Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »A gdy zakończył wszystkie swoje mowy w obecności ludzi, wszedł do Kafarnaum.
[2] »A pewnego setnika sługa, który był mu bardzo drogi, był chory i gotowy na śmierć.
[3] »I gdy usłyszał o Jezusie, posłał do niego starszych spośród Żydów, błagając go, aby przyszedł i uzdrowił jego sługę.
[4] »A gdy oni przyszli do Jezusa, błagali go usilnie, mówiąc, Że on jest godny, dla którego powinien to uczynić:
[5] »Bo miłuje on nasz naród, i zbudował nam synagogę.
[6] »Wtedy Jezus poszedł z nimi. A gdy był już niedaleko domu, setnik posłał do niego przyjaciół, mówiąc do niego, Panie, nie trudź się: bo nie jestem godny, abyś wszedł pod mój dach:
[7] »Dlatego i samego siebie nie uważałem za godnego przyjść do ciebie: ale powiedz tylko słowo, a mój sługa będzie uzdrowiony.
[8] »Bo i ja jestem człowiekiem podległym władzy, mając pod sobą żołnierzy, i mówię jednemu, Idź, i on idzie; a innemu, Chodź, i on przychodzi; a mojemu słudze, Zrób to, i on to robi.
[9] »Gdy Jezus usłyszał te rzeczy, zdziwił się jemu, i odwrócił się, i powiedział do ludzi, którzy szli za nim, Mówię wam, nie znalazłem tak wielkiej wiary, nie, nie w Izraelu.
[10] »A ci, którzy byli posłani, wracając do domu, zastali sługę zdrowego, który był wcześniej chory.
[11] »I stało się nazajutrz, że udał się on do miasta zwanego Nain; i wielu jego uczniów szło z nim, i mnóstwo ludzi.
[12] »A gdy zbliżył się do bramy miasta, oto wynoszono zmarłego, jedynego syna matki, a ona była wdową: i wielu ludzi z miasta było z nią.
[13] »A gdy Pan ją zobaczył, ulitował się nad nią, i powiedział do niej, Nie płacz.
[14] »I podszedł i dotknął mary: a ci, którzy je nieśli, stanęli w miejscu. A on powiedział: Młodzieńcze, mówię ci, Wstań.
[15] »I ten, który był martwy usiadł, i zaczął mówić. A on oddał go jego matce.
[16] »I ogarnął wszystkich strach: i uwielbiali Boga, mówiąc, Że wielki prorok jest zmartwychwstały wśród nas; oraz, Że Bóg odwiedził swój lud.
[17] »I ta wieść o nim rozeszła się po całej Judei, i po całej okolicznej krainie.
[18] »A uczniowie Jana opowiedzieli mu o wszystkich tych rzeczach.
[19] »A Jan, wezwawszy do siebie dwóch spośród swoich uczniów, posłał ich do Jezusa, mówiąc, Czy ty jesteś tym, który ma przyjść? czy mamy oczekiwać innego?
[20] »Gdy ci mężczyźni przyszli do niego, powiedzieli, Jan Chrzciciel przysłał nas do ciebie, mówiąc, Czy ty jesteś tym, który ma przyjść? czy mamy oczekiwać innego?
[21] »A w tej samej godzinie uzdrowił wielu z chorób i plag, i od diabelskich duchów; a wielu, którzy byli ślepi, obdarzył wzrokiem.
[22] »Wtedy Jezus odpowiadając rzekł do nich, Idźcie swoją drogą i oznajmijcie Janowi jakie rzeczy widzieliście i słyszeliście; jak to że ślepi widzą, chromi chodzą, trędowaci zostają oczyszczeni, głusi słyszą, umarli są wskrzeszani, ubogim głoszona jest ewangelia.
[23] »A błogosławiony jest ten, ktokolwiek nie zgorszy się z mojego powodu.
[24] »A gdy posłańcy Jana odeszli, on zaczął mówić do ludzi odnośnie Jana, Co wyszliście zobaczyć na pustkowiu? Trzcinę kołyszącą się na wietrze?
[25] »Ale co wyszliście zobaczyć? Człowieka ubranego w miękkie odzienie? Oto ci, którzy są przepięknie przystrojeni, i żyją w przepychu, są na dworach królewskich.
[26] »Ale co wyszliście zobaczyć? Proroka? Zaiste, mówię wam, nawet więcej niż proroka.
[27] »To je on, o którym jest napisane, Oto posyłam mego posłańca przed twoją twarzą, który przygotuje twoją drogę przed tobą.
[28] »Bowiem mówię wam, Pośród tych, którzy narodzeni są z kobiet nie ma większego proroka od Jana Chrzciciela: lecz ten, kto jest najmniejszy w królestwie Boga, jest większy niż on.
[29] »A wszyscy ludzie, którzy go słuchali, oraz celnicy, uznawali Boga, będąc ochrzczeni chrztem Jana.
[30] »Ale Faryzeusze i prawnicy odrzucili radę Boga przeciwko sobie, nie będąc przez niego ochrzczonymi.
[31] »I Pan powiedział, Do kogo więc przyrównam ludzi tego pokolenia? i do czego są oni podobni?
[32] »Podobni są do dzieci, siedzących na rynku, i wołających jedne do drugich, i mówiących, Graliśmy wam na flecie, a nie tańczyliście; opłakiwaliśmy was, a wy nie płakaliście.
[33] »Bowiem Jan Chrzciciel przyszedł ani nie jedząc chleba ani nie pijąc wina; a wy mówicie, On ma diabła.
[34] »Syn człowieczy przychodzi jedząc i pijąc; a wy mówicie, Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników!
[35] »Lecz mądrość usprawiedliwiona jest ze wszystkich jej dzieci.
[36] »A jeden z Faryzeuszy zapragnął, aby z nim jadł. I wszedł do domu Faryzeusza, i usiadł do posiłku.
[37] »A oto kobieta w mieście, która była grzesznicą, gdy dowiedziała się, że Jezus siedzi przy posiłku w domu Faryzeusza, przyniosła alabastrową fiolkę olejku,
[38] »I stanęła z tyłu u jego stóp, płacząc, i zaczęła łzami obmywać jego stopy, i wycierała je włosami swojej głowy, i całowała jego stopy, i namaściła je olejkiem.
[39] »A gdy Faryzeusz, który go zaprosił, zobaczył to, rzekł w sobie, mówiąc, Ten człowiek, gdyby on był prorokiem, wiedziałby, kim i jakim typem kobiety ona jest, która go dotyka: bo jest grzesznicą.
[40] »A Jezus odpowiadając rzekł do niego, Szymonie, mam ci coś do powiedzenia. A on mówi, Mistrzu, mów dalej.
[41] »Był pewien wierzyciel, który miał dwóch dłużników: jeden był winien pięćset pensów, a drugi pięćdziesiąt.
[42] »A gdy nie mieli z czego oddać, szczerze darował obydwóm. Powiedz mi więc, który z nich będzie go bardziej miłował?
[43] »Szymon odpowiedział i rzekł, Przypuszczam, że ten, któremu więcej darował. A on powiedział do niego, Słusznie osądziłeś.
[44] »I odwrócił się do kobiety, i powiedział do Szymona, Widzisz tę kobietę? Wszedłem do twego domu, a nie podałeś mi wody do stóp: zaś ona obmyła moje stopy łzami i otarła je włosami swojej głowy.
[45] »Nie pocałowałeś mnie: a ta kobieta, od czasu kiedy wszedłem, nie przestała całować moich stóp.
[46] »Mojej głowy nie namaściłeś oliwą: a ta kobieta namaściła moje stopy olejkiem.
[47] »Dlatego mówię ci, Jej grzechy, których jest wiele, są przebaczone; gdyż dużo umiłowała: lecz komu mało przebaczono, ten mało miłuje.
[48] »I powiedział do niej, Twoje grzechy są przebaczone.
[49] »A ci, którzy siedzieli z nim przy posiłku zaczęli mówić między sobą, Kim jest ten, który też grzechy przebacza?
[50] »A on powiedział do kobiety, Twoja wiara cię zbawiła; idź w pokoju.