Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »A po kilku dniach znowu przyszedł do Kafarnaum; i rozgłoszono, że jest w domu.
[2] »I od razu wielu zgromadziło się razem, tak że nie mogli się pomieścić, nie, nawet nie przed drzwiami: a on głosił im słowo.
[3] »I przyszli do niego, przynosząc jednego chorego na paraliż, którego niosło czterech.
[4] »A gdy nie mogli do niego podejść z powodu ścisku, odkryli dach gdzie on był: i gdy wyłamali go, spuścili na dół łóżko, na którym leżał chory na paraliż.
[5] »Gdy Jezus zobaczył ich wiarę, powiedział do chorego na paraliż, Synu, twoje grzechy są ci przebaczone.
[6] »Ale byli tam niektórzy z prawoznawców, siedząc tam, i rozumując w swoich sercach,
[7] »Dlaczego ten człowiek zatem mówi bluźnierstwa? któż może przebaczać grzechy jak tylko Bóg?
[8] »I natychmiast gdy Jezus spostrzegł w swym duchu, że tak rozumowali w sobie, powiedział do nich, Dlaczego rozumujecie te rzeczy w swoich sercach?
[9] »Cóż jest łatwiej powiedzieć do chorego na paraliż, Twoje grzechy są ci przebaczone; czy powiedzieć, Wstań, i weź swoje łóżko, i idź?
[10] »Ale żebyście wiedzieli, że Syn człowieczy ma moc na ziemi aby przebaczać grzechy, (mówi do chorego na paraliż,)
[11] »Mówię ci, Wstań, i weź swoje łóżko, i idź swoją drogą do swego domu.
[12] »I natychmiast on wstał, wziął łóżko, i wyszedł przed nimi wszystkimi; tak że wszyscy byli zdumieni, i uwielbiali Boga, mówiąc, Nigdy nie widzieliśmy tego w taki sposób.
[13] »I wyszedł znów nad morze; i cały tłum przychodził do niego, a on ich nauczał.
[14] »A gdy przechodził, ujrzał Lewiego syna Alfeusza, siedzącego w punkcie celnym, i powiedział do niego, Pójdź za mną. I on wstał i poszedł za nim.
[15] »I stało się, kiedy Jezus siedział przy posiłku w jego domu, wielu celników i grzeszników siedziało również razem z Jezusem i jego uczniami: bowiem było ich wielu, i szli za nim.
[16] »A gdy prawoznawcy i Faryzeusze, zobaczyli, że je z celnikami i grzesznikami, powiedzieli do jego uczniów, Jak to jest, że on je i pije z celnikami i grzesznikami?
[17] »Gdy Jezus to usłyszał, mówi do nich, Ci, którzy są zdrowi nie potrzebują lekarza, lecz ci którzy są chorzy: Nie przyszedłem wzywać do skruchy sprawiedliwych, ale grzeszników.
[18] »A uczniowie Jana i Faryzeuszy zwykli pościć: i podeszli, i mówią do niego, Dlaczego uczniowie Jana i Faryzeuszy poszczą, a twoi uczniowie nie poszczą?
[19] »A Jezus powiedział do nich, Czy dzieci małżeńskiej komnaty mogą pościć, gdy jest z nimi oblubieniec? dopóki mają ze sobą oblubieńca, nie mogą pościć.
[20] »Lecz przyjdą dni, gdy oblubieniec zostanie od nich zabrany, i wtedy, w tych dniach, będą pościć.
[21] »Żaden człowiek też nie przyszywa kawałka nowego materiału do starej odzieży: inaczej nowy kawałek, który ją wypełnił, ujmuje od starej, i rozdarcie staje się gorsze.
[22] »I żaden człowiek nie wlewa młodego wina do starych bukłaków: bo inaczej młode wino rozsadza bukłaki, i wino wycieka, a bukłaki zostaną zniszczone: lecz nowe wino musi być wlane do nowych bukłaków.
[23] »I stało się, że szedł poprzez zboża w dzień szabatu; a jego uczniowie, idąc, zaczęli zrywać kłosy.
[24] »I Faryzeusze mówili do niego, Oto dlaczego oni robią w dzień szabatu to, co nie jest zgodne z prawem?
[25] »A on powiedział do nich, Czy nigdy nie czytaliście, co zrobił Dawid, gdy znalazł się w potrzebie, i był głodny, on i ci, którzy z nim byli?
[26] »Jak wszedł do domu Boga za dni Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleb pokładny, którego nie jest zgodne z prawem jeść, tylko kapłanom, i dał również tym, którzy byli z nim?
[27] »I powiedział do nich, Szabat został uczyniony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu:
[28] »Dlatego Syn człowieczy jest Panem również i szabatu.