Ewangelie i Dzieje Ap. - ks. E. Grzymała
Główne wydanie 1936ks. Edward Grzymała, "Ewangelja Święta Pana Naszego Jezusa Chrystusa. Nowe Tłumaczenie popularne w nowoczesnym języku komentowane przez Katechizm i Brewjarz z dodatkiem Modlitw Chrześcijanina", 1936r. Towarzystwo Św. Pawła - dla Apostolstwa prasy Instytut misyjny", s.288. [IMG TXT SKAN] Tłumaczenieks. Edward Grzymała Podstawa tłumaczenia"Novum Testamentum", graece et latine;przekład Jakuba Wujka S.J. w opracowaniu ks. S.Stysia i ks. J.Rostworowskiego; "Sacra Biblia" przekład O. Tintori'ego, "Sacra Biblia" przekład O. Sales'ego, Lexicon Graecum" Zorell'iego S.J. Fragment przekładuEwangelia Łukasza 16:19-31 [1936] [19] Był człowiek bogaty, który się przyodziewał w purpurę i bisior i codzień znakomitą wyprawiał ucztę. [20] Był tez i żebrak, imieniem Łazarz, który leżał u wrót jego, okryty wrzodami. [21] Z odrobin, które spadały ze stołu bogacza, chciał zaspokoić głód, ale nikt mu nie dawał: tylko psy przychodziły lizać rany jego. [22] Umarł ten żebrak i anieli zanieśli go na łono Abrahama. Umarł też i bogacz i został pogrzebany w piekle. [23] Podniósł wtedy oczy wśród katuszy i ujrzał zdaleka Abrahama i Łazarza na łonie u niego. [24] I zawołał do niego: Ojcze Abrahamie, zmiłuj się nade mną, i poślij Łazarza, aby umoczył koniec palca w wodzie i ochłodził język mój, bo cierpię męki w tern płomieniu. [25] Abraham mu rzecze: Synu, wspomnij sobie, że ci było dobrze za życia a Łazarzowi źle, a teraz on używa, a ty cierpisz. [26] A przytem między nami a wami otchłań stoi, aby ci, którzyby stąd przejść do was chcieli albo stamtąd tutaj, przedostać się nie mogli. [27] A on rzekł: Błagam cię tedy, Ojcze, abyś go posłał do domu ojca mego; [28] bo mam pięciu braci i chcę, żeby ich ostrzegł, iżby się nie dostali do tego miejsca katuszy. [29] I rzekł mu Abraham: Mają Mojżesza i proroków, niechaj ich słuchają. [30] Ale on odpowiedział: Nie, ojcze Abrahamie, ale jeśli kto z umarłych pójdzie do nich pokutować będą. [31] I rzekł mu: Jeśli Mojżesza i proroków nie słuchają, choćby też kto i zmartwychwstał, nie uwierzą. Więcej o przekładzie"Dwaj pierwsi pauliści przybyli do Polski 14 listopada 1934 roku, byli to ks. Cesare Robaldo i ks. Domenico Ravina. Od początku swojego pobytu w Polsce ks. Robaldo myślał o nowym przekładzie Biblii, liczył tutaj na pomoc ks. Edwarda Grzymały. W marcu 1935 roku gotowa była część przekładów Ewangelii przełożonych przez ks. Grzymałę. [...] W czerwcu 1936 pojawiło się pierwsze wydanie Ewangelii." [1] Porównania między tłumaczeniamiEwangelia Łukasza 1. Porównanie wydań z 1936 i 1937 (z Dziejami Apostolskimi)[01 GRZYM.1936] Ponieważ wielu starało się opisać sprawy, jakie się wśród nas dokonały, [01 GRZYM.1937] Ponieważ wielu starało się opisać sprawy, jakie się wśród nas dokonały, [02 GRZYM.1936] według tego, jak je nam przekazali ci, co od początku byli świadkami i pełnili służbę słowa; [02 GRZYM.1937] według tego jak je nam przekazali ci, co od początku sami widzieli i pełnili służbę słowa; [03 GRZYM.1936] mnie też, po pilnem zbadaniu wszystkiego od początku, przyszła myśl, żeby opisać ci to dokładnie, dostojny Teofilu, [03 GRZYM.1937] ja też, po pilnym zbadaniu wszystkiego od początku, postanowiłem w należytym, porządku opisać ci to, dostojny Teofilu, [04 GRZYM.1936] abyś miał pewność co do rzeczy, któreś poznał. [04 GRZYM.1937] abyś miał pewność co do rzeczy, któreś poznał. [05 GRZYM.1936] Za czasów Heroda, króla żydowskiego, żył kapłan imieniem Zacharjasz z porządku Abjasza; a jego żona z córek Aarona nazywała się Elżbieta. [05 GRZYM.1937] Za czasów Heroda, króla żydowskiego, żył kapłan imieniem Zachariasz z porządku Abiasza; a jego żona z córek Aarona nazywała się Elżbieta. [06 GRZYM.1936] Oboje byli sprawiedliwi przed Bogiem, chodząc nienagannie według wszystkich przykazań i rozkazów Pańskich. [06 GRZYM.1937] Oboje byli sprawiedliwi przed Bogiem, chodząc nienagannie według wszystkich przykazań i Pańskich praw. [07 GRZYM.1936] Nie mieli jednak potomka, bo Elżbieta była niepłodna, a oboje już byli posunięci w latach. [07 GRZYM.1937] Nie mieli jednak potomka, bo Elżbieta była niepłodna, a oboje już byli posunięci w latach. [08 GRZYM.1936] Otóż zdarzyło się, że, kiedy przypadła na niego kolej służby Bożej, [08 GRZYM.1937] Otóż zdarzyło się, że kiedy przypadła na niego kolej służby Bożej, [09 GRZYM.1936] według obyczaju kapłańskiego, padł los nań, żeby wszedł do kościoła Pańskiego i złożył tam kadzenie. [09 GRZYM.1937] według obyczaju kapłańskiego, padł los nań, żeby wszedł do kościoła Pańskiego i ofiarował kadzidło. [10 GRZYM.1936] Cały zaś lud modlił się nazewnątrz podczas kadzenia. [10 GRZYM.1937] Cały zaś lud modlił się na zewnętrz podczas kadzenia. [11 GRZYM.1936] Tam ukazał mu się anioł Pański, stojąc po prawej stronie ołtarza kadzenia. [11 GRZYM.1937] Tam ukazał mu się anioł Pański, stojąc po prawej stronie ołtarza kadzenia. [12 GRZYM.1936] Na jego widok Zacharjasz zaniepokoił się i bojaźń go zdjęła. [12 GRZYM.1937] Na jego widok Zachariasz zaniepokoił się i bojaźń go zdjęła. [13 GRZYM.1936] Ale anioł rzekł do niego: Nie bój się, Zacharjaszu, bo została wysłuchana modlitwa twoja i żona twoja Elżbieta porodzi ci syna, którego nazwiesz Janem: [13 GRZYM.1937] Ale anioł rzekł do niego: Nie bój się, Zachariaszu, bo została wysłuchana modlitwa twoja i żona twa Elżbieta porodzi ci syna, którego nazwiesz imieniem Jan: [14 GRZYM.1936] będzie ci on weselem i radością a wielu z narodzenia jego cieszyć się będzie. [14 GRZYM.1937] będzie ci on weselem i radością a wielu z narodzenia jego cieszyć się będzie. [15 GRZYM.1936] Albowiem on będzie wielki przed Panem: wina ani sycery pić nie będzie i zostanie napełniony Duchem świętym jeszcze w żywocie matki swojej. [15 GRZYM.1937] Albowiem on będzie wielki przed Panem: wina ani sycery pić nie będzie i zostanie napełniony Duchem Świętym jeszcze w żywocie matki swojej. [16 GRZYM.1936] Wielu synów Izraelskich nawróci do Pana Boga, [16 GRZYM.1937] Wielu synów izraelskich nawróci do Pana Boga, [17 GRZYM.1936] i pójdzie przed nim w duchu i mocy Eljasza, aby nawrócić serca ojców ku synom a niewiernych ku mądrości sprawiedliwych, i aby zgotować Panu lud doskonały. [17 GRZYM.1937] i pójdzie przed nim w duchu i mocy Eliasza, aby nawrócić serca ojców ku synom a niewiernych ku mądrości sprawiedliwych, i aby zgotować Panu lud doskonały. [18 GRZYM.1936] Zacharjasz tak rzekł do anioła: Poczem ja to poznam? Bo jestem już stary a i żona moja w latach posunięta. [18 GRZYM.1937] Zachariasz tak rzekł do anioła: Po czym ja to poznam? Bo jestem już stary a i żona moja w latach posunięta. [19 GRZYM.1936] Anioł mu odpowiedział: Ja jestem Gabrjel i stoję przed Bogiem: zostałem wysłany, abym mówił z tobą i odniósł ci tę dobrą nowinę. [19 GRZYM.1937] Anioł mu odpowiedział: Ja jestem Gabriel i stoję przed Bogiem: zostałem wysłany, abym mówił z tobą i przyniósł ci tę dobrą nowinę. [20 GRZYM.1936] A ty oniemiejesz i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, kiedy się to wszystko wypełni, iżeś nie uwierzył słowom moim, które wypełnią się czasu swego. [20 GRZYM.1937] A ty oniemiejesz i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, kiedy się to wszystko wypełni, iżeś nie uwierzył słowom moim, które wypełnią się czasu swego. Podsumowanie porównania: Dużo uwspółcześnień pisowni i dużo zmian w tekście (szczególnie od wersetu 26) Kalendarium przekładu
Linki
Skany tłumaczenia:Tłumacz:Dodatkowy fragment przekładuDzieje Apostolskie [1937] rozdział 1 [1] W pierwszym dziele moim, o Teofilu, opowiedziałem wszystko, co począł Jezus czynić i uczyć [2] aż do dnia, kiedy przez Ducha Św. zwierzył posłannictwo apostołom, których obrał, i wzięty został do nieba. [3] Im też po swej męce zjawił się żywym, a mnożąc dowody, przez dni czterdzieści ukazywał się im i mówił o królestwie Bożym. [4] A posilając się z nimi rozkazał im, żeby nie odchodzili z Jeruzalem, ale czekali na obietnicę Ojca, którą, – mówił – słyszeliście z ust moich; [5] Jan bowiem chrzcił wodą, a wy będziecie Duchem Świętym ochrzczeni po nie wielu tych dniach. [6] A ci, co się zebrali pytali go mówiąc: Panie, czy teraz przywrócisz królestwo izraelskie? [7] Odpowiedział im: Nie wasza to rzecz znać czasy i chwile, które Ojciec w swej władzy położył; [8] ale weźmiecie moc Ducha Świętego, który zstąpi na was i będziecie mi świadkami w Jeruzalem i w całej Judei i Samarii i aż po krańce ziemi. [9] A gdy to powiedział, a oni patrzyli, podniósł się do góry, a obłok go z przed oczu ich zasłonił. [10] A gdy tak pilnie patrzyli za nim, idącym do nieba, oto dwaj mężowie stanęli przy nich w szatach białych [11] i tak przemówili: Mężowie galilejscy, czemu stoicie patrząc w niebo? Ten Jezus, który wzięty został od was do nieba, tak przyjdzie, jakeście go widzieli idącego do nieba. [12] Wtedy powrócili do Jerozolimy z góry, zwanej Oliwną, która jest blisko Jeruzalem w odległości drogi sobotniej. [13] A gdy wrócili, weszli do wieczernika, gdzie mieszkali: Piotr i Jan, Jakub i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub, syn Alfeusza i Szymon Zelotes (Gorliwy), oraz Juda, syn Jakuba. [14] Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie z niewiastami i z Marią, Matką Jezusa i z braćmi jego. [15] Wówczas to Piotr wstając pośród braci – a liczba zebranych sięgała stu dwudziestu osób – tak przemówił: [16] Bracia moi, musiało wypełnić się to, co przepowiedział w Piśmie Duch Święty przez usta Dawida o Judaszu, który był wodzem tych, co pojmali Jezusa; [17] zaliczał się on do nas i miał uczestnictwo w tym urzędzie. [18] Otóż on posiadł rolę z zapłaty niegodziwości, a obwiesiwszy się rozpękł się na pół i wypłynęły wszystkie wnętrzności jego. [19] I dowiedzieli się wszyscy mieszkańcy Jerozolimy, tak iż rolę tę nazwano w ich języku Haceldama, to jest Rola Krwi. [20] Albowiem napisano w księdze Psalmów: Niechaj mieszkanie ich zostanie puste, a niech nie będzie, kto by w nim zamieszkał, a urząd po nim niech inny odzierży. [21] Potrzeba przeto spośród tych mężów, którzy się z nami zbierali, przez cały ten czas, gdy Pan Jezus przychodził i odchodził między nami, [22] począwszy od chrztu Jana aż do dnia, kiedy został od nas wzięty do nieba, żeby jeden z nich był z nami świadkiem zmartwychwstania jego. [23] I postawiono dwóch, Józefa, który się nazywał Barsabas, a miał przydomek Sprawiedliwego i Macieja. [24] A modląc się mówili: Ty, Panie, który znasz wszystkie serca, wskaż, którego z tych dwóch obrałeś sobie, [25] aby objął stanowisko urzędu tego i posłannictwa, któremu Judasz sprzeniewierzył się, aby odejść na miejsce swoje. [26] I dali im losy i padł los na Macieja i policzony został razem z jedenastu apostołami. Zostaw komentarzUWAGA: Wiadomości prywatne do BibliePolskie.pl na które oczekujesz odpowiedzi proszę wysyłać |
||||||||||||||||||||



