Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »Usłyszałem potem w niebie głos jakoby głos wielkich tłumów ludzi, którzy śpiewali: „Alleluja! zbawienie, chwała, i cześć Bogu naszemu,
[2] »bo prawdziwe i sprawiedliwe są sądy jego, gdyż ukarał on tę wielką wszetecznicę, która nierządem swoim zepsuła ziemię, i za krew sług swoich pomścił się nad nią”.
[3] »I jeszcze one rzesze śpiewały: „Alleluja!” a wonność tej pieśni dała się słyszeć na wieki wieków.
[4] »I upadło na twarze dwudziestu czterech starców i czworo zwierząt i wszystko to oddając cześć Bogu zasiadającemu na tronie i wtórując śpiewowi, powtórzyło: „O! tak jest, zaiste, Alleluja!”
[5] »I głos anielski od tronu słyszeć się dał: „Chwalcie Boga naszego wszyscy jego słudzy; wszyscy, którzy się go boicie, tak mali jako i wielcy”.
[6] »I usłyszałem jakoby głos wielkiej rzeszy, a głos tak silny jakoby szum bałwanów morskich, jakoby huk wielu grzmotów razem, a głos ten wołał: „Alleluja! Niech nam panuje Pan Bóg nasz wszechmocny;
[7] »weselmy się i radujmy się, i oddajmy mu cześć, bo nadeszły gody Baranka, bo oblubienica jego już jest gotowa;
[8] »przybrała się ona w bisior błyszczący i jasny. Bisiorem tym jest usprawiedliwienie świętych”.
[9] »I tenże głos, co i poprzednio, powiedział mi: „Napisz to: Błogosławieni ci są, których wezwano na gody Baranka. To są słowa prawdziwe samego Boga”.
[10] »I upadłem przed nogami anioła onego, aby mu oddać cześć, ale on powstrzymał mnie od tego, mówiąc: „Nie czyń tego, jam jest sługa jako i ty, i bracia twoi, którzy dajecie świadectwo Jezusowi. Bogu cześć oddaj. Świadectwem tem jest natchnienie prorockie”.
[11] »I ujrzałem niebo otwarte: a oto koń biały i jeździec na nim, a ten zwał się Wiernym i Prawdziwym: On sprawiedliwie sądzi i walczy.
[12] »Oczy jego jako płomień ognia, a na głowie jego wiele koron: ma on wypisane swe imię, które on sam tylko odczytać potrafi.
[13] »Odzież jego skropiona krwią, a imieniem jego jest Słowo Boże.
[14] »Wojsko, które jest w niebiesiech, na białych koniach jechało za nim; ubrane ono było w bisior biały i czysty.
[15] »Z ust jego wychodził miecz obosieczny ku zabijaniu narodów. Rządzić on nimi będzie berłem żelaznem i w gniewie Boga Wszechmogącego deptać je będzie jako jagody winne w tloczarni.
[16] »Na odzieży swojej i na swojem biodrze ma on napis: Król królów i Pan panujących.
[17] »I ujrzałem jednego anioła, stojącego na słońcu, który wielkim głosem wołał na wszystkie ptaki, które latały w powietrzu: Przyjdźcie i zgromadźcie się na wielką wieczerzę Bożą;
[18] »będziecie zjadać ciała królów, i trybunów, i mocarzów, i ciała koni i tych, którzy na nich siedzą, i ciała wszystkich wolnych i niewolników, i małych i wielkich.
[19] »I ujrzałem potwora i królów ziemskich, i ich wojska ustawione do boju z tym, który siedział na koniu i z wojskiem jego.
[20] »I pokonany został potwór i jego fałszywy prorok. Prorok ten czynił dziwy i zwodził tych, którzy przyjęli na się godło jego, i oddawali cześć obrazowi jego. Obadwa oni żywcem wrzuceni zostali w jezioro ognia i siarki gorejącej;
[21] »drugich, mieczem wychodzącym z ust swoich, pozabijał ten, który siedział na koniu, a wszystkie ptaki nasyciły się ciałami ich.