Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »Skoro wielu podjęło się przedstawić w kolejności deklarację tych rzeczy, w które z całą pewnością wierzy się wśród nas,
[2] »Tak jak nam je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami, i ministrantami słowa;
[3] »Zdało się też i mnie, mając doskonałe zrozumienie wszystkich rzeczy od samego początku, opisać ci po kolei, najznakomitszy Teofilu,
[4] »Abyś mógł znać pewność tych rzeczy, o których zostałeś pouczony.
[5] »Był tamże, za dni Heroda, króla Judei, pewien kapłan imieniem Zachariasz, ze zmiany Abiasza: a jego żona była z córek Aarona, i miała na imię Elżbieta.
[6] »A oboje byli sprawiedliwi w oczach Boga, postępując nienagannie według wszystkich przykazań i nakazów Pana.
[7] »A nie mieli dziecka, ponieważ Elżbieta była niepłodna, a oboje byli już w podeszłym wieku.
[8] »I stało się, że podczas gdy pełnił służbę kapłańską przed Bogiem w kolejności swojej zmiany,
[9] »Zgodnie ze zwyczajem urzędu kapłańskiego, dostał w udziale palić kadzidło, gdy wchodził do świątyni Pana.
[10] »A cała rzesza ludzi modliła się na zewnątrz w czasie kadzenia.
[11] »I tam ukazał mu się anioł Pana stojący po prawej stronie ołtarza kadzenia.
[12] »I kiedy Zachariasz zobaczył go, zatrwożył się i ogarnął go strach.
[13] »Lecz anioł powiedział do niego, Nie bój się, Zachariaszu: bo twoja modlitwa jest wysłuchana; i twoja żona, Elżbieta, urodzi ci syna, i nadasz mu imię Jan.
[14] »I będziesz miał radość i zadowolenie; i wielu będzie się radować z jego narodzin.
[15] »Bo on będzie wielki w oczach Pana, i nie będzie pił ani wina ani mocnego napoju; i zostanie napełniony Duchem Świętym, nawet już w łonie swojej matki.
[16] »I wielu z dzieci Izraela nawróci on do Pana ich Boga.
[17] »I pójdzie on przed nim w duchu i mocy Eliasza, aby zwrócić serca ojców do dzieci, a nieposłusznych do roztropności sprawiedliwych; aby przygotować lud gotowy Panu.
[18] »A Zachariasz powiedział do anioła, Po czym to poznam? bo ja jestem stary, i moja żona jest w podeszłym wieku.
[19] »A anioł odpowiadając rzekł do niego, Ja jestem Gabriel, który stoi w obecności Boga; i jestem posłany, aby mówić do ciebie, i przekazać ci te radosne wieści.
[20] »I oto będziesz niemy, i nie będziesz mógł mówić aż do dnia w którym te rzeczy zostaną dokonane, ponieważ nie wierzysz moim słowom, które zostaną wypełnione w swoim czasie.
[21] »A ludzie czekali na Zachariasza, i dziwili się, że tak długo przebywał w świątyni.
[22] »A gdy wyszedł, nie mógł do nich mówić: i spostrzegli, że miał wizję w świątyni: bo dawał im znaki, a pozostał niemy.
[23] »I stało się, że jak tylko dni jego posługi były wypełnione, odszedł do swego własnego domu.
[24] »A po tych dniach Elżbieta jego żona poczęła, i ukrywała się przez pięć miesięcy, mówiąc,
[25] »Tak mi Pan uczynił w dniach, kiedy wejrzał na mnie, aby zdjąć moją zniewagę wśród ludzi.
[26] »A w szóstym miesiącu anioł Gabriel został posłany od Boga do miasta w Galilei, zwanego Nazaret,
[27] »Do dziewicy zaślubionej mężczyźnie, któremu na imię było Józef, z rodu Dawida; a dziewicy było na imię Maria.
[28] »I anioł wszedł do niej, i powiedział, Witaj, ty która jesteś wielce uprzywilejowana, Pan jest z tobą: błogosławiona jesteś między kobietami.
[29] »A gdy ona go zobaczyła, zatrwożyła się z powodu jego mowy, i zastanawiała się, jaki to jest rodzaj powitania.
[30] »A anioł powiedział do niej, Nie bój się, Mario: bowiem znalazłaś uprzywilejowanie u Boga.
[31] »I oto poczniesz w swym łonie, i urodzisz syna, i nadasz mu imię JEZUS.
[32] »On będzie wielki, i będzie nazwany Synem Najwyższego: a Pan Bóg da mu tron jego ojca Dawida:
[33] »I będzie królował nad domem Jakuba na wieki; a jego królestwu nie będzie końca.
[34] »Wtedy powiedziała Maria do anioła, Jak to się stanie, skoro nie obcuję z mężczyzną?
[35] »A anioł odpowiedział i rzekł do niej, Duch Święty zstąpi na ciebie, i moc Najwyższego zacieni cię: dlatego też to święte, co się z ciebie narodzi, będzie nazwane Synem Boga.
[36] »A oto twoja kuzynka Elżbieta, ona także poczęła syna w swojej starości: i to jest szósty miesiąc u niej, którą nazywano niepłodną.
[37] »Bo u Boga nie będzie nic niemożliwego.
[38] »I powiedziała Maria, Oto służebnica Pana; niech mi się stanie według twego słowa. I anioł odszedł od niej.
[39] »I powstała Maria w owych dniach, i poszła do górskiej krainy z pośpiechem, do miasta Judy;
[40] »I weszła do domu Zachariasza, i pozdrowiła Elżbietę.
[41] »I stało się, że gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Marii, niemowlę poruszyło się w jej łonie; i Elżbieta została napełniona Duchem Świętym:
[42] »I zawołała donośnym głosem, i powiedziała, Błogosławiona jesteś między kobietami, i błogosławiony jest owoc twego łona.
[43] »A skądże mi to, że matka mego Pana przychodzi do mnie?
[44] »Bowiem, oto gdy głos twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, niemowlę poruszyło się z radości w moim łonie.
[45] »A błogosławiona jest ta, która uwierzyła: bowiem zostaną dokonane te rzeczy, które zostały jej powiedziane przez Pana.
[46] »A Maria powiedziała, Moja dusza wysławia Pana;
[47] »I mój duch rozradował się w Bogu moim Zbawicielu.
[48] »Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy: bowiem oto, odtąd wszystkie pokolenia będą mnie nazywać błogosławioną.
[49] »Bo ten, który jest potężny uczynił mi wielkie rzeczy; i święte jest jego imię.
[50] »A jego miłosierdzie jest nad tymi, którzy się go boją z pokolenia na pokolenie.
[51] »On okazał moc swoim ramieniem; on rozproszył dumnych w wyobraźniach ich serc.
[52] »On strącił mocarzy z ich tronów, a wywyższył tych niskiego stopnia.
[53] »On napełnił głodnych dobrymi rzeczami; a bogaczy odesłał z niczym.
[54] »On ujął się za swym sługą Izraelem, w pamięci swojego miłosierdzia;
[55] »Jak mówił do naszych ojców, do Abrahama, i jego nasienia na wieki.
[56] »I Maria została z nią około trzech miesięcy, i wróciła do jej własnego domu.
[57] »Zaś dla Elżbiety nadszedł czas porodu; i urodziła syna.
[58] »I jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał jej swoje wielkie miłosierdzie; i cieszyli się razem z nią.
[59] »I stało się, że ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecko; i nazwali go Zachariasz, od imienia jego ojca.
[60] »A jego matka odpowiedziała i rzekła, Nie tak, lecz będzie się nazywał Jan.
[61] »A oni powiedzieli do niej, Nie ma nikogo w twoim rodzie, którego nazwano tym imieniem.
[62] »I robili znaki do jego ojca, jak chce go nazwać.
[63] »A on poprosił o tablicę, i napisał, nazywając, Jego imię jest Jan. I dziwili się wszyscy.
[64] »I jego usta otworzyły się natychmiast, i rozwiązał się jego język, i mówił, i wychwalał Boga.
[65] »I padł strach na wszystkich którzy byli wokół nich: i wszystkie te mowy zostały rozgłoszone po całej górskiej krainie Judei.
[66] »A wszyscy ci, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca, mówiąc, Cóż to będzie za dziecko! I ręka Pana była z nim.
[67] »A jego ojciec Zachariasz, został napełniony Duchem Świętym, i prorokował, mówiąc,
[68] »Błogosławiony niech będzie Pan Bóg Izraela; bo nawiedził i odkupił swój lud,
[69] »I wzbudził nam róg zbawienia w domu swego sługi Dawida;
[70] »Jak mówił przez usta swoich świętych proroków, którzy byli od początku świata:
[71] »Że będziemy wybawieni od naszych wrogów, i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą;
[72] »Aby okazać miłosierdzie obiecane naszym ojcom, i pamiętać o jego świętym przymierzu;
[73] »Przysięgę, którą złożył naszemu ojcu, Abrahamowi,
[74] »Że nam udzieli, abyśmy będąc wybawieni z ręki naszych wrogów, mogli służyć mu bez lęku,
[75] »W świętości i sprawiedliwości przed nim, po wszystkie dni naszego życia.
[76] »A ty, dziecko, będziesz nazwane prorokiem Najwyższego: bo pójdziesz przed twarzą Pana, aby przygotować jego drogi;
[77] »Aby dać wiedzę zbawienia jego ludowi przez odpuszczenie ich grzechów;
[78] »Przez serdeczne miłosierdzie naszego Boga; przez które świt z wysoka nawiedził nas,
[79] »Aby dać światło tym, którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, aby skierować nasze stopy na drogę pokoju.
[80] »I dziecko rosło, i umacniało się w duchu, i przebywało na pustkowiach aż do dnia ukazania się przed Izraelem.