Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »I stało się, że w jednym z tych dni, jak nauczał ludzi w świątyni, i głosił ewangelię, główni kapłani i prawoznawcy podeszli do niego wraz ze starszymi,
[2] »I rzekli do niego, mówiąc, Powiedz nam, przez jaki autorytet czynisz te rzeczy? albo kim jest ten, kto dał ci ten autorytet?
[3] »A on im odpowiedział i rzekł do nich, Ja także was spytam o jedną rzecz; i odpowiedzcie mi:
[4] »Chrzest Jana, czy był z nieba, czy od ludzi?
[5] »A oni rozumowali między sobą, mówiąc, Jeśli powiemy, Z nieba; on powie, Czemu więc nie uwierzyliście mu?
[6] »Ale i jeśli powiemy, Od ludzi; cały lud nas ukamienuje: bo są przekonani, że Jan był prorokiem.
[7] »I odpowiedzieli, że nie potrafią powiedzieć skąd pochodził.
[8] »A Jezus powiedział do nich, Ani i ja nie powiem wam, przez jaki autorytet czynię te rzeczy.
[9] »Wtedy zaczął mówić do ludzi tę przypowieść; Pewien człowiek założył winnicę, i wydzierżawił ją rolnikom, i wyjechał do dalekiego kraju na długi czas.
[10] »A we właściwym czasie posłał sługę do rolników, aby mu dali z owoców winnicy: lecz rolnicy pobili go, i odesłali go próżnego.
[11] »A on ponownie posłał innego sługę: a oni również go pobili, i znieważyli go haniebnie, i odesłali go próżnego.
[12] »I ponownie posłał trzeciego: a oni również jego poranili, i wyrzucili go.
[13] »Wtedy powiedział pan winnicy, Co mam zrobić? Poślę mego umiłowanego syna: może uszanują go, gdy go zobaczą.
[14] »Lecz gdy rolnicy go zobaczyli, rozumowali między sobą, mówiąc, To jest dziedzic: chodźmy, zabijmy go, aby dziedzictwo mogło być nasze.
[15] »Więc wyrzucili go z winnicy, i zabili go. Cóż więc zrobi z nimi pan winnicy?
[16] »Przyjdzie i wytraci tych rolników, a winnicę odda innym. A gdy oni to usłyszeli, powiedzieli, Nie daj Boże.
[17] »A on spojrzał na nich i powiedział, Cóż więc jest to, co jest napisane, Kamień, który budowniczy odrzucili, ten sam stał się głową narożnika?
[18] »Ktokolwiek upadnie na ten kamień, zostanie połamany; ale na kogo on upadnie, zmiażdży go na proch.
[19] »I główni kapłani oraz prawoznawcy, w tej samej godzinie, starali się go schwytać; a bali się ludu: bo spostrzegli, że powiedział tę przypowieść przeciwko nim.
[20] »I obserwowali go, i posłali szpiegów, którzy udawali sprawiedliwych mężów, aby mogli złapać go za słowo, po to aby mogli go wydać mocy i autorytetowi namiestnika.
[21] »I zapytali go, mówiąc, Mistrzu, wiemy, że dobrze mówisz i uczysz prawidłowo, i nie masz względu na osobę, lecz nauczasz drogi Boga w prawdzie:
[22] »Czy jest nam zgodne z prawem płacić podatek Cezarowi, czy nie?
[23] »Ale on spostrzegł ich przebiegłość, i powiedział do nich, Czemu mnie kusicie?
[24] »Pokażcie mi pensa. Czyj wizerunek i napis nosi? Oni odpowiedzieli i rzekli, Cezara.
[25] »A on powiedział do nich, Oddajcie więc Cezarowi rzeczy, które są Cezara, a Bogu rzeczy, które są Boga.
[26] »I nie mogli go złapać za słowo w obecności ludu: a byli zdziwieni jego odpowiedzią, i milczeli.
[27] »Wówczas przyszli do niego pewni z Saduceuszy, którzy zaprzeczają, że istnieje jakiekolwiek zmartwychwstanie; i pytali go,
[28] »Mówiąc, Mistrzu, Mojżesz nam napisał, Jeśli czyjś brat umrze, mając żonę, a umrze bezdzietnie, to jego brat ma pojąć jego żonę, i wzbudzić nasienie swemu bratu.
[29] »Było więc siedmiu braci: i pierwszy wziął żonę, i umarł bezdzietnie.
[30] »I drugi wziął ją za żonę, lecz i ten umarł bezdzietnie.
[31] »I trzeci wziął ją; i podobnie też siedmiu: a nie zostawili dzieci, i poumierali.
[32] »W końcu ta kobieta też umarła.
[33] »Zatem w zmartwychwstaniu którego z nich jest żoną? bo siedmiu miało ją za żonę.
[34] »A Jezus odpowiadając rzekł do nich, Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą:
[35] »Lecz ci, którzy będą uznani za godnych dostąpienia tamtego świata, i powstania z martwych, ani się nie żenią, ani za mąż nie wychodzą:
[36] »Ani nie mogą więcej umrzeć: bo są równi aniołom; i są dziećmi Boga, będąc dziećmi zmartwychwstania.
[37] »A to, że umarli są wskrzeszeni, nawet Mojżesz pokazał przy krzaku, gdy nazywa Pana Bogiem Abrahama, i Bogiem Izaaka, i Bogiem Jakuba.
[38] »Bowiem nie jest on Bogiem umarłych, lecz żyjących: bo wszyscy żyją dla niego.
[39] »Wtedy pewni z prawoznawców odpowiadając rzekli, Mistrzu, dobrze powiedziałeś.
[40] »A po tym nie odważyli się zadawać mu żadnych więcej pytań.
[41] »A on powiedział do nich, Jak to jest, że mówią, iż Chrystus jest synem Dawida?
[42] »A sam Dawid mówi w księdze Psalmów, PAN powiedział memu Panu, Siądź po mojej prawicy,
[43] »Dopóki nie uczynię twoich wrogów twoim podnóżkiem.
[44] »Dawid zatem nazywa go Panem, jakże więc może być jego synem?
[45] »Wtedy w obecności całego ludu powiedział do swoich uczniów,
[46] »Strzeżcie się prawoznawców, którzy pragną chodzić w długich szatach, i uwielbiają pozdrowienia na rynkach, i najwyższe miejsca w synagogach, i główne miejsca na ucztach;
[47] »Którzy pożerają domy wdów, i dla pozoru odprawiają długie modlitwy: ci sami otrzymają większe potępienie.