Teksty » Biblia Króla Jakuba » Ewangelia Łukasza » Rozdział 13
«  Ewangelia Łukasza 12 Ewangelia Łukasza 13 Ewangelia Łukasza 14  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »Byli tam niektórzy, obecni w ówczesnym czasie, którzy opowiadali mu o Galilejczykach, których krew Piłat zmieszał z ich ofiarami. [2] »A Jezus odpowiadając rzekł do nich, Czy przypuszczacie, że ci Galilejczycy byli grzesznikami ponad wszystkimi Galilejczykami, ponieważ cierpieli takie rzeczy? [3] »Mówię wam, Nie: lecz jeśli nie skruszycie się, wszyscy podobnie zginiecie. [4] »Albo tych osiemnastu, na których runęła wieża w Siloam, i zabiła ich, czy myślicie, że byli grzesznikami ponad wszystkimi ludźmi mieszkającymi w Jerozolimie? [5] »Mówię wam, Nie: lecz jeśli nie skruszycie się, wszyscy podobnie zginiecie. [6] »I opowiedział im też tę przypowieść; Pewien człowiek miał drzewo figowe zasadzone w swojej winnicy; i przyszedł, i szukał na nim owocu, a nie znalazł. [7] »Wtedy powiedział do ogrodnika swojej winnicy, Oto od trzech lat przychodzę, szukając owocu na tym drzewie figowym, i nie znajduję żadnego: zetnij je; po co ziemię zajmuje? [8] »Lecz on odpowiadając powiedział do niego, Panie, zostaw je jeszcze na ten rok, aż je okopię, i pognoję: [9] »I jeśli wyda owoc, dobrze: a jeśli nie, wtedy je zetniesz. [10] »I nauczał w jednej z synagog w szabat. [11] »A oto była tam kobieta, która od osiemnastu lat miała ducha ułomności, i była pochylona, i w żaden sposób nie mogła się podnieść. [12] »I kiedy Jezus ją zobaczył, przywołał ją do siebie, i powiedział do niej, Kobieto, jesteś uwolniona od swojej ułomności. [13] »I położył na nią ręce: a ona natychmiast została wyprostowana, i uwielbiała Boga. [14] »A przełożony synagogi, odpowiedział z oburzeniem, ponieważ Jezus uzdrowił w dzień szabatu, i powiedział do ludzi, Jest sześć dni, w których ludzie powinni pracować: dlatego w te dni przychodźcie i bądźcie uzdrawiani, a nie w dzień szabatu. [15] »Wtedy Pan mu odpowiedział i rzekł, Ty hipokryto, czyż nie każdy z was w szabat nie odwiązuje swego wołu albo osła od żłobu, i nie prowadzi go do wodopoju? [16] »A czy nie powinna ta kobieta, będąc córką Abrahama, którą Szatan związał, oto przez te osiemnaście lat, zostać uwolniona od tych więzów w dzień szabatu? [17] »A gdy mówił te rzeczy, wszyscy jego przeciwnicy byli zawstydzeni: a cały lud cieszył się ze wszystkich chwalebnych rzeczy, które były przez niego dokonane. [18] »Potem powiedział on, Do czego podobne jest królestwo Boga? i z czym je porównam? [19] »Podobne jest do nasionka gorczycy, które człowiek wziął i posiał w swoim ogrodzie; i wyrosło, i stało się wielkim drzewem; a ptactwo powietrzne gnieździło się w jego gałęziach. [20] »I znowu powiedział, Do czego przyrównam królestwo Boga? [21] »Podobne jest do zakwasu, który kobieta wzięła i ukryła w trzech miarach mąki, aż wszystko się zakwasiło. [22] »I chodził po miastach i wioskach, nauczając, i podróżując w kierunku Jerozolimy. [23] »Wtedy powiedział jeden do niego, Panie, czy niewielu jest, którzy zostają zbawieni? A on powiedział do nich, [24] »Usiłujcie wejść ciasną bramą: bo wielu, mówię wam, będzie szukało aby wejść, lecz nie będą mogli. [25] »Wtedy gdy gospodarz powstał, i zamknął u drzwi, a wy zaczniecie stać na zewnątrz, i pukać do drzwi, mówiąc, Panie, Panie, otwórz nam; a on odpowie i rzeknie do was, Nie znam was skąd jesteście: [26] »Wtedy zaczniecie mówić, Jedliśmy i piliśmy w twojej obecności, i nauczałeś na naszych ulicach. [27] »Lecz on powie, Mówię wam, nie znam was skąd jesteście; odstąpcie ode mnie, wszyscy robotnicy nieprawości. [28] »Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów, gdy ujrzycie Abrahama, i Izaaka, i Jakuba, i wszystkich proroków, w królestwie Boga, a was samych wyrzuconych precz. [29] »I oni przyjdą ze wschodu, i z zachodu, i z północy, i z południa, i zasiądą w królestwie Boga. [30] »A oto są tam ostatni, którzy będą pierwszymi, i są tam pierwsi, którzy będą ostatnimi. [31] »W tym samym dniu przyszli pewni z Faryzeuszy, mówiąc do niego, Wyjdź, i odejdź stąd: bo Herod chce cię zabić. [32] »I powiedział do nich, Idźcie i powiedzcie temu lisowi, Oto wypędzam diabły, i uleczam dziś i jutro, a trzeciego dnia będę doskonały. [33] »Niemniej jednak muszę chodzić dzisiaj, i jutro, i pojutrze: bo nie może być tak, żeby prorok zginął poza Jerozolimą. [34] »O Jerozolimo, Jerozolimo, która zabijasz proroków, i kamienujesz tych, którzy są do ciebie posłani; jak często chciałem zgromadzić twoje dzieci, tak jak kokoszka gromadzi swoje kurczęta pod swoje skrzydła, a nie chcieliście! [35] »Oto wasz dom jest wam zostawiony pusty: i zaprawdę powiadam wam, Wy mnie nie ujrzycie, aż przyjdzie czas gdy powiecie, Błogosławiony jest ten, który przychodzi w imieniu Pana. 
«  Ewangelia Łukasza 12 Ewangelia Łukasza 13 Ewangelia Łukasza 14  »


 Źródło tekstu: Biblia Króla JakubaOpis prezentowanego tekstu: Tekst Nowego Testamentu [wersja z 2025.12.18]. Polski przekład Biblii King James (KJV) jest oryginalnym dziełem Adama K. Czermaka. Wszelkie prawa do polskiego przekładu są zastrzeżone na mocy prawa autorskiego. Tekst polskiego przekładu publikacji KJV może być kopiowany i rozpowszechniany w całości lub we fragmentach bez dokonywania w nim jakichkolwiek zmian i bez czerpania z niego jakichkolwiek korzyści finansowych. Dodatkowo BibliePolskie.pl otrzymały odrębną zgodę autora na zamieszczenie tekstu polskiego. Opracowanie modułu: BibliePolskie.pl