Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »Tego samego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad brzegiem morza.
[2] »I zebrały się przy nim wielkie tłumy, tak, że wszedł do łodzi, i usiadł; a cały tłum stał na brzegu.
[3] »I mówił wiele rzeczy do nich w przypowieściach, mówiąc, Oto siewca wyszedł siać;
[4] »A gdy siał, niektóre nasiona padły przy drodze, i przyleciały ptaki i zjadły je:
[5] »Niektóre padły na miejsca kamieniste, gdzie nie miały wiele ziemi: i bezzwłocznie wzeszły, ponieważ nie miały głębokości ziemi:
[6] »A gdy słońce wzeszło, zostały spalone; a ponieważ nie miały korzenia, uschły.
[7] »A niektóre padły między ciernie; i ciernie wyrosły, i zadusiły je:
[8] »Lecz inne padły w dobry grunt, i wydały owoc, jedne stokrotny, inne sześćdziesięciokrotny, inne trzydziestokrotny.
[9] »Kto ma uszy do słuchania, niech słucha.
[10] »Wtedy przyszli uczniowie i powiedzieli do niego, Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?
[11] »On odpowiedział i rzekł do nich, Ponieważ jest wam dane poznać tajemnice królestwa nieba, ale im nie jest to dane.
[12] »Bo ktokolwiek ma, temu będzie dane, i będzie miał więcej obfitości: ale ktokolwiek nie ma, zostanie mu zabrane nawet to co ma.
[13] »Dlatego mówię do nich w przypowieściach: ponieważ patrząc nie widzą; i słuchając nie słyszą, ani nie rozumieją.
[14] »I w nich wypełnione jest proroctwo Ezajasza, które mówi, Słuchając będziecie słyszeć, ale nie zrozumiecie; i patrząc będziecie widzieć, ale nie spostrzeżecie:
[15] »Bowiem serce tego ludu zostało utuczone, a ich uszy są przytępione, i zamknęli swe oczy; aby czasem oczami nie widzieli a uszami nie słyszeli, a sercem nie zrozumieli, i nie nawrócili się, i żebym ich nie uzdrowił.
[16] »Ale błogosławione są wasze oczy, bo widzą: i wasze uszy, bo słyszą.
[17] »Bo zaprawdę powiadam wam, Że wielu proroków i sprawiedliwych ludzi pożądało widzieć te rzeczy, które wy widzicie, ale nie zobaczyli ich; i słyszeć te rzeczy, które wy słyszycie, ale nie usłyszeli ich.
[18] »Słuchajcie więc przypowieści o siewcy.
[19] »Gdy ktoś słucha słowa królestwa, a nie rozumie, wtedy przychodzi ten podły, i porywa to co zostało zasiane w jego sercu. To jest ten, który otrzymał nasienie przy drodze.
[20] »Ale ten, który otrzymał nasienie na miejscach kamienistych, to ten sam, który słucha słowa, i od zaraz z radością przyjmuje je;
[21] »Jednak nie ma on w sobie korzenia, lecz trwa przez chwilę: bo gdy przychodzi trybulacja albo prześladowanie z powodu słowa, wnet jest zgorszony.
[22] »Również ten, który otrzymał nasienie między cierniami, to ten, który słucha słowa; a troski tego świata, i ułuda bogactwa, zaduszają słowo, i staje się on bezowocny.
[23] »Lecz ten, który otrzymał nasienie na dobrym gruncie to ten, który słucha słowa, i rozumie je; który także wydaje owoc, i rozmnaża, niektóry stokrotnie, niektóry sześćdziesięcio, niektóry trzydziesto.
[24] »Jeszcze jedną przypowieść wyłożył im, mówiąc, Królestwo nieba podobne jest do człowieka, który zasiał dobre nasienie na swoim polu:
[25] »Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego wróg i nasiał kąkolu między pszenicę, i poszedł swoją drogą.
[26] »A gdy źdźbło urosło, i wydało owoc, wtedy ukazały się też kąkole.
[27] »Wówczas słudzy gospodarza przyszli i powiedzieli do niego: Sir, czy nie posiałeś na swoim polu dobrego nasienia? skąd więc ma ono kąkole?
[28] »On powiedział do nich, Wróg to zrobił. Słudzy powiedzieli do niego, Czy chcesz, żebyśmy poszli i zebrali je?
[29] »Lecz on powiedział, Nie; żebyście czasem, zbierając kąkole, nie wykorzenili razem z nimi i pszenicy.
[30] »Pozwólcie obydwu razem rosnąć aż do żniwa: a w czasie żniwa powiem żniwiarzom: Zbierzcie najpierw kąkole, i zwiążcie je w snopki na spalenie: zaś pszenicę zgromadźcie w moim spichlerzu.
[31] »Jeszcze jedną przypowieść wyłożył im, mówiąc, Królestwo nieba podobne jest do nasionka gorczycy, które człowiek wziął, i zasiał na swoim polu:
[32] »Które jest wprawdzie najmniejsze ze wszystkich nasion: ale kiedy wyrośnie, jest największe ze wszystkich ziół, i staje się drzewem, tak że ptaki powietrzne przylatują i gnieżdżą się w jego gałęziach.
[33] »Inną przypowieść powiedział do nich, Królestwo nieba podobne jest do zakwasu, który kobieta wzięła, i ukryła w trzech miarach mąki, aż wszystko się zakwasiło.
[34] »Te wszystkie rzeczy mówił Jezus do tłumu w przypowieściach; a bez przypowieści nic do nich nie mówił:
[35] »Aby się wypełniło, co zostało powiedziane przez proroka, mówiącego, Otworzę moje usta w przypowieściach; wypowiem rzeczy, które były trzymane w tajemnicy od założenia świata.
[36] »Wtedy Jezus odesłał tłum, i przyszedł do domu: i podeszli do niego jego uczniowie, mówiąc, Wyjaśnij nam przypowieść o kąkolach polnych.
[37] »Odpowiedział i rzekł do nich, Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn człowieczy;
[38] »Polem jest świat; dobrym nasieniem są dzieci królestwa; natomiast kąkolami są dzieci tego podłego;
[39] »Wrogiem, który je posiał, jest diabeł; żniwem jest koniec świata; a żniwiarzami są aniołowie.
[40] »Jak więc kąkole są zbierane i spalane w ogniu; tak będzie przy końcu tego świata.
[41] »Syn człowieczy pośle swoich aniołów, a oni zbiorą z jego królestwa wszystkie rzeczy które gorszą i tych, którzy popełniają nieprawość;
[42] »I wrzucą ich do pieca ognistego: tam będzie ryk i zgrzytanie zębów.
[43] »Wtedy sprawiedliwi zajaśnieją jak słońce w królestwie ich Ojca. Kto ma uszy do słuchania, niech słucha.
[44] »Ponownie, królestwo nieba jest podobne do skarbu ukrytego w polu; który, gdy człowiek znalazł, ukrywa, i z radości idzie i sprzedaje wszystko co ma, i kupuje to pole.
[45] »Ponownie, królestwo nieba jest podobne do kupca, szukającego dobrych pereł:
[46] »Który, gdy znalazł jedną bardzo cenną perłę, poszedł i sprzedał wszystko co miał, i kupił ją.
[47] »Ponownie, królestwo nieba jest podobne do sieci, która została zarzucona w morze, i zebrała z każdego rodzaju:
[48] »Którą, gdy się napełniła, wyciągnęli na brzeg, i usiedli, i zebrali dobre do naczyń, ale złe wyrzucili.
[49] »Tak będzie przy końcu świata: wyjdą aniołowie i wyłączą podłych spośród sprawiedliwych,
[50] »I wrzucą ich do pieca ognistego: tam będzie ryk i zgrzytanie zębów.
[51] »Jezus mówi do nich, Czy zrozumieliście wszystkie te rzeczy? Mówią mu, Tak, Panie.
[52] »Następnie powiedział do nich, Dlatego każdy prawoznawca, który jest pouczony o królestwie nieba, podobny jest do człowieka, który jest gospodarzem, który wydobywa ze swego skarbca rzeczy nowe i stare.
[53] »I stało się, gdy Jezus dokończył tych przypowieści, odszedł stamtąd.
[54] »A kiedy przyszedł do swego własnego kraju, nauczał ich w ich synagodze, tak że byli zdumieni, i mówili, Skąd ten człowiek ma tę mądrość i te cudowne dzieła?
[55] »Czyż to nie jest syn cieśli? czy jego matki nie nazywają Maria? a jego braci, James, i Józef, i Szymon, i Judasz?
[56] »A jego siostry, czyż wszystkie nie są z nami? Skąd więc ten człowiek ma te wszystkie rzeczy?
[57] »I byli nim zgorszeni. Lecz Jezus powiedział do nich, Prorok nie jest pozbawiony czci, chyba że w swoim własnym kraju, i w swoim domu.
[58] »I nie uczynił tam wielu cudownych dzieł z powodu ich niewiary.