« Psal 42:4 Księga Psalmów 42:5 Psal 42:6 » 

Pokaż oryg. numery wersetów
1.PS.FLORIAŃSKI(41:6) Przecz smętna jeś, dusze moja, i czemu mie mącisz? (41:7a) Pwaj w Boga, bo jeszcze spowiadać sie będę jemu; zbawienie oblicza mego
2.PS.PUŁAWSKI(41:6) Przecz smętna jeś, dusza moja, i czemu mie męcisz? (41:7a) Pwaj w Boga, bo jeszcze będę sie jemu spowiadać; zbawienie lica mego
3.WUJEK.1923(42:6) Czemużeś smutna, duszo moja? i czemu mię trwożysz? Miéj nadzieję w Bogu; bo mu jeszcze wyznawać będę: zbawienie twarzy mojéj,
4.GDAŃSKA.1881(42:6) Przeczże się smucisz, duszo moja! a przecz sobą trwożysz we mnie? Czekaj na Boga; albowiem go jeszcze będę wysławiał za wielkie wybawienie twarzy jego.
5.GDAŃSKA.2017Dlaczego się smucisz, moja duszo, i czemu się we mnie trwożysz? Zaufaj Bogu, bo jeszcze będę go wysławiał za jego zbawcze oblicze.
6.GÖTZE.1937(42:6) Czemu się smucisz, duszo moja, i jesteś zatrwożona we mnie? Ufnie wyczekuj Boga! Albowiem jeszcze dziękować Mu będę, Jemu, zbawieniu memu i Bogu mojemu.
7.CYLKOW(42:6) Czemużeś zgnębiona duszo moja, a zawodzisz we mnie; miéj ufność w Panu, bo jeszcze dziękczynić będę Mu za zbawienie oblicza Jego.
8.KRUSZYŃSKI(42:6) Dlaczego smucisz się duszo moja i trwożysz się we mnie? Ufaj Bogu, bo jeszcze wysławiać Go będę za wybawienia oblicza jego.
9.ASZKENAZY (42:6) Czemu poniżasz się duszo ma i huczysz nademną, ufnie spoglądaj ku Bogu, gdyż jeszcze dzięki składać Mu będę za pełnię wybawienia Jego oblicza!
10.SZERUDA(42:6) Czemu smucisz się, duszo moja, i czemu trwożysz się we mnie? Ufaj Bogu, gdyż jeszcze wyznawać Go będę, że On zbawieniem moim i Bogiem moim!
11.TYSIĄCL.WYD1(41:6) Duszo moja, czemuś zgnębiona i czemu miotasz się we mnie? Ufaj Bogu, bo jeszcze wysławiać Go będę: zbawienie mego oblicza
12.TYSIĄCL.WYD5(42:6) Czemu jesteś zgnębiona, moja duszo, i czemu jęczysz we mnie? Ufaj Bogu, bo jeszcze Go będę wysławiać: Zbawienie mego oblicza
13.BRYTYJKA(42:6) Czemu rozpaczasz, duszo moja, I czemu drżysz we mnie? Ufaj Bogu, gdyż jeszcze sławić go będę: On jest zbawieniem moim i Bogiem moim!
14.POZNAŃSKA(42:6) Czemuś strapiona, duszo moja, czemu się trwożysz we mnie? Miej nadzieję w Bogu! Jeszcze Go będę wielbił jako zbawienie moje i Boga mego.
15.WARSZ.PRASKA(42:6) Dlaczego się więc smucisz, moja duszo, i czemu napełniasz mnie trwogą? Zaufaj Bogu! Jeszcze Mu będę dziękował, bo jest Zbawicielem i Panem moim.
16.ŚLĄSKIE.TOW.BIB.(42:6) Czemu jesteś zgnębiona moja duszo i dlaczego we mnie zawodzisz? Miej ufność w Bogu, gdyż jeszcze będę Mu dziękował za zbawienie mojej osoby.
17.EIB.BIBLIA.2016(42:6) Dlaczego rozpaczasz, ma duszo, I dlaczego drżysz we mnie? Ufaj Bogu, jeszcze będę Go wielbił, On moim wybawieniem i On moim Bogiem!