Teksty » Biblia Króla Jakuba » Księga Przysłów » Rozdział 17
«  Księga Przysłów 16 Księga Przysłów 17 Księga Przysłów 18  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »Lepszy jest suchy kęs, i spokój z nim, niż dom pełen ofiar ze sporem. [2] »Mądry sługa będzie panował nad synem, który przynosi wstyd, i będzie miał udział w dziedzictwie między braćmi. [3] »Tygiel jest dla srebra, a piec dla złota: lecz PAN bada serca. [4] »Czyniący podłość zważa na fałszywe wargi; a kłamca nadstawia ucho na niegodziwy język. [5] »Ktokolwiek szydzi z ubogiego, znieważa jego Stwórcę: a ten, który raduje się z nieszczęść, nie pozostanie bez kary. [6] »Dzieci dzieci są koroną starych mężczyzn; a chwałą dzieci są ich ojcowie. [7] »Doskonała mowa nie przystoi głupcowi: o ileż mniej kłamliwe wargi księciu. [8] »Dar jest jak drogocenny kamień w oczach tego, który go ma: dokądkolwiek się obraca, przynosi powodzenie. [9] »Ten, który zakrywa przestępstwo, szuka miłości; lecz ten, który powtarza sprawę, rozdziela najbliższych przyjaciół. [10] »Napomnienie wchodzi bardziej w mądrego człowieka niż sto chłost w głupca. [11] »Diabelski człowiek szuka tylko buntu: dlatego okrutny posłaniec będzie posłany przeciwko niemu. [12] »Niech niedźwiedzica pozbawiona swoich młodych spotka człowieka, raczej niż głupca w swoim głupstwie. [13] »Ktokolwiek odpłaca diabelstwem za dobro, diabelstwo nie odejdzie z jego domu. [14] »Początek sporu jest jak ktoś wypuszcza wodę: dlatego zaniechaj sporu, zanim się w niego wtrącasz. [15] »Ten, który usprawiedliwia podłego, i ten, który potępia sprawiedliwego, oni obaj są obrzydliwością dla PANA. [16] »Po co jest zapłata w ręku głupca aby nabyć mądrość, skoro nie ma on do tego serca? [17] »Przyjaciel miłuje we wszelkim czasie, a brat jest narodzony dla przeciwności. [18] »Człowiek pozbawiony zrozumienia ręczy, i staje się poręczycielem w obecności swego przyjaciela. [19] »Ten, który miłuje przestępstwo miłuje spór: a ten, który wywyższa swoją bramę szuka zniszczenia. [20] »Ten, który ma krnąbrne serce nie znajduje dobra: a ten, który ma przewrotny język wpada w zło. [21] »Ten, który płodzi głupca, czyni to na swój żal: a ojciec głupca nie ma żadnej radości. [22] »Wesołe serce czyni dobro jak lekarstwo: lecz złamany duch wysusza kości. [23] »Podły człowiek bierze dar z zanadrza aby wypaczyć drogi sądu. [24] »Mądrość jest przed tym, który ma zrozumienie; lecz oczy głupca są na krańcach ziemi. [25] »Głupi syn jest smutkiem dla swojego ojca, i goryczą dla tej która go urodziła. [26] »Także karać sprawiedliwego nie jest dobre, ani bić książąt za prawość. [27] »Ten, który ma poznanie, oszczędza swoje słowa: a człowiek mający zrozumienie jest doskonałego ducha. [28] »Nawet głupiec, gdy milczy, jest policzony za mądrego: a ten, który zamyka swoje wargi, jest ceniony jako człowiek mający zrozumienie. 
«  Księga Przysłów 16 Księga Przysłów 17 Księga Przysłów 18  »


 Źródło tekstu: Biblia Króla JakubaOpis prezentowanego tekstu: Tekst Nowego Testamentu [wersja z 2026.08.15] oraz ksiąg Przysłów i Kaznodziei (kopia z www). Polski przekład Biblii King James (KJV) jest oryginalnym dziełem Adama K. Czermaka. Wszelkie prawa do polskiego przekładu są zastrzeżone na mocy prawa autorskiego. Tekst polskiego przekładu publikacji KJV może być kopiowany i rozpowszechniany w całości lub we fragmentach bez dokonywania w nim jakichkolwiek zmian i bez czerpania z niego jakichkolwiek korzyści finansowych. Dodatkowo BibliePolskie.pl otrzymały odrębną zgodę autora na zamieszczenie tekstu polskiego. Opracowanie modułu: BibliePolskie.pl