Teksty » Biblia Króla Jakuba » Ewangelia Łukasza » Rozdział 18
«  Ewangelia Łukasza 17 Ewangelia Łukasza 18 Ewangelia Łukasza 19  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »I opowiedział im przypowieść w tym celu, aby ludzie zawsze się modlili, i nie słabli; [2] »Mówiąc, W pewnym mieście był sędzia, który nie bał się Boga, ani nie zważał na człowieka: [3] »A była też wdowa w tym mieście; i przyszła do niego, mówiąc, Pomścij moją krzywdę na moim przeciwniku. [4] »A on nie chciał przez jakiś czas: lecz potem powiedział w sobie, Chociaż nie boję się Boga, ani nie szanuję człowieka; [5] »Jednak ponieważ ta wdowa naprzykrza mi się, pomszczę jej krzywdę, aby nie zamęczyła mnie swym ciągłym przychodzeniem. [6] »I Pan powiedział, Słuchajcie, co mówi niesprawiedliwy sędzia. [7] »A czy Bóg nie pomści krzywdy swoich wybranych, którzy wołają do niego dzień i noc, chociaż długo ich znosi? [8] »Mówię wam, że prędko pomści ich krzywdę. Niemniej jednak gdy Syn człowieczy przychodzi, czy znajdzie wiarę na ziemi? [9] »I powiedział tę przypowieść do tych, którzy pokładali ufność w sobie, że byli sprawiedliwi, a innymi gardzili: [10] »Dwóch ludzi weszło do świątyni, żeby się modlić; jeden Faryzeusz, a drugi celnik. [11] »Faryzeusz stanął i modlił się w sobie tak, Boże, dziękuję ci, że nie jestem jak inni ludzie, zdziercy, niesprawiedliwi, cudzołożnicy, czy nawet jak ten celnik. [12] »Poszczę dwa razy w tygodniu, daję dziesięcinę ze wszystkiego, co mam. [13] »A celnik, stojąc w oddali, nie chciał nawet oczu podnieść ku niebu, ale bił się w pierś, mówiąc, Boże, bądź miłosierny dla mnie grzesznika. [14] »Mówię wam, że ten człowiek odszedł do swego domu usprawiedliwiony, a nie tamten: bowiem każdy, kto się wywyższa, będzie poniżony; a ten kto się poniża, będzie wywyższony. [15] »A przynoszono też do niego niemowlęta, aby je dotknął: lecz gdy jego uczniowie to zobaczyli, gromili ich. [16] »Ale Jezus przywołał ich do siebie, i powiedział, Pozwólcie małym dzieciom przychodzić do mnie, i nie zabraniajcie im: bowiem z takich jest królestwo Boga. [17] »Zaprawdę powiadam wam, Ktokolwiek nie przyjmie królestwa Boga jak małe dziecko, w żaden sposób tam nie wejdzie. [18] »A pewien przełożony zapytał go, mówiąc, Dobry Mistrzu, co mam czynić, aby odziedziczyć życie wieczne? [19] »A Jezus powiedział do niego, Dlaczego nazywasz mnie dobrym? nikt nie jest dobry, oprócz jednego, to jest, Bóg. [20] »Znasz przykazania, Nie popełniaj cudzołóstwa, Nie zabijaj, Nie kradnij, Nie wnoś fałszywego świadectwa, Czcij swego ojca i swoją matkę. [21] »A on powiedział, Tego wszystkiego przestrzegałem od młodości. [22] »A gdy Jezus usłyszał te rzeczy, powiedział do niego, Jednak jednej rzeczy ci brakuje: sprzedaj wszystko co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie: i przyjdź, chodź za mną. [23] »A gdy to usłyszał, ogromnie się zasmucił: bo był bardzo bogaty. [24] »A kiedy Jezus zobaczył, że on był bardzo zasmucony, powiedział, Jak z trudem będą ci, którzy mają bogactwa, wchodzić do królestwa Boga! [25] »Bowiem łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igły, niż bogatemu człowiekowi wejść do królestwa Boga. [26] »A ci, którzy to słyszeli, mówili, Któż więc może być zbawiony? [27] »A on powiedział, Rzeczy, które niemożliwe są u ludzi, możliwe są u Boga. [28] »Wtedy Piotr powiedział, Oto my opuściliśmy wszystko, i poszliśmy za tobą. [29] »A on powiedział do nich, Zaprawdę powiadam wam, Nie ma żadnego człowieka, który opuściłby dom, lub rodziców, lub braci, lub żonę, lub dzieci, dla królestwa Boga, [30] »Kto nie otrzyma wielokrotnie więcej w teraźniejszym czasie, i w przyszłym świecie życia wiecznego. [31] »Potem wziął ze sobą dwunastu, i powiedział do nich, Oto idziemy do Jerozolimy, i wszystkie rzeczy, które są napisane przez proroków o Synu człowieczym zostaną wypełnione. [32] »Bowiem będzie wydany Gojom, i będzie wyszydzony, i złośliwie zelżony, i opluty: [33] »I ubiczują go, i skażą go na śmierć: a trzeciego dnia zmartwychwstanie. [34] »A oni nie zrozumieli żadnych z tych rzeczy: a ta mowa była przed nimi zakryta, ani nie znali rzeczy które były mówione. [35] »I stało się, gdy zbliżał się do Jerycha, pewien ślepy mężczyzna siedział przy drodze żebrząc: [36] »A słysząc przechodzący tłum, pytał co to znaczy. [37] »I powiedzieli mu, że Jezus z Nazaretu przechodzi. [38] »A on zawołał, mówiąc, Jezusie, synu Dawida, zmiłuj się nade mną. [39] »A ci którzy szli z przodu gromili go, aby milczał: ale on jeszcze głośniej wołał, Synu Dawida, zmiłuj się nade mną. [40] »I Jezus zatrzymał się, i kazał go przyprowadzić do siebie: a gdy się zbliżył, zapytał go, [41] »Mówiąc, Co chcesz abym ci uczynił? A on powiedział, Panie, abym otrzymał swój wzrok. [42] »A Jezus powiedział do niego, Otrzymaj swój wzrok: twoja wiara cię zbawiła. [43] »I natychmiast otrzymał swój wzrok, i szedł za nim, wielbiąc Boga: a wszyscy ludzie, gdy to widzieli, oddawali chwałę Bogu. 
«  Ewangelia Łukasza 17 Ewangelia Łukasza 18 Ewangelia Łukasza 19  »


 Źródło tekstu: Biblia Króla JakubaOpis prezentowanego tekstu: Tekst Nowego Testamentu [wersja z 2025.12.18]. Polski przekład Biblii King James (KJV) jest oryginalnym dziełem Adama K. Czermaka. Wszelkie prawa do polskiego przekładu są zastrzeżone na mocy prawa autorskiego. Tekst polskiego przekładu publikacji KJV może być kopiowany i rozpowszechniany w całości lub we fragmentach bez dokonywania w nim jakichkolwiek zmian i bez czerpania z niego jakichkolwiek korzyści finansowych. Dodatkowo BibliePolskie.pl otrzymały odrębną zgodę autora na zamieszczenie tekstu polskiego. Opracowanie modułu: BibliePolskie.pl