Teksty » Biblia Króla Jakuba » Ewangelia Łukasza » Rozdział 16
«  Ewangelia Łukasza 15 Ewangelia Łukasza 16 Ewangelia Łukasza 17  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »I powiedział też do swoich uczniów, Był pewien bogaty człowiek, który miał szafarza; i ten sam został oskarżony jemu, że trwoni jego dobra. [2] »I zawołał go, i powiedział do niego, Jak to jest, że słyszę to o tobie? rozlicz się z twego zarządzania; bo nie będziesz mógł już dłużej być szafarzem. [3] »Wtedy szafarz powiedział sam w sobie, Co ja zrobię? bo mój pan pozbawia mnie zarządu: nie mogę kopać, żebrać się wstydzę. [4] »Wiem co zrobię aby, gdy zostanę odsunięty od zarządzania, oni przyjęli mnie do swoich domów. [5] »Tak więc przywołał każdego z dłużników swego pana do siebie, i zapytał pierwszego, Ile jesteś winien memu panu? [6] »A on powiedział, Sto baryłek oliwy. I powiedział do niego, Weź swój zapis, i siadaj szybko, i napisz pięćdziesiąt. [7] »Potem powiedział on do innego, A ty ile jesteś winien? A on powiedział, Sto korców pszenicy. I powiedział do niego, Weź swój zapis i napisz osiemdziesiąt. [8] »I pan pochwalił tego niesprawiedliwego szafarza, ponieważ postąpił roztropnie: bo dzieci tego świata są w swoim pokoleniu roztropniejsze od dzieci światłości. [9] »I ja wam mówię, Czyńcie sobie przyjaciół z mamony niesprawiedliwości, aby, gdy upadniecie, przyjęli was do wiecznych przybytków. [10] »Ten kto jest wierny w tym co jest najmniejsze, także i w wielkim jest wierny: a ten kto jest niesprawiedliwy w najmniejszym, także i w wielkim jest niesprawiedliwy. [11] »Jeśli więc nie byliście wierni w niesprawiedliwej mamonie, któż wam powierzy do zaufania prawdziwe bogactwa? [12] »A jeśli nie byliście wierni w tym co jest innego człowieka, któż wam da to co jest wasze własne? [13] »Żaden sługa nie może dwom panom służyć: bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo inaczej jednego będzie się trzymał, a drugim wzgardzał. Nie możecie służyć Bogu i mamonie. [14] »I Faryzeusze również, którzy byli chciwi, słuchali tych rzeczy: i naśmiewali się z niego. [15] »I powiedział do nich, Wy jesteście tymi, którzy sami siebie usprawiedliwiają przed ludźmi; lecz Bóg zna wasze serca: bowiem to, co jest wysoce cenione wśród ludzi jest obrzydliwością w oczach Boga. [16] »Prawo i prorocy byli do Jana: od tego czasu królestwo Boga jest głoszone, i każdy się do niego ciśnie. [17] »A łatwiej jest niebu i ziemi przeminąć, niż jednej kresce prawa przepaść. [18] »Ktokolwiek oddala swoją żonę, i żeni się z inną, popełnia cudzołóstwo: a ktokolwiek żeni się z oddaloną od męża, popełnia cudzołóstwo. [19] »Był pewien bogaty człowiek, który ubrany był w purpurę i szlachetny len, i wystawnie ucztował każdego dnia: [20] »I był pewien żebrak imieniem Łazarz, który leżał u jego wrót, pełen wrzodów, [21] »I pragnął być karmionym okruchami, które spadały ze stołu bogacza: nadto psy przychodziły i lizały jego wrzody. [22] »I stało się, że żebrak umarł, i został zaniesiony przez aniołów na łono Abrahama: bogacz również umarł, i został pogrzebany; [23] »A w piekle podniósł swe oczy, będąc w mękach, i widzi Abrahama w oddali, i Łazarza na jego łonie. [24] »I zawołał i rzekł, Ojcze Abrahamie, zmiłuj się nade mną, i poślij Łazarza, aby umoczył koniec swego palca w wodzie, i ochłodził mi język, bo jestem męczony w tym płomieniu. [25] »Ale Abraham powiedział, Synu, wspomnij, że za życia odebrałeś swoje dobre rzeczy, a podobnie Łazarz diabelskie rzeczy: ale teraz on doznaje pocieszenia, a ty jesteś męczony. [26] »I oprócz tego wszystkiego, między nami a wami jest utwierdzona wielka przepaść: aby ci, którzy chcą stąd przejść do was, nie mogli; ani nie mogą przejść do nas, którzy chcieliby przyjść stamtąd. [27] »Wtedy powiedział, Proszę cię więc, ojcze, abyś posłał go do domu mego ojca: [28] »Bo mam pięciu braci; aby im dał świadectwo, żeby czasem i oni nie przyszli na to miejsce męki. [29] »Abraham mówi do niego, Mają Mojżesza i proroków; niech ich słuchają. [30] »A on powiedział, Nie, ojcze Abrahamie: lecz jeśli jeden z umarłych poszedłby do nich, skruszą się. [31] »A on powiedział do niego, Jeśli nie słuchają Mojżesza i proroków, to nie dadzą się przekonać, choćby jeden powstał z martwych. 
«  Ewangelia Łukasza 15 Ewangelia Łukasza 16 Ewangelia Łukasza 17  »


 Źródło tekstu: Biblia Króla JakubaOpis prezentowanego tekstu: Tekst Nowego Testamentu [wersja z 2025.12.18]. Polski przekład Biblii King James (KJV) jest oryginalnym dziełem Adama K. Czermaka. Wszelkie prawa do polskiego przekładu są zastrzeżone na mocy prawa autorskiego. Tekst polskiego przekładu publikacji KJV może być kopiowany i rozpowszechniany w całości lub we fragmentach bez dokonywania w nim jakichkolwiek zmian i bez czerpania z niego jakichkolwiek korzyści finansowych. Dodatkowo BibliePolskie.pl otrzymały odrębną zgodę autora na zamieszczenie tekstu polskiego. Opracowanie modułu: BibliePolskie.pl