Teksty » Biblia Króla Jakuba » Ewangelia Mateusza » Rozdział 21
«  Ewangelia Mateusza 20 Ewangelia Mateusza 21 Ewangelia Mateusza 22  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »A gdy się przybliżyli do Jerozolimy, i przyszli do Betfage, na Górę Oliwną, wtedy posłał Jezus dwóch uczniów, [2] »Mówiąc do nich, Idźcie do wsi, która jest na przeciwko was, a od razu znajdziecie przywiązaną oślicę, i oślątko z nią: odwiążcie je, i przyprowadźcie do mnie. [3] »A gdyby jakikolwiek człowiek wam coś mówił, powiecie, Pan ich potrzebuje; i on od razu je pośle. [4] »To wszystko zostało dokonane, aby się wypełniło, co zostało powiedziane przez proroka, mówiącego, [5] »Powiedzcie córce Syjonu, Oto twój Król przychodzi do ciebie, pokorny, i siedzący na oślicy, i na oślątku, źrebięciu oślicy. [6] »I uczniowie poszli, i uczynili tak, jak Jezus im nakazał. [7] »I przyprowadzili oślicę, i oślątko, i położyli na nie swoje ubrania, i posadzili go na nie. [8] »A bardzo wielki tłum rozkładał swoją odzież na drodze; inni obcinali gałęzie z drzew, i słali na drodze. [9] »A tłumy, które szły przed nim, i które szły za nim, wołały, mówiąc, Hosanna synowi Dawida: Błogosławiony jest ten, który przychodzi w imieniu Pana; Hosanna w najwyższym. [10] »A gdy przybył do Jerozolimy, całe miasto zostało poruszone, mówiąc, Któż to jest? [11] »A tłum mówił, To jest Jezus, prorok z Nazaretu w Galilei. [12] »A Jezus wszedł do świątyni Boga, i wypędził wszystkich, którzy sprzedawali i kupowali w świątyni, i poprzewracał stoły wymieniających pieniądze, i siedzenia tych, którzy sprzedawali gołębie, [13] »I powiedział do nich, Jest napisane, Mój dom będzie nazwany domem modlitwy; lecz wy zrobiliście z niego jaskinię złodziei. [14] »A ślepi i chromi podeszli do niego w świątyni; i on ich uzdrowił. [15] »A gdy główni kapłani i prawoznawcy zobaczyli te wspaniałe rzeczy, które czynił, i dzieci wołające w świątyni, i mówiące, Hosanna synowi Dawida; byli srodze niezadowoleni, [16] »I powiedzieli do niego, Słyszysz, co te mówią? A Jezus mówi do nich, Tak; czy nigdy nie czytaliście, Z ust niemowląt i ssących udoskonaliłeś chwałę? [17] »I opuścił ich, i wyszedł z miasta do Betanii; i tam przenocował. [18] »Zaś rano jak powrócił do miasta, zgłodniał. [19] »I gdy zobaczył drzewo figowe przy drodze, podszedł do niego, a nic na nim nie znalazł, oprócz samych liści, i powiedział do niego, Niech żaden owoc już na tobie nie rośnie odtąd na wieki. I natychmiast drzewo figowe uschło. [20] »A gdy uczniowie to zobaczyli, dziwili się, mówiąc, Jak szybko uschło to drzewo figowe! [21] »Jezus odpowiedział i rzekł do nich, Zaprawdę powiadam wam, Jeśli macie wiarę, i nie zwątpicie, nie tylko to, co się stało z drzewem figowym uczynicie, ale także jeśli tej górze powiecie, Usuń się, i rzuć się do morza; tak się stanie. [22] »I wszystko, o cokolwiek poprosicie w modlitwie, wierząc, otrzymacie. [23] »A gdy przyszedł do świątyni, podeszli do niego główni kapłani i starsi ludu, podczas gdy on nauczał, i powiedzieli, Przez jaki autorytet te rzeczy czynisz? i kto ci dał ten autorytet? [24] »A Jezus odpowiedział i rzekł do nich, Ja także was spytam o jedną rzecz, którą jeśli mi powiecie, i ja wam powiem przez jaki autorytet czynię te rzeczy. [25] »Chrzest Jana, skąd był? z nieba, czy od ludzi? A oni rozumowali między sobą, mówiąc, Jeśli powiemy, Z nieba; powie do nas, Czemu zatem nie uwierzyliście mu? [26] »Ale jeśli powiemy, Od ludzi; boimy się ludu; bo wszyscy uważają Jana za proroka. [27] »I odpowiedzieli Jezusowi, i rzekli, Nie potrafimy powiedzieć. A on powiedział do nich, Ani ja wam nie powiem, przez jaki autorytet czynię te rzeczy. [28] »Zaś co myślicie? Pewien człowiek miał dwóch synów; i podszedł do pierwszego, i powiedział, Synu, idź, pracuj dziś w mojej winnicy. [29] »On odpowiedział i rzekł, Nie chcę: lecz potem skruszył się i poszedł. [30] »I podszedł do drugiego, i powiedział podobnie. A on odpowiedział i rzekł, Idę, sir: a nie poszedł. [31] »Który z tych dwóch wypełnił wolę swojego ojca? Mówią do niego, Ten pierwszy. Jezus mówi do nich, Zaprawdę powiadam wam, Że celnicy i nierządnice przed wami wchodzą do królestwa Boga. [32] »Bowiem Jan przyszedł do was drogą sprawiedliwości, a nie uwierzyliście mu: lecz celnicy i nierządnice uwierzyli mu: a wy, kiedy to widzieliście, nie skruszyliście się potem, aby mu uwierzyć. [33] »Posłuchajcie innej przypowieści: Był pewien gospodarz, który zasadził winnicę, i ogrodził ją, i wykopał w niej tłocznię wina, i zbudował wieżę, i wydzierżawił ją rolnikom, i wyjechał w świat: [34] »A gdy nadchodził czas owoców, posłał swoje sługi do gospodarzy, aby mogli otrzymać z niej owoce. [35] »Lecz gospodarze schwytali jego sługi, i jednego pobili, a drugiego zabili, a innego ukamienowali. [36] »Ponownie, posłał inne sługi więcej niż za pierwszym razem: a oni postąpili z nimi podobnie. [37] »Lecz w końcu posłał do nich swego syna, mówiąc, Uszanują mego syna. [38] »Ale gdy gospodarze zobaczyli jego syna, mówili między sobą, To jest dziedzic; chodźmy, zabijmy go, i przejmijmy jego dziedzictwo. [39] »I schwytali go, i wyrzucili go z winnicy, i zabili go. [40] »Kiedy więc pan winnicy przychodzi, co zrobi z tymi gospodarzami? [41] »Mówią do niego, Żałośnie zniszczy tych podłych ludzi, a winnicę wydzierżawi innym gospodarzom, którzy oddadzą mu owoce w swoich czasach. [42] »Jezus mówi do nich, Czy nigdy nie czytaliście w pismach, Kamień, który budujący odrzucili, ten sam stał się głową narożnika: to jest dzieło Pana, i jest to cudowne w naszych oczach? [43] »Dlatego mówię wam, Królestwo Boga zostanie wam zabrane, a dane narodowi przynoszącemu owoce jego. [44] »A ktokolwiek upadnie na ten kamień, zostanie połamany: ale na kogokolwiek on upadnie, zmiażdży go na proch. [45] »A gdy główni kapłani i Faryzeusze usłyszeli jego przypowieści, spostrzegli, że on o nich mówił. [46] »Ale gdy chcieli położyć na niego ręce, bali się tłumu, ponieważ wzięli go za proroka. 
«  Ewangelia Mateusza 20 Ewangelia Mateusza 21 Ewangelia Mateusza 22  »


 Źródło tekstu: Biblia Króla JakubaOpis prezentowanego tekstu: Tekst Nowego Testamentu [wersja z 2025.12.18]. Polski przekład Biblii King James (KJV) jest oryginalnym dziełem Adama K. Czermaka. Wszelkie prawa do polskiego przekładu są zastrzeżone na mocy prawa autorskiego. Tekst polskiego przekładu publikacji KJV może być kopiowany i rozpowszechniany w całości lub we fragmentach bez dokonywania w nim jakichkolwiek zmian i bez czerpania z niego jakichkolwiek korzyści finansowych. Dodatkowo BibliePolskie.pl otrzymały odrębną zgodę autora na zamieszczenie tekstu polskiego. Opracowanie modułu: BibliePolskie.pl