz, że ma nastąpić, [23] »Że Mesjasz będzie poddany cierpieniom, że jako pierwszy, który powstał z martwych ma głosić światłość ludowi i poganom. [24] »A gdy on tak się bronił, Festus powiedział potężnym głosem: Szalejesz, Pawle! Wielka nauka prowadzi cię do szaleństwa. [25] »Ale on powiedział: Nie szaleję, najdostojniejszy Festusie! Ale wypowiadam słowa prawdy i rozsądku. [26] »Wie bowiem o tych sprawach król, do którego śmiało mówię, gdyż jestem przekonany, że nie jest to przed nim ukryte, ponieważ nic z tego nie działo się w jakimś zakątku. [27] »Czy wierzysz, królu Agryppo, prorokom? Wiem, że wierzysz. [28] »Agryppa natomiast powiedział do Pawła: Już zaraz mnie przekonasz, bym został chrześcijaninem. [29] »A Paweł powiedział: Życzyłbym sobie, by Bóg sprawił, czy już teraz, czy później, nie tylko ty, ale i wszyscy, którzy mnie dzisiaj słuchają, stali się takimi, jakim i ja jestem, oprócz tych więzów. [30] »A gdy on to powiedział, powstał król i namiestnik, a także Berenika i ci, którzy razem z nimi siedzieli. [31] »I gdy oddalili się na ubocze, rozmawiali między sobą, mówiąc: Nic godnego śmierci lub więzienia nie czyni ten człowiek. [32] »Agryppa jednak powiedział do Festusa: Mógłby ten człowiek zostać uwolniony, gdyby nie odwołał się do Cezara. 
«  Dzieje Apostolskie 25 Dzieje Apostolskie 26 Dzieje Apostolskie 27  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pismo Święte - przekład toruński Nowego Przymierza. Wydanie 2. Fundacja Świadome Chrześcijaństwo, Toruń 2017, 2018. Tekst zamieszczony za zgodą wydawcy. Wersja tekstu: 2018.08.15. Moduł opracowany przez BibliePolskie.pl