« Rut 1:5 Księga Rut 1:6 Rut 1:7 » 

Pokaż oryg. numery wersetów
1.ZOFII.UWSP.IJPA wstawszy chcąc do swej włości jić s obiema niewiastama z kraja moabskiego, bo była usłyszała, iże weźrzał Bog na swoj lud a dał jim pokarm.
2.WUJEK.1923I wezbrała się, aby szła do ojczyzny z obiema niewiastkoma swemi z kraju Moabitskiego; bo słyszała, że wejrzał Pan na lud swój i dał im żywność.
3.GDAŃSKA.1881A wezbrawszy się z synowemi swemi wróciła się z ziemi Moabskiej; bo słyszała w krainie Moabskiej, że był nawiedził Pan lud swój, i dał im chleb.
4.GDAŃSKA.2017Wtedy powstała wraz ze swoimi synowymi, aby wrócić z ziemi Moabu, gdyż usłyszała w ziemi Moabu, że PAN nawiedził swój lud i dał mu chleb.
5.CYLKOWWtedy zabrawszy się wraz z synowemi swemi, wyruszyła z powrotem z krainy moabskiej, słyszała bowiem, w tejże krainie moabskiej, że wspomniał Wiekuisty na lud swój, i że obdarzył ich chlebem.
6.KRUSZYŃSKIA ona powstawszy wraz ze swoimi synowemi, powróciła z pól Moabu, ponieważ dowiedziała się w krainie Moabu, że Bóg nawiedził jej naród i dał mu chleb.
7.TYSIĄCL.WYD5Wyruszyła więc Noemi i z nią jej synowe, aby wrócić z ziemi Moabu, ponieważ usłyszała w ziemi Moabu, że Pan nawiedził swój lud, dając mu chleb.
8.BRYTYJKAWtedy wybrała się wraz ze swoimi synowymi i wróciła z pól moabskich, gdyż usłyszała na polach moabskich, że Pan ujął się za swoim ludem i dał im chleb.
9.POZNAŃSKAWtedy razem z synowymi zdecydowała się powrócić z ziemi Moab, gdyż doszła ją tu wieść, że Jahwe zlitował się nad ludem swoim, dając mu chleb.
10.WARSZ.PRASKAWstała tedy pewnego dnia, wzięła swoje obydwie synowe i opuściła ziemię moabicką, ponieważ dowiedziała się, że Jahwe wejrzał na jej kraj i znów obdarzył go chlebem.
11.ŚLĄSKIE.TOW.BIB.Wtedy, razem ze swymi synowymi, zabrała się z moabskiej krainy i wyruszyła z powrotem; bo w krainie moabskiej słyszała, że WIEKUISTY wspomniał na swój lud oraz obdarzył ich chlebem.
12.EIB.BIBLIA.2016.LITGdy to się stało, Noemi wraz z synowymi postanowiła wrócić z Moabu. Szczególnie że - jak tam usłyszała - PAN zatroszczył się o swój lud i znów zaopatrzył go w chleb.