Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »I ponownie zaczął nauczać nad morzem: i zgromadził się tam wokół niego wielki tłum, tak że wszedł do łodzi, i siedział na morzu; a cały tłum był przy morzu na lądzie.
[2] »I nauczał ich wielu rzeczy w przypowieściach, i mówił do nich w swojej nauce,
[3] »Słuchajcie; Oto tam wyszedł siewca aby siać:
[4] »I stało się gdy siał, trochę spadło przy drodze, i ptactwo powietrzne przyleciało i zjadło to.
[5] »A trochę spadło na grunt kamienisty, gdzie nie miało wiele ziemi; i natychmiast wzeszło, bo nie miało głębi ziemi:
[6] »Ale gdy słońce wzeszło, zostało wypalone; a ponieważ nie miało korzenia, uschło.
[7] »A trochę spadło między ciernie, a ciernie wyrosły i zadusiły to, i nie wydało owocu.
[8] »A inne padło na dobry grunt, i wydało owoc, który wzszedł i rósł; i wydało, jedne trzydzieści, inne sześćdziesiąt, a inne sto.
[9] »I powiedział do nich, Ten kto ma uszy do słuchania, niech słucha.
[10] »A gdy był sam, ci którzy byli wokół niego z dwunastoma, zapytali go o tę przypowieść.
[11] »A on powiedział do nich, Wam dane jest poznać tajemnicę królestwa Boga: ale tym, którzy są z zewnątrz, wszystkie te rzeczy są czynione w przypowieściach:
[12] »Aby patrząc mogli widzieć, a nie spostrzec; i słuchając, mogli słyszeć, a nie zrozumieć; by się czasem nie nawrócili, i ich grzechy nie były im przebaczone.
[13] »I powiedział do nich, Nie rozumiecie tej przypowieści? jakże więc zrozumiecie wszystkie przypowieści?
[14] »Siewca sieje słowo.
[15] »A to są ci przy drodze, gdzie słowo jest siane; ale gdy usłyszeli, natychmiast przychodzi Szatan, i zabiera słowo, które zostało zasiane w ich sercach.
[16] »I podobnie to są ci, którzy zasiani są na gruncie kamienistym; którzy, gdy usłyszeli słowo, natychmiast przyjmują je z radością;
[17] »A nie mają w sobie korzenia, i trwają tylko do czasu: potem, gdy powstaje udręka albo prześladowanie z powodu słowa, natychmiast się gorszą.
[18] »A to są ci, którzy zasiani są między cierniami; tacy że słuchają słowa,
[19] »A troski tego świata, i ułuda bogactwa, i wkraczające pożądliwości innych rzeczy, zagłuszają słowo, i staje się ono bezowocne.
[20] »A to są ci, którzy zasiani są na dobrym gruncie; tacy że słuchają słowa, i przyjmują je, i przynoszą owoc, jedni trzydziestokrotny, inni sześćdziesięcio, a jeszcze inni sto.
[21] »I powiedział do nich, Czy przynosi się świecę, aby wstawić ją pod korzec, albo pod łóżko? a nie aby postawić na świeczniku?
[22] »Bowiem nie ma nic ukrytego, co nie będzie ujawnione; ani nic nie było trzymane w tajemnicy, tylko po to, aby wyszło na jaw.
[23] »Jeśli jakikolwiek człowiek ma uszy do słuchania, niech słucha.
[24] »I powiedział do nich, Uważajcie czego słuchacie: jaką miarą mierzycie, taką będzie wam odmierzone: a wam, którzy słuchacie, więcej będzie dane.
[25] »Bo ten kto ma, jemu będzie dane: a ten kto nie ma, od niego zostanie zabrane nawet to co ma.
[26] »I powiedział, Tak jest z królestwem Boga, jakby człowiek wrzucał nasienie w grunt;
[27] »I spał, i wstawał w nocy i w dzień, a nasienie by wzeszło i wyrosło, on nie wie jak.
[28] »Bo ziemia sama z siebie wydaje owoc; najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie.
[29] »A gdy owoc wydaje, natychmiast zapuszcza sierp, ponieważ przychodzi żniwo.
[30] »I powiedział, Do czego przyrównamy królestwo Boga? albo z jakim porównaniem go porównamy?
[31] »Jest podobne do nasionka gorczycy, które, gdy zostaje wsiane w ziemię, jest mniejsze od wszystkich nasion w ziemi:
[32] »Lecz gdy jest zasiane, wyrasta, i staje się większe od wszystkich ziół, i wypuszcza wielkie gałęzie; tak że ptactwo powietrzne może się gnieździć w jego cieniu.
[33] »I w wielu takich przypowieściach mówił do nich słowo, jak byli w stanie słuchać.
[34] »Lecz bez przypowieści nie mówił do nich: a gdy byli sami, wyjaśnił wszystkie rzeczy swoim uczniom.
[35] »I tego samego dnia, gdy nastał wieczór, mówi do nich, Przeprawmy się na drugą stronę.
[36] »A gdy odprawili tłum, wzięli go ze sobą, tak jak był w łodzi. A były też tam z nim inne łódki.
[37] »I zerwał się tam gwałtowny wiatr, i fale uderzały w łódź, tak że już się napełniała.
[38] »A on był w tyle łodzi, śpiąc na podgłówku: i obudzili go, i mówią do niego, Mistrzu, nie troszczysz się, że giniemy?
[39] »I wstał, i zgromił wiatr, i powiedział do morza, Spokój, bądź spokojne. I wiatr ustał, i nastał wielki spokój.
[40] »I powiedział do nich, Czemu się tak boicie? jak to jest, że nie macie wiary?
[41] »A bali się bardzo, i mówili jeden do drugiego, Cóż to za człowiek, że nawet wiatr i morze go słuchają?