Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »I wsiadł do łodzi, i przeprawił się, i przybył do swego własnego miasta.
[2] »A oto przynieśli mu człowieka chorego na paraliż, leżącego na łożu: a Jezus widząc ich wiarę, powiedział do chorego na paraliż; Synu, bądź pocieszony; twoje grzechy są ci przebaczone.
[3] »A oto niektórzy z prawoznawców powiedzieli w sobie, Ten człowiek bluźni.
[4] »A Jezus znając ich myśli, powiedział, Dlaczego myślicie diabelsko w swoich sercach?
[5] »Cóż bowiem jest łatwiej, powiedzieć, Twoje grzechy są ci przebaczone; czy powiedzieć, Wstań i chodź?
[6] »Ale abyście wiedzieli, że Syn człowieczy ma moc na ziemi przebaczać grzechy, (wtedy powiedział do chorego na paraliż,) Wstań, weź swoje łoże, i idź do swego domu.
[7] »I on wstał, i poszedł do swego domu.
[8] »Ale kiedy tłumy to ujrzały, dziwiły się, i uwielbiały Boga, który dał ludziom taką moc.
[9] »A jak Jezus odchodził stamtąd, zobaczył człowieka, zwanego Mateuszem, siedzącego w punkcie celnym: i mówi do niego, Pójdź za mną. I on wstał, i poszedł za nim.
[10] »I stało się, jak Jezus siedział przy posiłku w domu, oto przyszło wielu celników i grzeszników i usiedli z nim oraz jego uczniami.
[11] »A gdy Faryzeusze to zobaczyli, powiedzieli do jego uczniów, Dlaczego wasz Mistrz je z celnikami i grzesznikami?
[12] »Ale gdy Jezus to usłyszał, powiedział im, Ci którzy są zdrowi nie potrzebują lekarza, lecz ci, którzy są chorzy.
[13] »Więc idźcie i nauczcie się co to znaczy, Chcę miłosierdzia, a nie ofiary: bo nie przyszedłem wzywać do skruchy sprawiedliwych, ale grzeszników.
[14] »Wtedy przyszli do niego uczniowie Jana, mówiąc, Dlaczego my i Faryzeusze często pościmy, a twoi uczniowie nie poszczą?
[15] »A Jezus powiedział do nich, Czy dzieci małżeńskiej komnaty mogą się smucić, dopóki jest z nimi oblubieniec? ale przyjdą dni, kiedy oblubieniec zostanie od nich zabrany, i wtedy będą pościć.
[16] »Żaden człowiek nie dokłada kawałka nowego materiału do starej odzieży, bo to, co jest dołożone, aby ją wypełnić, odbiera z odzieży, i rozdarcie staje się gorsze.
[17] »Ani nikt nie wlewa młodego wina do starych bukłaków: bo inaczej bukłaki pękają, i wino wycieka, i bukłaki się psują: lecz młode wino wlewają do nowych bukłaków, i oba są zachowane.
[18] »Gdy on mówił do nich te rzeczy, oto przyszedł pewien władca, i wielbił go, mówiąc, Moja córka dopiero co umarła: ale przyjdź i połóż na nią twoją rękę, a ona będzie żyć.
[19] »I Jezus wstał, i poszedł za nim, i jego uczniowie również.
[20] »A oto kobieta, która cierpiała na krwotok od dwunastu lat, podeszła do niego od tyłu, i dotknęła rąbka jego odzieży:
[21] »Bo mówiła w sobie, Jeśli tylko mogłabym dotknąć jego odzieży, będę uzdrowiona.
[22] »Ale Jezus odwrócił się, i kiedy ją zobaczył, powiedział, Córko, bądź pocieszona; twoja wiara cię uzdrowiła. I kobieta została uzdrowiona od owej godziny.
[23] »A gdy Jezus przyszedł do domu władcy, i zobaczył flecistów i ludzi czyniących zgiełk,
[24] »Powiedział do nich, Zróbcie miejsce: bo dziewczynka nie umarła, tylko śpi. A oni naśmiewali się z niego pogardliwie.
[25] »Ale gdy wygnano tych ludzi, wszedł, i ujął ją za rękę, i dziewczynka wstała.
[26] »I sława o tym rozeszła się na wszystkie strony tamtejszej ziemi.
[27] »A gdy Jezus odszedł stamtąd, dwóch ślepych mężczyzn szło za nim, wołając, i mówiąc, Synu Dawida, zmiłuj się nad nami.
[28] »A gdy wszedł do domu, ślepi mężczyźni przyszli do niego: a Jezus im mówi, Wierzycie, że mogę to uczynić? Powiedzieli do niego, Tak, Panie.
[29] »Wtedy dotknął ich oczu, mówiąc, Według waszej wiary niech się wam to stanie.
[30] »I ich oczy zostały otwarte; a Jezus nakazał im surowo, mówiąc, Uważajcie, aby żaden człowiek o tym nie wiedział.
[31] »Lecz oni, gdy odeszli, rozgłosili jego sławę po całym tamtejszym kraju.
[32] »Jak wychodzili, oto przyprowadzono do niego niemego człowieka opętanego przez diabła.
[33] »A kiedy diabeł został wypędzony, niemy przemówił: i tłumy dziwiły się, mówiąc, Nigdy czegoś takiego nie widziano w Izraelu.
[34] »Lecz Faryzeusze mówili, On poprzez księcia diabłów wypędza diabły.
[35] »A Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski, nauczając w ich synagogach, i głosząc ewangelię królestwa, i uzdrawiając każdą chorobę, i każdą dolegliwość wśród ludzi.
[36] »Ale kiedy zobaczył tłumy, został poruszony współczuciem wobec nich, bo byli omdleni, i rozproszeni na wszystkie strony, jak owce niemające pasterza.
[37] »Wtedy mówi do swoich uczniów, Żniwo prawdziwie jest obfite, ale robotników jest mało;
[38] »Proście więc Pana żniwa, aby posłał robotników na swoje żniwo.