« DzA 2:5 Dzieje Apostolskie 2:6 DzA 2:7 » 

1.WUJEK.1923A gdy się stał ten głos, zbieżało się mnóstwo, i strwożyło się na myśli, że każdy słyszał je swym językiem mówiące.
2.RAKOW.NTA gdy się sstał głos ten, zeszło się mnóstwo ludzi, i pomieszało się, iż słyszał każdy z osobna własnym swym językiem mówiące je.
3.GDAŃSKA.1881A gdy się stał ten głos, zeszło się mnóstwo ludzi i strwożyli się, że je słyszał każdy z nich mówiące własnym językiem swoim.
4.GDAŃSKA.2017A kiedy powstał ten szum, zeszło się mnóstwo ludzi i zdumieli się, bo każdy z nich słyszał ich mówiących w jego własnym języku.
5.JACZEWSKIOtóż, gdy się to stało, zbiegli się oni wszyscy Żydzi i zdumiewali się, bo każdy z nich słyszał Apostołów przemawiających ich własnym językiem,
6.SZCZEPAŃSKIGdy więc ta wrzawa powstała, zbiegły się rzesze i osłupiały, bo każdy z osobna słyszał ich, mówiących w swym własnym języku.
7.TYSIĄCL.WYD5Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak [tamci] przemawiali w jego własnym języku.
8.BRYTYJKAgdy więc powstał ten szum, zgromadził się tłum i zatrwożył się, bo każdy słyszał ich mówiących w swoim języku.
9.POZNAŃSKANarastająca wrzawa ściągnęła mnóstwo ludzi, których zaskoczyło to, że każdy z nich słyszał, jak mówili w jego ojczystym języku.
10.WARSZ.PRASKAKiedy więc powstał ów szum, zbiegli się gromadnie. Ogarnęło ich przy tym wielkie zdumienie, bo oto każdy słyszał, jak przemawiano jego własnym językiem.
11.ŚLĄSKIE.TOW.BIB.Zaś gdy powstał tamten głos, zeszło się mnóstwo i zatrwożyło, bo każdy jeden słyszał ich mówiących własnym językiem.