Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »I stało się w drugi szabat po pierwszym, że on szedł poprzez pola zbożowe; a jego uczniowie zrywali kłosy zboża i jedli, pocierając je w ich rękach.
[2] »A niektórzy z Faryzeuszy mówili do nich, Dlaczego robicie to, co nie jest zgodne z prawem robić w dni szabatu?
[3] »A Jezus odpowiadając im, powiedział, Czy nie czytaliście o tym, co zrobił Dawid, gdy sam był głodny, i ci, którzy byli z nim;
[4] »Jak wszedł do domu Boga, i wziął i jadł chleb pokładny, i dał także tym, którzy byli z nim; którego nie jest zgodne z prawem jeść, tylko samym kapłanom?
[5] »I powiedział do nich, Że Syn człowieczy jest Panem również i szabatu.
[6] »I stało się też w inny szabat, że on wszedł do synagogi i nauczał: a był tam człowiek, którego prawa ręka była uschnięta.
[7] »A prawoznawcy i Faryzeusze obserwowali go, czy uzdrowi w dzień szabatu; aby mogli znaleźć przeciwko niemu oskarżenie.
[8] »Ale on znał ich myśli, i powiedział do człowieka, który miał uschniętą rękę, Podnieś się, i stań na środku. A on podniósł się i stanął naprzód.
[9] »Wtedy Jezus powiedział do nich, Spytam was o pewną rzecz; Czy jest zgodne z prawem w dni szabatu czynić dobrze, czy czynić diabelsko? zbawić życie, czy je zniszczyć?
[10] »A spojrzawszy wokoło po nich wszystkich, powiedział do tego człowieka, Wyciągnij rękę. I on to zrobił: i jego ręka została przywrócona do zdrowia jak druga.
[11] »A oni zostali napełnieni szaleństwem; i rozmawiali między sobą, co by zrobić Jezusowi.
[12] »I stało się w owych dniach, że on odszedł na górę, aby się modlić, i trwał całą noc w modlitwie do Boga.
[13] »A gdy nastał dzień, przywołał do siebie swych uczniów: i wybrał z nich dwunastu, których też nazwał apostołami;
[14] »Szymon, (którego też nazwał Piotrem,) i jego brat Andrzej, James i Jan, Filip i Bartłomiej,
[15] »Mateusz i Tomasz, James syn Alfeusza, i Szymon zwany Zelotą,
[16] »I Judasz brat Jamesa, i Judasz Iskariota, który był też zdrajcą.
[17] »I zszedł z nimi, i stanął na równinie, oraz grono jego uczniów, i wielki tłum ludzi z całej Judei i Jerozolimy, i z okolic nadmorskich Tyru i Sydonu, którzy przyszli aby go słuchać, i aby zostać uzdrowionymi ze swych chorób;
[18] »I ci, którzy byli dręczeni przez nieczyste duchy: i zostali uzdrowieni.
[19] »A wszyscy ludzie starali się go dotknąć: bo moc wychodziła z niego, i uzdrawiała wszystkich.
[20] »A on podniósł oczy na swoich uczniów, i mówił, Błogosławieni jesteście wy, ubodzy: bo wasze jest królestwo Boga.
[21] »Błogosławieni jesteście wy, którzy teraz łakniecie: bo będziecie nasyceni. Błogosławieni jesteście wy, którzy teraz płaczecie: bo będziecie się śmiać.
[22] »Błogosławieni jesteście, gdy ludzie będą was nienawidzić, i gdy was odseparują od ich towarzystwa, i będą was znieważać, i odrzucą wasze imię jako diabelskie, z powodu Syna człowieczego.
[23] »Radujcie się w owym dniu, i skaczcie z radości: bo oto, wasza nagroda jest obfita w niebie: bowiem tak samo ich ojcowie czynili wobec proroków.
[24] »Lecz biada wam, którzy jesteście bogaci! bo już otrzymaliście wasze pocieszenie.
[25] »Biada wam, którzy jesteście nasyceni! bo będziecie głodni. Biada wam, którzy się teraz śmiejecie! bo będziecie się smucić i płakać.
[26] »Biada wam, gdy wszyscy ludzie będą dobrze o was mówić! bo tak ich ojcowie czynili wobec fałszywych proroków.
[27] »Lecz mówię wam, którzy słuchacie, Miłujcie waszych wrogów, czyńcie dobrze tym, którzy was nienawidzą,
[28] »Błogosławcie tym, którzy was przeklinają, i módlcie się za tych, którzy was pogardliwie wykorzystują.
[29] »A temu, kto cię uderza w jeden policzek, nadstaw również drugi; a temu, kto zabiera ci szatę, nie zabraniaj zabrać i twego płaszcza.
[30] »Daj każdemu, kto cię prosi; a od tego, kto bierze twoje dobra, nie upominaj się o zwrot.
[31] »A jak chcecie, aby ludzie wam czynili, tak i wy im czyńcie.
[32] »Bowiem jeśli miłujecie tych, którzy was miłują, jaką wdzięczność macie? bo i grzesznicy miłują tych, którzy ich miłują.
[33] »A jeśli dobrze czynicie tym, którzy wam dobrze czynią, jaką wdzięczność macie? bo grzesznicy również czynią tak samo.
[34] »I jeśli pożyczacie tym, od których spodziewacie się otrzymać, jaką wdzięczność macie? bo grzesznicy również pożyczają grzesznikom, aby otrzymać z powrotem tyle samo.
[35] »Ale miłujcie waszych wrogów, i czyńcie dobrze, i pożyczajcie, nie spodziewając się niczego więcej; a wasza nagroda będzie wielka, i będziecie dziećmi Najwyższego: bowiem on jest łaskawy dla niewdzięcznych i dla diabelskich.
[36] »Bądźcie więc miłosierni, jak i wasz Ojciec jest miłosierny.
[37] »Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni: nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni: przebaczajcie, i wam będzie przebaczone:
[38] »Dawajcie, a będzie wam dane; miarę dobrą, natłoczoną, i utrzęsioną, i przelewającą się, dadzą w wasze zanadrze. Bowiem jaką miarą mierzycie, taką będzie wam odmierzone.
[39] »I opowiedział im przypowieść, Czy może ślepy prowadzić ślepego? czyż obaj nie wpadną do dołu?
[40] »Uczeń nie przewyższa swego mistrza: lecz każdy kto jest doskonały, będzie jak jego mistrz.
[41] »A czemu widzisz źdźbło w oku swego brata, a nie spostrzegasz belki, która jest w twoim własnym oku?
[42] »Albo jakże możesz mówić swemu bratu, Bracie, pozwól mi wyciągnąć źdźbło, które jest w twoim oku, gdy ty sam nie widzisz belki, która jest w twoim własnym oku? Ty hipokryto, wyjmij najpierw belkę ze swego własnego oka, a wtedy przejrzysz wyraźnie, aby wyjąć źdźbło, które jest w oku twego brata.
[43] »Bowiem dobre drzewo nie wydaje zepsutego owocu; ani zepsute drzewo, nie wydaje dobrego owocu.
[44] »Bowiem każde drzewo poznaje się po jego własnym owocu. Bo z cierni ludzie nie zbierają fig, ani z krzewu jeżyny nie zbierają winogron.
[45] »Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca przynosi to co dobre; a diabelski człowiek z diabelskiego skarbca swego serca przynosi to co diabelskie: bo z obfitości serca jego usta mówią.
[46] »A dlaczego wołacie do mnie, Panie, Panie, a nie czynicie tego, co mówię?
[47] »Ktokolwiek przychodzi do mnie, i słucha moich mów, i wypełnia je, pokażę wam do kogo jest podobny:
[48] »On podobny jest do człowieka, który budował dom, i kopał głęboko, i założył fundament na skale: a gdy przyszła powódź, potok uderzał gwałtownie w ten dom, ale nie mógł go poruszyć: bo był założony na skale.
[49] »Zaś ten, kto słucha, a nie czyni, podobny jest do człowieka, który bez fundamentu zbudował dom na ziemi; w który potok uderzał gwałtownie, i natychmiast się zawalił; a upadek tego domu był wielki.