Teksty » Księga Psalmów - Leopold Staff » Księga Psalmów » Rozdział 139
«  Księga Psalmów 138 Księga Psalmów 139 Księga Psalmów 140  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »(138:1) Kierownikowi chóru. Psalm Dawida. * Panie, przejrzałeś i poznałeś mnie, [2] »(138:2) wiesz, kiedy siedzę i kiedy wstaję. (138:3a) Z daleka przenikasz wszystkie moje myśli, [3] »(138:3b) znasz moją ścieżkę i miejsce mego spoczynku, * przewidziałeś wszystkie me drogi. [4] »(138:4) Zanim powstanie słowo na języku moim, * ty, Panie, znasz je już całe. [5] »(138:5) Osaczyłeś mnie z tyłu i z przodu * i położyłeś na mnie rękę. [6] »(138:6) Zbyt dziwna jest dla mnie ta wiedza, * za wysoka, abym ją pojął. [7] »(138:7) Dokąd ujdę przed duchem twoim, * dokąd ucieknę przed twym obliczem? [8] »(138:8) Jeśli wstąpię do nieba, tyś tam jest, * jeśli zstąpię do piekieł, tyś też tam. [9] »(138:9) Gdybym wziął skrzydła od zorzy * i zamieszkał na morza krańcu, [10] »(138:10) tam też mnie zawiedzie twa ręka * i dosięgnie twoja prawica. [11] »(138:11) Gdybym rzekł: «Może ukryje mnie ciemność * i noc mnie otoczy», [12] »(138:12) to i ciemność nie jest ciemna tobie, * i noc jest jasna jak dzień, * ciemność dla ciebie jest jak światło. [13] »(138:14a) Tyś ukształtował me nerki * i utkał mnie w żywocie matki. [14] »(138:13) Wysławiam cię, * żeś stworzył mnie w sposób cudowny. * Przedziwne są dzieła twoje. (138:14b) Poznałeś mą duszę oddawna. [15] »(138:15) Nie ukryła się żadna kość moja przed tobą; * choć byłem utworzony w ciemności, * utkany w głębiach łona. [16] »(138:16) Zarodek mój widziały oczy twoje * i w księdze twej zapisane były wszystkie dni przyszłe, * choć żaden z nich nie istniał. [17] »(138:17) O Boże, jak niepojęte są zamysły twoje, * jak wielka jest ich ilość! [18] »(138:18) Gdybym je chciał policzyć, * byłoby ich więcej niż piasku w morzu; * ilekroć się budzę, nie masz im końca. [19] »(138:19) Gdybyś, o Boże, zabił grzeszników, * tedy by odstąpili ode mnie ci synowie krwi, [20] »(138:20) którzy mówią o tobie ze złością, * powstając bezbożnie przeciw tobie. [21] »(138:21) Nie mamże tych nienawidzić, * co nienawidzą cię, Panie, * i nie czuć obrzydzenia do nieprzyjaciół twoich? [22] »(138:22) Zaprawdę, nienawidzę ich głęboko, * stali się mymi wrogami. [23] »(138:23) Doświadcz mnie, Boże, i poznaj me serce, * śledź mnie i zbadaj me ścieżki. [24] »(138:24) Zobacz, czy idę manowcem zagłady, * i prowadź mnie drogą wiekuistą. 
«  Księga Psalmów 138 Księga Psalmów 139 Księga Psalmów 140  »


 Opis prezentowanego tekstu: Księga Psalmów. Przełożył Leopold Staff. Warszawa, Verbum [imprimatur, 1937]. [Tekst przejrzał ks. Józef Archutowski profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.]. Opracowanie tekstu na podstawie wydania książkowego BibliePolskie.pl. Tekst dopasowany do przyjętego szablonu - książkowa numeracja wersetów widoczna po kliknięciu na górze przycisku "Pokaż oryg. numery wersetów". Podział na wersy w wydaniu książkowym zaznaczany za pomocą znaku * (asteriks).