BibliePolskie.pl - Tłumaczenia ksiąg biblijnych na język polski

Teksty » Księga Psalmów - Leopold Staff » Księga Psalmów » Rozdział 107

Księga Psalmów 107

Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń

Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii

[1] Wysławiajcie Pana, bo dobry jest, * bo wieczne jest jego miłosierdzie. [2] Niech mówią tak odkupieni przez Pana, * których wyzwolił z rąk nieprzyjaciela [3] i zebrał ich z różnych ziem, ze wschodu i zachodu, * z północy i południa. [4] Błądzili po bezwodnej pustyni * nie znajdując miejsca, gdzie by mieszkać mogli. [5] Cierpieli głód i pragnienie * i omdlewała w nich dusza. [6] Wtedy wołali w trwodze do Pana, * a on ich wybawił z niedoli. [7] Naprowadził ich na prostą ścieżkę, * by znaleźli miejsce zamieszkania. [8] Niechaj przeto sławią miłosierdzie Pana * i cuda, które uczynił dla synów ludzkich. [9] Albowiem pragnących napoił * i nasycił głodnych. [10] Siedzieli w ciemnościach i w cieniu śmierci, * spętani nędzą i żelazem, [11] gdyż zbuntowali się przeciw słowom bożym * i pogardzali radą Najwyższego. [12] Więc upokorzył cierpieniem serca ich; * upadli i nikt im nie pomógł. [13] Wtedy wołali w trwodze do Pana, * a on ich wybawił z niedoli. [14] Wyprowadził ich z ciemności i z cienia śmierci * i rozerwał więzy ich. [15] Niech przeto sławią miłosierdzie Pana * i cuda, które uczynił dla synów ludzkich. [16] Gdyż skruszył bramy spiżowe * i połamał żelazne zawory. [17] Szaleńcy za przewrotność i występki swoje * ściągnęli na siebie nieszczęście. [18] Obrzydł im pokarm wszelki, * bliscy już byli bram śmierci. [19] Wtedy wołali w trwodze do Pana, * a on ich wybawił z niedoli. [20] Zesłał im słowo swe i uleczył ich, * ocalił ich od zatraty. [21] Niechaj przeto sławią miłosierdzie Pana * i cuda, które uczynił dla synów ludzkich. [22] Niech mu składają ofiary dziękczynne * i głoszą z radością dzieła jego. [23] Pływali statkami po morzu, * kupcząc po wodach ogromnych. [24] Widzieli tam dzieła Pańskie * i cuda jego na głębinach. [25] Rzekł, i zerwała się burza, * i spiętrzyły się wały morskie. [26] Wznosili się aż do nieba * i spadali w przepaści, * i mdlała w nich dusza od grozy. [27] Chwiali i zataczali się jak pijani * i na nic była ich sztuka. [28] Wtedy wołali w trwodze do Pana, * a on ich wybawił z niedoli. [29] Przemienił burzę w ciszę * i uspokoiły się morskie fale. [30] Tedy radowali się ich spokojem, * zawinęli do upragnionej przystani. [31] Niech przeto sławią miłosierdzie Pana * i cuda, które uczynił dla synów ludzkich. [32] Niechaj go chwalą w zgromadzeniu ludu * i wielbią w radzie starców. [33] Zamienił rzeki w pustynie, * miejsca źródlane w kraj suchy, [34] ziemię urodzajną w nieużytki, * karząc złość ich mieszkańców. [35] Pustynię zmienił w jeziora, * ziemię bezwodną w kraj źródeł. [36] Tam osadził głodnych, * by założyli miasta, [37] obsiali pola, zasadzili winnice * i zebrali bogate urodzaje. [38] Błogosławił im i rozmnażali się wielce, * i nie szczędził im bydła. [39] Potem jednak zmaleli liczbą, * zgnębieni ciężką niedolą i cierpieniem. [40] Pan wylał wzgardę na książąt * i kazał im błądzić po bezdrożnej pustyni. [41] Potem wydźwignął znów ubogich z nędzy * i rozmnożył rodziny jak owce. [42] Sprawiedliwi widzą to i radują się, * a bezbożnicy niechaj zamkną usta. [43] Kto mądry, niechaj pamięta o tym * i rozważa miłosierdzie Pana.

« Księga Psalmów 106

Księga Psalmów 107

Księga Psalmów 108 »

Opis prezentowanego tekstu: Księga Psalmów. Przełożył Leopold Staff. Warszawa, Verbum [imprimatur, 1937]. [Tekst przejrzał ks. Józef Archutowski profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.]. Opracowanie tekstu na podstawie wydania książkowego BibliePolskie.pl. Tekst dopasowany do przyjętego szablonu - książkowa numeracja wersetów widoczna po kliknięciu na górze przycisku "Pokaż oryg. numery wersetów". Podział na wersy w wydaniu książkowym zaznaczany za pomocą znaku * (asteriks).