Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »A Jezus odpowiedział i mówił do nich ponownie w przypowieściach, i rzekł,
[2] »Królestwo nieba podobne jest do pewnego króla, który wyprawił wesele swemu synowi,
[3] »I posłał swe sługi, aby wezwali tych, którzy byli zaproszeni na wesele: a oni nie chcieli przyjść.
[4] »Ponownie, posłał inne sługi, mówiąc, Powiedzcie tym, którzy są zaproszeni, Oto przygotowałem moją ucztę: moje woły i tuczne zwierzęta są zabite, i wszystkie rzeczy są gotowe: przyjdźcie na wesele.
[5] »Lecz oni zlekceważyli to, i poszli swoimi drogami, jeden na swoje pole, inny do swego kupiectwa:
[6] »A pozostali schwytali jego sługi, i znieważyli ich bezczelnie, i zabili.
[7] »Lecz gdy król to usłyszał, rozgniewał się: i posłał swoje wojska, i wytracił tych morderców, i spalił ich miasto.
[8] »Potem mówi do swoich sług, Wesele jest gotowe, lecz ci którzy byli zaproszeni nie byli godni.
[9] »Wyjdźcie więc na drogi, i tylu ilu znajdziecie, zaproście na wesele.
[10] »Słudzy ci wyszli więc na drogi, i zgromadzili tylu ilu znaleźli, zarówno złych i dobrych: I wesele było wyposażone w gości.
[11] »A gdy król wszedł, aby zobaczyć gości, zobaczył tam człowieka, który nie miał na sobie odzieży weselnej:
[12] »I mówi do niego, Przyjacielu, jak tu wszedłeś, nie mając odzieży weselnej? A on zaniemówił.
[13] »Wtedy król powiedział sługom, Zwiążcie mu ręce i stopy, i zabierzcie go, i wrzućcie do zewnętrznych ciemności, tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
[14] »Bowiem wielu jest wzywanych, ale mało wybranych.
[15] »Wtedy Faryzeusze odeszli, i naradzali się, jak by go usidlić w mowie.
[16] »I posłali do niego swoich uczniów wraz z Herodianami, mówiąc, Mistrzu, wiemy, że jesteś prawdziwy, i nauczasz drogi Boga w prawdzie, ani nie zważasz na żadnego człowieka: bo nie spoglądasz na osobę ludzką.
[17] »Powiedz nam więc, Co myślisz? Czy jest to zgodne z prawem aby płacić podatek Cezarowi, czy nie?
[18] »Ale Jezus spostrzegł ich podłość, i powiedział, Czemu mnie kusicie, hipokryci?
[19] »Pokażcie mi monetę podatkową. I przynieśli mu pensa.
[20] »A on mówi do nich, Czyj jest ten wizerunek i napis?
[21] »Mówią do niego, Cezara. Wtedy on mówi do nich, Oddajcie więc Cezarowi te rzeczy, które są Cezara; a Bogu rzeczy, które są Boga.
[22] »Gdy usłyszeli te słowa, zdziwili się, i zostawili go, i poszli swoją drogą.
[23] »Tego samego dnia przyszli do niego Saduceusze, którzy mówią, że nie ma zmartwychwstania, i zapytali go,
[24] »Mówiąc, Mistrzu, Mojżesz powiedział, jeśli ktoś umrze, nie mając dzieci, to jego brat ma ożenić się z jego żoną, i wzbudzić nasienie swemu bratu.
[25] »Zatem było u nas siedmiu braci: a pierwszy kiedy ożenił się, umarł, a nie mając potomstwa, zostawił żonę swemu bratu:
[26] »Podobnie także drugi, i trzeci, aż do siódmego.
[27] »A w końcu po wszystkich umarła też ta kobieta.
[28] »Zatem w zmartwychwstaniu, którego będzie ona żoną z tych siedmiu? gdyż wszyscy ją mieli.
[29] »Jezus odpowiedział i rzekł do nich, Błądzicie, nie znając pism, ani mocy Boga.
[30] »Bo w zmartwychwstaniu ani się nie żenią, ani nie zostają wydane za mąż, ale są jak aniołowie Boga w niebie.
[31] »Lecz co do zmartwychwstania umarłych, czy nie czytaliście, co wam zostało powiedziane przez Boga, mówiącego,
[32] »Ja jestem Bogiem Abrahama, i Bogiem Izaaka, i Bogiem Jakuba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żyjących.
[33] »A gdy tłum to słyszał, zdumiewał się jego nauką.
[34] »Lecz gdy Faryzeusze usłyszeli, że uciszył Saduceuszy, zgromadzili się razem.
[35] »Wtedy jeden z nich, który był prawnikiem, zadał mu pytanie, kusząc go, i mówiąc,
[36] »Mistrzu, które przykazanie jest wielkie w prawie?
[37] »Jezus powiedział do niego, Będziesz miłował Pana swego Boga całym swym sercem, i całą swą duszą, i całym swym umysłem.
[38] »To jest pierwsze i wielkie przykazanie.
[39] »A drugie jest do niego podobne, Będziesz miłował twego bliźniego jak samego siebie.
[40] »Na tych dwóch przykazaniach zawieszone jest całe prawo i prorocy.
[41] »Podczas gdy Faryzeusze byli zebrani razem, Jezus zapytał ich,
[42] »Mówiąc, Co myślicie o Chrystusie? czyim synem jest? Mówią do niego, Synem Dawida.
[43] »On mówi do nich, Jakże więc Dawid w duchu nazywa go Panem, mówiąc,
[44] »PAN powiedział memu Panu, Siądź po mojej prawicy, aż uczynię twoich wrogów twym podnóżkiem?
[45] »Jeśli więc Dawid nazywa go Panem, jakże jest on jego synem?
[46] »I żaden człowiek nie mógł mu odpowiedzieć ani słowa, ani żaden człowiek nie odważył się od owego dnia zadać mu więcej pytań.