Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »I zaraz z rana najwyżsi kapłani po naradzie wraz ze starszymi, uczonymi w Piśmie i całym trybunałem, związawszy Jezusa, powiedli i wydali Piłatowi.
[2] »I zapytał go Piłat: Czyś ty jest król żydowski? A on odpowiedział: Sam mówisz.
[3] »I oskarżali go przedniejsi kapłani o wiele rzeczy.
[4] »Piłat więc ponownie pytał go mówiąc: Nic nie odpowiadasz? Patrz, o jak wiele rzeczy cię obwiniają.
[5] »A Jezus nic na to nie odpowiedział, tak że się Piłat dziwił.
[6] »A na święto zwykł był wypuszczać im jednego więźnia, któregokolwiek zażądali.
[7] »A był jeden zwany Barabaszem, uwięziony wraz ze wszystkimi buntownikami, którzy podczas zamieszek dopuścili się zabójstwa.
[8] »I gdy przystąpił tłum, począł się domagać tego, co im zwykle czynił.
[9] »Piłat tedy odpowiedział im: Chcecie, wypuszczę wam króla żydowskiego?
[10] »Wiedział bowiem, że najwyżsi kapłani wydali go z zawiści.
[11] »Ale przedniejsi kapłani podburzali tłum, aby im raczej wypuścił Barabasza.
[12] »A Piłat, odpowiadając ponownie, rzekł im: Cóż więc mam uczynić z tym, którego zwiecie królem żydowskim?
[13] »A oni znowu zawołali: Ukrzyżuj go!
[14] »Piłat tedy rzekł do nich: Cóż więc złego uczynił? Lecz oni tym bardziej krzyczeli: Ukrzyżuj go!
[15] »Piłat zatem, chcąc zadośćuczynić ludowi, wypuścił im Barabasza, a ubiczowanego Jezusa wydał, aby był ukrzyżowany.
[16] »A żołnierze wprowadzili go na dziedziniec, to jest do pretorium. I zwołali całą kohortę.
[17] »A przyodziawszy go w purpurę, upletli koronę z ciernia i włożyli na niego.
[18] »I poczęli pozdrawiać go: Witaj, królu żydowski!
[19] »A bili go po głowie trzciną, pluli na niego, i klękając, składali mu pokłony.
[20] »A kiedy mieli dość naigrawań, zdjęli z niego purpurę, przyoblekli go w jego własne szaty i wyprowadzili, aby go ukrzyżować.
[21] »I przymuszają przechodzącego obok, niejakiego Szymona Cyrenejczyka, idącego z pola, ojca Aleksandra i Rufa, aby niósł krzyż jego.
[22] »I prowadzą go na miejsce Golgota, co oznacza miejsce Trupiej Głowy.
[23] »I podawali mu wino zmieszane z mirrą, ale nie przyjął.
[24] »I krzyżują go, a potem rozdzielają szaty jego, rzucając o nie losy, co kto ma wziąć.
[25] »A była godzina trzecia, gdy go ukrzyżowali.
[26] »Był też i tytuł winy jego napisany: Król żydowski.
[27] »Ukrzyżowali też z nim dwóch łotrów, jednego po prawicy, a drugiego po lewicy.
[28] »[I wypełniło się Pismo, które mówi:
I do złoczyńców był zaliczony.]
[29] »A przechodzący mimo bluźnili mu, potrząsając głowami i mówiąc: Hej, ty, co burzysz świątynię i budujesz ją w ciągu trzech dni,
[30] »ratuj siebie samego, zstępując z krzyża.
[31] »Podobnie i przedniejsi kapłani z uczonymi w Piśmie szydzili, mówiąc jeden do drugiego: Innych ocalił, a sam siebie ocalić nie może.
[32] »Chrystus, król izraelski, niechże teraz zstąpi z krzyża, abyśmy zobaczyli i uwierzyli. Lżyli go także i ci, co z nim ukrzyżowani byli.
[33] »A gdy nadeszła godzina szósta, całą ziemię zaległy ciemności aż do godziny dziewiątej.
[34] »I o godzinie dziewiątej Jezus zawołał głosem wielkim: Eloi, Eloi, lama sabachthani, co znaczy: Boże mój, Boże mój, czemuś mię opuścił?
[35] »Usłyszawszy to niektórzy ze stojących tam, mówili: Oto Eliasza wzywa.
[36] »A ktoś, przybiegłszy i napełniwszy gąbkę octem, włożył ją na trzcinę i chciał mu dać pić, mówiąc: Poczekajcie, zobaczymy, czy przybędzie Eliasz, aby go zdjąć.
[37] »Jezus zaś zawoławszy głosem wielkim, oddał ducha.
[38] »I rozdarła się na dwoje zasłona świątyni, od góry aż do dołu.
[39] »A setnik, który stał naprzeciw, ujrzawszy, że tak oddał ducha, rzekł: Niezawodnie, człowiek ten był Synem Bożym.
[40] »A były tam i niewiasty przypatrujące się z daleka, między którymi była i Maria Magdalena i Maria, matka Jakuba Mniejszego i Józefa, i Salome.
[41] »One to, kiedy był w Galilei, szły za nim i usługiwały mu. I wiele innych, które razem z nim przybyły do Jerozolimy.
[42] »A gdy już nadszedł wieczór (albowiem był to dzień Przygotowania, który jest przed szabatem),
[43] »przyszedł Józef z Arymatei, senator dostojny, oczekujący także Królestwa Bożego, odważnie wszedł do Piłata i prosił o ciało Jezusa.
[44] »A Piłat powątpiewał, czy już umarł. I zawoławszy setnika, zapytał go, czy już umarł?
[45] »A upewniony przez setnika, darował ciało Józefowi.
[46] »Ten, kupiwszy prześcieradło i zdjąwszy Jezusa, owinął go prześcieradłem i złożył w grobowcu, który był wykuty w skale. I zatoczył kamień przed wejściem do grobowca.
[47] »A Maria Magdalena i Maria Józefowa patrzyły, gdzie go położono.