Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »Potem oddalił się Jezus za morze Galilejskie, czyli Tyberiadzkie.
[2] »I szło za nim wielu ludzi, bo widzieli jego znaki, które czynił wśród chorych.
[3] »Jezus wszedł na wzgórze i siedział tam ze swoimi uczniami.
[4] »A była blisko pascha, święto żydowskie.
[5] »Wtedy Jezus podniósł oczy i ujrzał, że wielu ludzi idzie do niego, i powiedział do Filipa: Gdzie kupimy żywności, aby oni mogli jeść?
[6] »Mówił to, aby go doświadczyć; bo sam wiedział, co miał czynić.
[7] »Odpowiedział mu Filip: Chlebów za dwieście denarów nie wystarczy dla nich, aby każdy z nich choć trochę otrzymał.
[8] »Jeden z jego uczniów, Andrzej, brat Szymona Piotra, powiedział mu:
[9] »Jest tu jeden chłopczyk, ma on pięć chlebów jęczmiennych i dwie rybki; ale cóż to jest na tak wielu?
[10] »Jezus powiedział: Każcie ludziom usiąść. Było w tym miejscu dużo trawy i usiedli mężczyźni w liczbie około pięciu tysięcy.
[11] »Wziął Jezus chleby i podziękowawszy, rozdał uczniom, a uczniowie siedzącym; także i z rybek, ile chcieli.
[12] »Gdy się nasycili, powiedział swoim uczniom: Zbierzcie kawałki, które zostały, żeby nic się nie zmarnowało.
[13] »Zebrali więc i napełnili dwanaście koszów kawałków z tych pięciu jęczmiennych chlebów, które pozostały po tych, którzy jedli.
[14] »Ludzie ci, widząc cud, który uczynił Jezus, mówili: Zaprawdę ten jest prorokiem, który przychodzi na świat.
[15] »Wtedy Jezus, poznawszy, że chcą przyjść i porwać go, aby uczynić go królem, samotnie oddalił się ponownie na górę.
[16] »Gdy nastał wieczór, zeszli jego uczniowie nad morze.
[17] »Wstąpiwszy do łodzi, płynęli na drugi brzeg morza do Kapernaum. Było już ciemno, a Jezus jeszcze nie przyszedł do nich.
[18] »Morze burzyło się pod wpływem silnego wiatru.
[19] »Przepłynąwszy około dwudziestu pięciu albo trzydziestu stadiów, ujrzeli Jezusa chodzącego po morzu oraz zbliżającego się do łodzi, i się zlękli.
[20] »On im powiedział: Ja jestem, nie bójcie się.
[21] »Z radością wzięli go do łodzi i natychmiast łódź znalazła się przy lądzie, do którego zmierzali.
[22] »Nazajutrz ludzie, stojący na drugim brzegu morza, zauważyli, że tam nie było drugiej łodzi, z wyjątkiem tej, na którą jego uczniowie weszli, oraz że Jezus nie wszedł ze swoimi uczniami na łódź, ale że uczniowie jego odpłynęli sami.
[23] »Przybyły również inne łódki z Tyberiady, blisko miejsca, gdzie jedli chleb, za który podziękował Pan.
[24] »Gdy więc ludzie zobaczyli, że nie ma tam Jezusa, ani jego uczniów, wsiedli do łodzi i przeprawili się do Kapernaum, szukając Jezusa.
[25] »Znalazłszy go na drugim brzegu morza, powiedzieli mu: Mistrzu! Kiedy tu przybyłeś?
[26] »Jezus odpowiedział im: Zaprawdę, zaprawdę mówię wam: Szukacie mnie nie dlatego, że widzieliście znaki, ale że jedliście chleb i byliście nasyceni.
[27] »Trudźcie się nie o pokarm, który ginie, ale o pokarm, który trwa ku życiu wiecznemu, który da wam Syn człowieczy; bo tego zapieczętował Ojciec, to jest Bóg.
[28] »Powiedzieli więc do niego: Co mamy robić, by czynić dzieła Boże?
[29] »Jezus odpowiedział im: To jest dzieło Boga, abyście wierzyli temu, którego on posłał.
[30] »Powiedzieli mu więc: Jaki więc znak uczynisz, abyśmy widzieli i wierzyli ci? Co czynisz?
[31] »Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano: Dał im chleb z nieba, aby jedli.
[32] »Jezus więc powiedział im: Zaprawdę powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale Ojciec mój daje wam prawdziwy chleb z nieba.
[33] »Chleb Boży to ten, który zstępuje z nieba i daje życie światu.
[34] »Powiedzieli więc do niego: Panie! Dawaj nam zawsze tego chleba.
[35] »Jezus powiedział im: Ja jestem chlebem życia; kto do mnie przychodzi, głodny już nigdy więcej nie będzie, a kto mi wierzy, nigdy pragnąć nie będzie.
[36] »Powiedziałem wam, że widzieliście mnie, a jednak nie wierzycie.
[37] »Wszystko, co mi daje Ojciec, do mnie przyjdzie; a tego, który do mnie przyjdzie, nie wyrzucę precz.
[38] »Bo zstąpiłem z nieba, nie abym czynił swoją wolę, ale wolę tego, który mnie posłał.
[39] »A taka jest wola Ojca, który mnie posłał: Abym ze wszystkiego, co mi dał, nic nie stracił, ale abym to wzbudził w ostatni dzień.
[40] »A wola tego, który mnie posłał, jest ta: Aby każdy, kto widzi Syna i wierzy mu, miał życie wieczne; i ja go wzbudzę w ostatni dzień.
[41] »Szemrali więc Żydzi przeciwko niemu, że powiedział: Ja jestem chlebem, który zstąpił z nieba.
[42] »I mówili: Czy to nie jest Jezus, syn Józefa, którego ojca i matkę my znamy; jak więc ten teraz mówi: Zstąpiłem z nieba?
[43] »Jezus wtedy odpowiedział im: Nie szemrajcie między sobą.
[44] »Nikt nie może przyjść do mnie, jeśli go nie pociągnie Ojciec mój, który mnie posłał; a ja go wzbudzę w dzień ostatni.
[45] »W prorokach jest napisane: Będą wszyscy pouczeni przez Boga. Dlatego każdy, kto słyszał od Ojca i został pouczony, przychodzi do mnie.
[46] »Nie, żeby ktoś widział Ojca, tylko ten, który jest od Boga; ten widział Ojca.
[47] »Zaprawdę, zaprawdę mówię wam: Wierzący mi, ma życie wieczne.
[48] »Ja jestem chlebem życia.
[49] »Ojcowie wasi jedli mannę na pustyni i pomarli.
[50] »Ten jest chleb, który z nieba zstępuje, aby z niego zjedzono i się nie umarło.
[51] »Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba; jeśli ktoś zje z tego chleba, żyć będzie na wieki; a chleb, który ja daję, to moje ciało, które ja dam za życie świata.
[52] »Sprzeczali się więc między sobą Żydzi, mówiąc: Jak on może dać nam do jedzenia swoje ciało?
[53] »Jezus zatem powiedział im: Zaprawdę, zaprawdę mówię wam: Nie będziecie mieć życia w sobie, chyba że zjecie ciało Syna człowieczego i napijecie się krwi jego.
[54] »Kto spożywa moje ciało i pije moją krew, ma życie wieczne, a ja go wzbudzę w dzień ostatni.
[55] »Ciało moje prawdziwie jest pokarmem, a krew moja prawdziwie jest napojem.
[56] »Kto spożywa moje ciało i pije moją krew, we mnie mieszka, a ja w nim.
[57] »Jak mnie posłał Ojciec, który żyje i ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto mnie spożywa, żyć będzie przeze mnie.
[58] »Taki jest chleb, który z nieba zstąpił; nie tak jak ojcowie wasi jedli mannę i pomarli; kto spożywa ten chleb, żyć będzie na wieki.
[59] »To mówił w synagodze, ucząc w Kapernaum.
[60] »Wtedy wielu z jego uczniów, słysząc to, mówiło: Twarde to słowo, kto go może słuchać?
[61] »Jezus, wiedząc, że jego uczniowie z tego powodu szemrzą, powiedział im: To was gorszy?
[62] »A co by było, gdybyście zobaczyli Syna człowieczego wstępującego tam, gdzie był wcześniej?
[63] »Duch jest tym który ożywia; ciało nic nie pomaga; słowa, które ja wam mówię, są duchem i są życiem.
[64] »Niektórzy z was nie wierzą. Jezus wiedział od początku, kim są ci, którzy nie wierzą i kim jest ten, który go wyda.
[65] »Mówił też: Dlatego wam powiedziałem, że nikt nie może przyjść do mnie, jeśli nie jest mu to dane od Ojca mojego.
[66] »Od tego czasu wielu jego uczniów zawróciło i więcej z nim nie chodziło.
[67] »Jezus wtedy powiedział do dwunastu: Czy może i wy chcecie odejść?
[68] »I odpowiedział mu Szymon Piotr: Panie! Do kogo pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego.
[69] »Uwierzyliśmy i poznaliśmy, że ty jedynie jesteś Chrystus, Syn Boga żywego.
[70] »Jezus odpowiedział im: Czy ja nie wybrałem was dwunastu? Jeden z was jest diabłem.
[71] »To mówił o Judaszu Iskariocie, synu Szymona; bo to on miał go wydać, a był jednym z dwunastu.