Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »I zaczął do nich mówić w przypowieściach. Pewien człowiek zasadził winnicę, i ustawił wokół niej żywopłot, i wykopał miejsce na tłocznię wina, i zbudował wieżę, i wydzierżawił ją rolnikom, i udał się do dalekiego kraju.
[2] »A we właściwym czasie posłał do rolników sługę, aby mógł otrzymać od rolników z owocu winnicy.
[3] »A oni schwytali go, i pobili go, i odesłali go próżnego.
[4] »I znowu posłał do nich innego sługę; a oni rzucili w niego kamieniami, i zranili go w głowę, i odesłali go haniebnie potraktowanego.
[5] »I ponownie posłał innego; a jego zabili, i wielu innych; bijąc niektórych, i zabijając niektórych.
[6] »Mając więc jeszcze jednego syna, swego umiłowanego, posłał także jego na koniec do nich, mówiąc, Uszanują mego syna.
[7] »Ale ci rolnicy mówili między sobą, To jest dziedzic, chodźmy, zabijmy go, a dziedzictwo będzie nasze.
[8] »I schwytali go, i zabili go, i wyrzucili go z winnicy.
[9] »Co więc powinien zrobić pan winnicy? przyjdzie i wyniszczy tych rolników, a winnicę odda innym.
[10] »A czy nie czytaliście tego pisma; Kamień, który budujący odrzucili, stał się głową narożnika:
[11] »To było dzieło Pana, i to jest cudowne w naszych oczach?
[12] »I starali się go schwytać, ale bali się ludu: bo wiedzieli, że powiedział tę przypowieść przeciwko nim: więc zostawili go, i poszli swoją drogą.
[13] »I posłali do niego niektórych z Faryzeuszy i z Herodianów, aby go złapali za jego słowa.
[14] »A gdy przyszli, mówią do niego, Mistrzu, wiemy, że jesteś prawdziwy, i nie dbasz o żadnego człowieka: bo nie zważasz na osobę ludzką, ale nauczasz drogi Boga w prawdzie: Czy jest zgodne z prawem płacić podatek Cezarowi, czy nie?
[15] »Mamy płacić, czy nie mamy płacić? Ale on, poznając ich hipokryzję, powiedział do nich, Czemu mnie kusicie? przynieście mi pensa, żebym mógł go zobaczyć.
[16] »I przynieśli go. A on mówi do nich, Czyj jest to wizerunek i napis? A oni odpowiedzieli mu, Cezara.
[17] »A Jezus odpowiadając rzekł do nich, Oddawajcie Cezarowi te rzeczy, które są Cezara, a Bogu, te rzeczy, które są Boga. A oni dziwili się jemu.
[18] »Potem przyszli do niego Saduceusze, którzy mówią, że nie ma zmartwychwstania; i zapytali go, mówiąc,
[19] »Mistrzu, Mojżesz nam napisał, Jeśli czyjś brat umrze, i pozostawi żonę, a nie pozostawi dzieci, to jego brat powinien wziąć jego żonę, i wzbudzić nasienie swemu bratu.
[20] »Otóż było siedmiu braci: i pierwszy wziął żonę, i umierając nie pozostawił nasienia.
[21] »A drugi wziął ją, i umarł, i ani on nie pozostawił nasienia: i podobnie trzeci.
[22] »I pojęło ją siedmiu, a nie zostawili nasienia: na koniec po wszystkich umarła także ta kobieta.
[23] »W zmartwychwstaniu więc, gdy zmartwychwstaną, którego z nich będzie ona żoną? bo siedmiu miało ją za żonę.
[24] »A Jezus odpowiadając rzekł do nich, Czyż nie dlatego błądzicie, ponieważ nie znacie pism, ani mocy Boga?
[25] »Bowiem gdy powstaną z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić; ale są jak aniołowie, którzy są w niebie.
[26] »A jeśli chodzi o umarłych, że zmartwychwstają: czy nie czytaliście w księdze Mojżesza, jak Bóg do niego z krzaka przemówił, mówiąc, Ja jestem Bogiem Abrahama, i Bogiem Izaaka, i Bogiem Jakuba?
[27] »On nie jest Bogiem umarłych, ale Bogiem żyjących: wy więc wielce błądzicie.
[28] »A jeden z prawoznawców podszedł, i słysząc ich rozumujących razem, oraz spostrzegając, że im dobrze odpowiedział, zapytał go, Które przykazanie jest pierwsze ze wszystkich?
[29] »A Jezus mu odpowiedział, Pierwsze przykazanie ze wszystkich jest, Słuchaj, O Izraelu; Pan nasz Bóg jest jednym Panem:
[30] »I będziesz miłował Pana swego Boga, całym swym sercem, i całą swą duszą, i całym swym umysłem, i z całej swej siły: to jest pierwsze przykazanie.
[31] »A drugie jest podobne, a mianowicie to, Będziesz miłował swego bliźniego jak samego siebie. Nie ma innego przykazania większego od tych.
[32] »A prawoznawca powiedział do niego, Cóż, Mistrzu, powiedziałeś prawdę: bo jeden jest Bóg; i nie ma innego tylko on:
[33] »A miłować go całym sercem, i z całym zrozumieniem, i całą duszą, i z całej siły, i miłować bliźniego jak samego siebie, to jest więcej niż wszystkie całopalenia i ofiary.
[34] »A gdy Jezus widział, że odpowiedział rozważnie, powiedział do niego, Jesteś niedaleko od królestwa Boga. I żaden człowiek po tym, nie śmiał go więcej pytać.
[35] »A Jezus odpowiedział i rzekł, podczas gdy nauczał w świątyni, Jakże mówią prawoznawcy, że Chrystus jest synem Dawida?
[36] »Bo sam Dawid powiedział przez Ducha Świętego, PAN powiedział do mojego Pana, Siądź po mojej prawicy, aż zrobię twoich wrogów podnóżkiem twoich stóp.
[37] »Dawid więc sam nazywa go Panem; to jak może być jego synem? I zwykły lud chętnie go słuchał.
[38] »I powiedział do nich w swojej nauce, Strzeżcie się prawoznawców, którzy lubią chodzić w długich ubraniach, i lubią pozdrowienia na rynkach,
[39] »I główne miejsca w synagogach, i najwyższe miejsca na ucztach:
[40] »Którzy pożerają domy wdów, i dla pozoru odprawiają długie modlitwy: tacy otrzymają surowsze potępienie.
[41] »I Jezus usiadł naprzeciw skarbca, i przypatrywał się, jak ludzie wrzucali pieniądze do skarbca: a wielu, którzy byli bogaci wrzucali wiele.
[42] »I przyszła pewna uboga wdowa, i wrzuciła dwie miny, równe jednemu kwartnikowi.
[43] »I przywołał do siebie swoich uczniów, i mówi do nich, Zaprawdę powiadam wam, Że ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy ci, którzy wrzucali do skarbnicy:
[44] »Bo wszyscy wrzucali z tego co im zbywało; lecz ona ze swego ubóstwa wrzuciła wszystko co miała, nawet całe swoje utrzymanie.