« PnP 6:8 Księga Pieśń nad Pieśniami 6:9 PnP 6:10 » 

Pokaż oryg. numery wersetów
1.WUJEK.1923(6:8) Jedna jest gołębica moja, doskonała moja, jedynaczka jest matki swojéj, wybrana rodzicielki swojéj. Widziały ją inne córki, i za najszczęśliwszą wystawiały, królewskie żony i nałożnice, i chwaliły ją.
2.GDAŃSKA.1881(6:8) Wszakże jednaż jest gołębica moja, uprzejma moja, jedynaczka u matki swojej, bez zmazy u rodzicielki swojej. Ujrzawszy ją córki, błogosławioną ją nazwały; także i żony królewskie i założnice, i chwaliły ją, mówiąc:
3.GDAŃSKA.2017Lecz moja gołębica, moja nieskalana, jest jedna; jedynaczka u swojej matki, bez skazy u swojej rodzicielki. Widziały ją córki i nazwały ją błogosławioną, także królowe i nałożnice, i chwaliły ją, mówiąc:
4.CYLKOWJedna tylko jest gołąbka moja, moja czysta, ona jedynaczka u swojej matki, wybranka swej rodzicielki. Widziały ją dziewice i szczęsną nazwały, królowe i nałożnice a sławiły ją.
5.TYSIĄCL.WYD5[lecz] jedyna jest moja gołąbka, moja nieskalana, jedyna dla swej matki, wybranka swej rodzicielki. {Chór}: Podziwiają ją dziewczęta i zwą ją szczęśliwą, królowe i nałożnice ją wysławiają:
6.BRYTYJKALecz jedna jest tylko moja gołąbka, bez skazy, jedynaczka swojej matki, wybranka swojej rodzicielki. Widziały ją dziewczęta i nazwały błogosławioną, królowe i nałożnice wysławiały ją, mówiąc:
7.POZNAŃSKAOna jest jednak jedyna, moja gołąbka, moja nieskalana. Jedynaczką jest u swojej matki, umiłowaną przez tę, która ją zrodziła. Ujrzały ją córki [jerozolimskie] i nazwały ją szczęśliwą; królowe i nałożnice wychwalały ją.
8.WARSZ.PRASKAJedyna zaś jest moja gołębica, jedyna i bez żadnej skazy! Jest też jedyną córką swojej matki, najukochańszą rodzicielki swojej. Chór: Widziały ją młode niewiasty i wychwalaly, wysławiały ją królowe i nałożnice.
9.ŚLĄSKIE.TOW.BIB.A tylko jedna jest ma gołąbka, moja czysta; ona jest jedynaczką u swojej matki, wybranką swej rodzicielki. Widziały ją dziewice oraz nazwały szczęśliwą; sławiły ją królowe i nałożnice.
10.EIB.BIBLIA.2016.LITlecz jedna jest moja gołąbka, moja najdroższa, bez skazy, jedna u swojej matki, czysta u swej rodzicielki. Spojrzały na nią panny i nazwały ją szczęśliwą; królowe i nałożnice zaczęły podziwiać jej wdzięki!