« 2Krl 4:39 2 Księga Królewska 4:40 2Krl 4:41 » 

1.WUJEK.1923Nalali tedy towarzyszom, aby jedli. A gdy skosztowali warzy, zawołali mówiąc: Śmierć w garncu, mężu Boży! I nie mogli jeść.
2.GDAŃSKA.1881I wylali mężom onym, aby jedli. A gdy jedli onę kaszę zawołali, i rzekli: Śmierć w garncu, mężu Boży! I nie mogli jeść.
3.GDAŃSKA.2017Następnie nalano tym mężczyznom do jedzenia. A gdy jedli tę zupę, zawołali: Śmierć w kotle, mężu Boży! I nie mogli jeść.
4.CYLKOWPoczem rozlano to dla onych mężów, aby jedli. Zaledwie jednak skosztowali potrawy, krzyknęli i zawołali: Śmierć w tym garnku, o mężu Boży! A nie mogli jeść.
5.KRUSZYŃSKII wylano polewkę dla ludzi, aby jedli; a gdy zaczęli kosztować z polewki, wszczęli krzyk i wołali: "Mężu Boży, śmierć jest w kotle!" I nie mogli jeść.
6.TYSIĄCL.WYD5Następnie podał ludziom do spożycia. Gdy tylko skosztowali polewki, krzyknęli: Śmierć jest w kotle, mężu Boży! i nie mogli jeść.
7.BRYTYJKAPotem rozlano to dla owych mężów, aby jedli. Zaledwie zaczęli jeść tę potrawę, krzyknęli: Śmierć w kotle, mężu Boży! I nie mogli tego jeść.
8.POZNAŃSKAi podano mężczyznom do jedzenia. Gdy skosztowali tej zupy, poczęli krzyczeć i wołać: - Śmierć w kotle, mężu Boży. I nie mogli jeść.
9.WARSZ.PRASKAPotem podano ludziom jedzenie. A oni spróbowawszy potrawy, zaczęli wołać: Mężu Boży, toż w tym kotle czyha na nas śmierć! I przestali jeść.
10.ŚLĄSKIE.TOW.BIB.To rozlano dla owych mężów, aby jedli. Jednak zaledwie skosztowali potrawy, krzyknęli i zawołali: O, Boży mężu; w tym garnku śmierć! Bowiem nie mogli jeść.