Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »A zabrawszy głos Cofar z Naama, rzekł:
[2] »Dlatego myśli moje skłoniły mnie do odpowiedzi, dlatego też czuję w sobie przynaglenie.
[3] »Słyszałem naganę, która mnie obraża, duch przeto wyrozumienia mego odpowie za mnie.
[4] »Azali nie wiesz o tym, że to jest od wieków, od czasu, jak człowiek został umieszczony na ziemi,
[5] »że triumf bezbożnych jest krótki, a radość obłudnika przez oka mgnienie?
[6] »By też do nieba wyniosła się pycha jego, a głowa jego sięgała obłoku,
[7] »jako nieczystość jego nazawsze przepadnie, ci, co go widzieli, rzekną: „Gdzież się podział?”
[8] »Ulotni się jako sen, że go nie znajdą, uciecze jako widzenie nocne.
[9] »Oko, które nań patrzyło, nie odnajdzie go, nie obejrzy go już więcej miejsce jego.
[10] »Dzieci jego będą się korzyć ubogim, bo ręce jego zwrócą, co wydarł.
[11] »Kości jego były pełne jego nieprawości ukrytych, wraz z nim w pyle zasną.
[12] »Słodki był bowiem występek w ustach jego, ukrywał go pod językiem swoim.
[13] »Podobał sobie w nim i nie opuszczał go, i zatrzymywał go w pośrodku podniebienia swego.
[14] »Pokarm jego zamienił się w truciznę we wnętrznościach jego, jadem żmijowym stał się w żołądku jego.
[15] »Połknął bogactwa i zwomitował je, Bóg je wyrzuci z brzucha jego.
[16] »Będzie ssał truciznę padalcową, język jaszczurczy go zabije.
[17] »Nie ujrzy strumieni rzek – potoków miodu i mleka.
[18] »Odda to, co zyskał i nie pochłonie, choć zdobędzie wielką swą majętność, nie ucieszy się.
[19] »Ponieważ ubogich dręczył, opuszczał; dom złupił, którego nie odbudował:
[20] »Chciwością swoją się nie nasycił, nie zatrzyma tego, co było dlań przyjemne.
[21] »Nic nie ostało się przed jego żarłocznością; przeto i dobro jego nie ostoi się.
[22] »W pełni obfitości przyjdzie nań ściśnienie. Wszelkie ciosy utrapienia nawiedzą go.
[23] »Choć będzie miał czym napełnić brzuch swój, Bóg ześle nań ogień gniewu swego, jak deszcz spuści nań, na ciało jego.
[24] »Jeśli uniknie zbroi żelaznej, łuk spiżowy go przebije.
[25] »Wyciągnął, wyszła, z ciała jego, aliści grot przebije żółć jego, strachy nań przypadną.
[26] »Noc głęboka pochłonie skarby jego, ogień nie rozdmuchany go pożre, strawi resztę pozostałą w jego namiocie.
[27] »Niebiosa wyjawią występek jego, i ziemia przeciwko niemu się podniesie,
[28] »Obfitość domu jego będzie rozrzuconą, rozpłynie się w dniu gniewu jego.
[29] »Ta jest część od Boga dla człowieka bezbożnego, i dziedzictwo, jakie mu Bóg przeznacza.