Teksty » Biblia Króla Jakuba » Ewangelia Marka » Rozdział 11
«  Ewangelia Marka 10 Ewangelia Marka 11 Ewangelia Marka 12  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »A gdy przyszli blisko Jerozolimy, do Betfage i Betanii, przy Górze Oliwnej, posyła dwóch ze swoich uczniów, [2] »I mówi do nich, Idźcie swoją drogą do wsi, wyżej przed wami: a gdy tylko do niej wejdziecie, znajdziecie uwiązane oślątko, na którym nigdy nikt nie siedział; odwiążcie je i przyprowadźcie. [3] »A jeśli jakikolwiek człowiek wam powie, Dlaczego to robicie? powiedzcie, że Pan go potrzebuje; i od razu je tu przyśle. [4] »I poszli swoją drogą, i znaleźli oślątko uwiązane u drzwi na zewnątrz, na rozstaju dróg; i odwiązują je. [5] »A niektórzy z tych, którzy tam stali, powiedzieli do nich, Co robicie, odwiązując oślątko? [6] »A oni powiedzieli im tak jak Jezus im nakazał: i oni puścili ich. [7] »I przyprowadzili oślątko do Jezusa, i włożyli na niego swoją odzież; a on usiadł na nim. [8] »I wielu słało swoją odzież na drodze: a inni obcinali gałęzie z drzew, i słali na drodze. [9] »A ci, którzy szli wcześniej, oraz ci, którzy postępowali, wołali, mówiąc, Hosanna; Błogosławiony jest ten, który przychodzi w imieniu Pana: [10] »Błogosławione jest królestwo naszego ojca Dawida, które przychodzi w imieniu Pana: Hosanna w najwyższym. [11] »I Jezus wjechał do Jerozolimy, i do świątyni: a gdy obejrzał dookoła wszystkie rzeczy, i nadszedł już wieczór, wyszedł do Betanii z dwunastoma. [12] »A nazajutrz, gdy wyszli z Betanii, był głodny. [13] »I widząc z daleka drzewo figowe mające liście, podszedł, aby przypadkiem coś na nim znaleźć: a gdy podszedł do niego, nie znalazł nic oprócz liści; bo nie był to czas na figi. [14] »I Jezus odpowiedział i rzekł do niego, Żaden człowiek już nie zje twoich owoców odtąd na wieki. A jego uczniowie słyszeli to. [15] »I przyszli do Jerozolimy: i Jezus wszedł do świątyni, i zaczął wyganiać tych, którzy sprzedawali i kupowali w świątyni, oraz poprzewracał stoły wymieniających pieniądze, i siedzenia tych, którzy sprzedawali gołębie. [16] »I nie pozwolił, żeby jakikolwiek człowiek przeniósł jakiekolwiek naczynie przez świątynię. [17] »I nauczał, mówiąc do nich, Czyż nie jest napisane, Mój dom będzie nazywany przez wszystkie narody domem modlitwy? lecz wy zrobiliście z niego jaskinię złodziei. [18] »A prawoznawcy i główni kapłani usłyszeli to, i szukali sposobu, jak by go zgładzić: bowiem bali się go, ponieważ cały lud zdumiewał się jego nauką. [19] »A gdy nastał wieczór, wyszedł z miasta. [20] »A rano, jak przechodzili, zobaczyli, że drzewo figowe uschło od korzeni. [21] »I Piotr przypomniał sobie, i mówi do niego, Mistrzu, spójrz, drzewo figowe, które przekląłeś, uschło. [22] »A Jezus odpowiadając mówi do nich, Miejcie wiarę w Boga. [23] »Bo zaprawdę powiadam wam, Że ktokolwiek powie tej górze, Usuń się, i rzuć się w morze; i nie zwątpi w swoim sercu, lecz będzie wierzył że te rzeczy, które mówi staną się; będzie miał cokolwiek mówi. [24] »Dlatego mówię wam, O jakiekolwiek rzeczy prosicie, kiedy się modlicie, wierzcie że je otrzymacie, i będziecie je mieć. [25] »A gdy stoicie, modląc się, przebaczcie, jeśli macie coś przeciwko komuś: aby także wasz Ojciec który jest w niebie, mógł przebaczyć wam wasze przewinienia. [26] »Lecz jeśli wy nie przebaczycie, to i wasz Ojciec który jest w niebie, nie przebaczy wam waszych przewinień. [27] »I znowu przyszli do Jerozolimy: a gdy chodził po świątyni, podeszli do niego główni kapłani, i prawoznawcy, oraz starsi, [28] »I mówią do niego, Przez jaki autorytet czynisz te rzeczy? i kto dał ci ten autorytet, żeby czynić te rzeczy? [29] »A Jezus odpowiedział i rzekł do nich, Ja także zadam wam pytanie, i odpowiedzcie mi, a ja wam powiem, przez jaki autorytet czynię te rzeczy. [30] »Chrzest Jana, czy był z nieba, czy od ludzi? odpowiedzcie mi. [31] »I rozumowali między sobą, mówiąc, Jeśli powiemy, Z nieba; on powie, Dlaczego więc mu nie uwierzyliście? [32] »Ale jeśli powiemy, Od ludzi; bali się ludu: bo wszyscy uważali Jana, że rzeczywiście był prorokiem. [33] »Więc odpowiedzieli i rzekli do Jezusa, Nie potrafimy powiedzieć. A Jezus odpowiadając mówi do nich, I ja wam nie powiem, przez jaki autorytet czynię te rzeczy. 
«  Ewangelia Marka 10 Ewangelia Marka 11 Ewangelia Marka 12  »


 Źródło tekstu: Biblia Króla JakubaOpis prezentowanego tekstu: Tekst Nowego Testamentu [wersja z 2025.12.18]. Polski przekład Biblii King James (KJV) jest oryginalnym dziełem Adama K. Czermaka. Wszelkie prawa do polskiego przekładu są zastrzeżone na mocy prawa autorskiego. Tekst polskiego przekładu publikacji KJV może być kopiowany i rozpowszechniany w całości lub we fragmentach bez dokonywania w nim jakichkolwiek zmian i bez czerpania z niego jakichkolwiek korzyści finansowych. Dodatkowo BibliePolskie.pl otrzymały odrębną zgodę autora na zamieszczenie tekstu polskiego. Opracowanie modułu: BibliePolskie.pl