Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »Słowa Kaznodziei, syna Dawida, króla w Jerozolimie.
[2] »Marność nad marnościami, mówi Kaznodzieja, marność nad marnościami; wszystko jest marnością.
[3] »Jaką korzyść ma człowiek z całego swego trudu, który podejmuje pod słońcem?
[4] »Jedno pokolenie przemija, a następne pokolenie nadchodzi: lecz ziemia trwa na wieki.
[5] »Słońce też wschodzi, i słońce zachodzi, i spieszy się do swego miejsca gdzie wzeszło.
[6] »Wiatr idzie ku południu, i zawraca ku północy; wiruje nieustannie, i wiatr znów powraca zgodnie ze swymi obiegami.
[7] »Wszystkie rzeki biegną do morza; jednak morze nie jest pełne; do miejsca, z którego rzeki przychodzą, tam znowu wracają.
[8] »Wszystkie rzeczy są pełne trudu; człowiek nie może tego wypowiedzieć: oko nie jest nasycone patrzeniem, ani ucho nie jest napełnione słuchaniem.
[9] »To, co było, jest tym, co będzie; a to, co jest dokonane, jest tym, co będzie dokonane; i nie ma żadnej nowej rzeczy pod słońcem.
[10] »Czy jest coś, o czym można powiedzieć: Patrz, to jest nowe? to już było od dawna, co było przed nami.
[11] »Nie ma pamięci o dawnych rzeczach; ani nie będzie pamięci o rzeczach, które mają nadejść u tych, którzy potem nastaną.
[12] »Ja Kaznodzieja byłem królem nad Izraelem w Jerozolimie.
[13] »I dałem swe serce, aby szukać i dociekać mądrością o wszystkich rzeczach, które są dokonywane pod niebem: ten uciążliwy mozół dał Bóg synom ludzkim, aby się tym ćwiczyli.
[14] »Widziałem wszystkie dzieła, które dokonywane są pod słońcem; i oto wszystko jest marnością i udręką ducha.
[15] »To co jest krzywe nie może być wyprostowane: a to czego brak nie może być policzone.
[16] »Rozmawiałem ze swoim własnym sercem, mówiąc: Oto doszedłem do wielkiego stanu i nabyłem więcej mądrości niż wszyscy, którzy byli przede mną w Jerozolimie: zaiste, moje serce miało wielkie doświadczenie mądrości i wiedzy.
[17] »I oddałem swe serce, aby poznać mądrość, i aby poznać szaleństwo i głupotę: dostrzegłem, że to też jest udręka ducha.
[18] »Bo w wielości mądrości jest wiele smutku: a kto powiększa wiedzę, powiększa smutek.