Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »I stało się, jak wszedł do domu pewnego przywódcy Faryzeuszy aby jeść chleb w dzień szabatu, że oni mu się przyglądali.
[2] »A oto był tam pewien człowiek przed nim, który miał puchlinę.
[3] »I Jezus odpowiadając rzekł do prawników i Faryzeuszy, mówiąc, Czy jest to zgodne z prawem aby uzdrawiać w dzień szabatu?
[4] »A oni milczeli. A on ujął go, i uzdrowił go, i pozwolił mu odejść;
[5] »I odpowiedział im, mówiąc, Który z was mając osła albo woła wpadniętego do dołu, nie wyciągnie go od razu w dzień szabatu?
[6] »A oni nie mogli mu znowu na te rzeczy odpowiedzieć.
[7] »I wyłożył przypowieść tym, którzy byli zaproszeni, gdy zauważył jak wybierali główne miejsca, mówiąc do nich,
[8] »Gdy zostaniesz zaproszony przez jakiegokolwiek człowieka na wesele, nie siadaj na najwyższym miejscu; aby bardziej honorowy człowiek niż ty nie był zaproszony przez niego;
[9] »A ten który ciebie i jego zaprosił, nie przyszedł i powiedział do ciebie, Ustąp temu człowiekowi miejsca; i wtedy zaczniesz ze wstydem zajmować najniższe miejsce.
[10] »Lecz gdy jesteś zaproszony, idź i usiądź na najniższym miejscu; ażeby kiedy przychodzi ten, który cię zaprosił, mógł ci powiedzieć, Przyjacielu, przesiądź się wyżej: wtedy będziesz wielbił w obecności tych którzy siedzą przy posiłku z tobą.
[11] »Bo ktokolwiek się wywyższa, będzie poniżony; a ten kto się poniża, będzie wywyższony.
[12] »Wtedy powiedział też do tego, który go zaprosił, Gdy wydajesz obiad albo wieczerzę, nie zapraszaj swoich przyjaciół, ani braci, ani krewnych, ani bogatych sąsiadów; aby i oni w zamian cię nie zaprosili, i nie odpłacili ci.
[13] »Lecz gdy wydajesz ucztę, zaproś ubogich, ułomnych, chromych, ślepych:
[14] »A będziesz błogosławiony; bo oni nie mają ci czym odpłacić: bowiem otrzymasz odpłatę przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych.
[15] »A gdy jeden z tych, który siedział z nim przy posiłku usłyszał te rzeczy, powiedział do niego, Błogosławiony jest ten, kto będzie jadł chleb w królestwie Boga.
[16] »Wtedy powiedział on do niego, Pewien człowiek wydał wielką wieczerzę, i zaprosił wielu:
[17] »I posłał swego sługę w porze wieczerzy, aby powiedział tym, którzy byli zaproszeni, Chodźcie; bo wszystko już gotowe.
[18] »A oni wszyscy zaczęli się jednomyślnie wymawiać. Pierwszy powiedział do niego, Kupiłem kawałek ziemi i muszę iść ją obejrzeć: Proszę cię, żebyś mnie usprawiedliwił.
[19] »A drugi powiedział, Kupiłem pięć par wołów i idę je wypróbować: Proszę cię, żebyś mnie usprawiedliwił.
[20] »A inny powiedział, Pojąłem żonę i dlatego nie mogę przyjść.
[21] »Więc ten sługa wrócił, i oznajmił swemu panu te rzeczy. Wtedy gospodarz będąc rozgniewany powiedział do swego sługi, Wyjdź szybko na ulice i zaułki miasta, i przyprowadź tu ubogich, i ułomnych, i chromych, i ślepych.
[22] »I sługa powiedział, Panie, jest zrobione jak rozkazałeś, a jeszcze jest miejsce.
[23] »I pan powiedział do sługi, Wyjdź na drogi i między opłotki, i przymuszaj ich aby weszli, aby mój dom był zapełniony.
[24] »Bowiem mówię wam, Że żaden z tych ludzi, którzy byli zaproszeni, nie skosztuje z mojej wieczerzy.
[25] »A szły z nim wielkie tłumy: i on odwrócił się, i powiedział do nich,
[26] »Jeśli jakikolwiek człowiek przychodzi do mnie, a nie nienawidzi swego ojca, i matki, i żony, i dzieci, i braci, i sióstr, zaiste i nawet swego życia, nie może być moim uczniem.
[27] »I ktokolwiek nie niesie swego krzyża, a idzie za mną, nie może być moim uczniem.
[28] »Bo któż z was, zamierzając zbudować wieżę, najpierw nie usiądzie, i nie obliczy wydatków, czy ma wystarczająco aby ją dokończyć?
[29] »Aby po tym jak już położył fundament, a nie może dokończyć, wszyscy, którzy to widzieli, nie zaczęli się z niego naśmiewać,
[30] »Mówiąc, Ten człowiek zaczął budować, a nie zdołał dokończyć.
[31] »Albo który król, wyruszając na wojnę przeciwko innemu królowi, najpierw nie usiądzie i nie naradzi się czy z dziesięciu tysiącami może zmierzyć się z tym który idzie przeciwko niemu z dwudziestoma tysiącami?
[32] »A jeśli nie, podczas gdy tamten jeszcze jest daleko, wysyła poselstwo, i prosi o warunki pokoju.
[33] »Tak więc, ktokolwiek to będzie z was, kto nie zostawi wszystkiego co posiada, nie może być moim uczniem.
[34] »Sól jest dobra: lecz jeśli sól straciła swój smak, czym może być przyprawiona?
[35] »Nie nadaje się ani do ziemi, ani jeszcze na kupę gnoju; ale ludzie ją wyrzucają. Ten kto ma uszy do słuchania, niech słucha.