Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »W owych dniach, tłum będąc bardzo wielki i niemający nic do jedzenia, Jezus przywołał swoich uczniów do siebie, i mówi do nich,
[2] »Współczuję temu tłumowi, ponieważ są już ze mną od trzech dni, a nie mają co jeść:
[3] »A jeśli odprawię ich poszczących do swych domów, zasłabną w drodze: bo wielu z nich przyszło z daleka.
[4] »A jego uczniowie odpowiedzieli mu, Skąd może człowiek zadowolić tych ludzi chlebem tu na pustkowiu?
[5] »I zapytał ich, Ile bochenków macie? A oni powiedzieli, Siedem.
[6] »I nakazał ludziom usiąść na ziemi: i wziął te siedem bochenków, i podziękował, i łamał, i dawał swoim uczniom aby kładli przed nimi; i oni kładli przed ludźmi.
[7] »I mieli kilka małych ryb: i pobłogosławił, i nakazał aby również kłaść przed nimi.
[8] »Więc jedli, i zostali nasyceni: a z ułomków żywności które pozostały podnieśli siedem koszy.
[9] »A tych, którzy jedli było około czterech tysięcy: i odprawił ich.
[10] »I od razu wsiadł do łodzi ze swoimi uczniami, i przybył w okolice Dalmanuty.
[11] »I wystąpili Faryzeusze, i zaczęli z nim kwestionować, żądając od niego znaku z nieba, kusząc go.
[12] »A on westchnął głęboko w swoim duchu i mówi, Dlaczego to pokolenie żąda znaku? zaprawdę powiadam wam, Żaden znak nie będzie dany temu pokoleniu.
[13] »I opuścił ich, i wsiadając do łodzi ponownie wyruszył na drugą stronę.
[14] »A uczniowie zapomnieli wziąć chleba, ani nie mieli ze sobą na statku więcej niż jednego bochenka.
[15] »I przykazał im, mówiąc, Uważajcie, strzeżcie się zakwasu Faryzeuszy, i zakwasu Heroda.
[16] »A oni rozumowali między sobą, mówiąc, To jest dlatego, że nie mamy chleba.
[17] »A gdy Jezus poznał to, mówi do nich, Dlaczego rozumujecie, dlatego że nie macie chleba? czy jeszcze nie spostrzegacie, ani nie rozumiecie? czy jeszcze wasze serce jest zatwardziałe?
[18] »Mając oczy, nie widzicie? i mając uszy, nie słyszycie? i czy nie pamiętacie?
[19] »Gdy łamałem te pięć bochenków pomiędzy pięciu tysięcy, ile pełnych koszy kawałków zebraliście? Mówią do niego, Dwanaście.
[20] »A gdy tych siedem pomiędzy czterech tysięcy, ile pełnych koszy kawałków zebraliście? A oni powiedzieli, Siedem.
[21] »I powiedział do nich, Jak to jest, że nie rozumiecie?
[22] »I przychodzi do Betsaidy; i przynoszą ślepego człowieka do niego, i błagali go, aby go dotknął.
[23] »I wziął tego ślepego człowieka za rękę, i wyprowadził go poza miasto; a gdy splunął na jego oczy i położył na niego ręce, zapytał go, czy coś widzi.
[24] »A on spojrzał w górę, i powiedział, Widzę ludzi jak drzewa, chodzących.
[25] »Potem położył znowu ręce na jego oczy, i kazał mu spojrzeć w górę: i został uzdrowiony, i widział wszystkich wyraźnie.
[26] »I odesłał go do swego domu, mówiąc, Nie wchodź do miasta, ani nie mów o tym nikomu w mieście.
[27] »I Jezus wyszedł, oraz jego uczniowie, do miast Cezarei Filipowej: a w drodze pytał swoich uczniów, mówiąc do nich, Kim mówią ludzie, że ja jestem?
[28] »A oni mu odpowiedzieli, Janem Chrzcicielem; ale niektórzy mówią Eliaszem; a inni, Jednym z proroków.
[29] »A on mówi do nich, Ale kim wy mówicie, że ja jestem? A Piotr odpowiada i mówi do niego, Ty jesteś Chrystusem.
[30] »I przykazał im, aby nie mówili o nim żadnemu człowiekowi
[31] »I zaczął ich nauczać, że Syn człowieczy musi wiele cierpieć, i zostać odrzucony przez starszych, i przez głównych kapłanów, i prawoznawców, i być zabity, a po trzech dniach zmartwychwstać.
[32] »A mówił to otwarcie. A Piotr wziął go, i zaczął go gromić.
[33] »Lecz gdy on odwrócił się i spojrzał na swoich uczniów, zgromił Piotra, mówiąc, Odejdź ode mnie, Szatanie: bo nie pojmujesz tego co jest Boże, ale to co ludzkie.
[34] »A gdy przywołał do siebie ludzi wraz ze swoimi uczniami, powiedział do nich, Ktokolwiek chce pójść za mną, niech się zaprze samego siebie, i weźmie swój krzyż, i idzie za mną.
[35] »Bo kto chce zbawić swoje życie, straci je; ale kto straci swoje życie z mojego powodu i ewangelii, ten je zbawi.
[36] »Bowiem cóż pomoże człowiekowi, choćby cały świat pozyskał, a stracił swą własną duszę?
[37] »Albo co da człowiek w zamian za swą duszę?
[38] »Ktokolwiek więc będzie się mnie wstydził i moich słów w tym cudzołożnym i grzesznym pokoleniu; tego i Syn człowieczy będzie się wstydził, kiedy przychodzi w chwale swego Ojca ze świętymi aniołami.