Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »Wtedy Jezus na sześć dni przed paschą przyszedł do Betanii, gdzie był Łazarz, który był umarły, którego on wskrzesił z martwych.
[2] »Tam przygotowali mu wieczerzę; a Marta usługiwała: zaś Łazarz był jednym z tych, którzy razem z nim siedzieli przy stole.
[3] »Wówczas Maria wzięła funt olejku nardowego, bardzo drogiego, i namaściła stopy Jezusa, i wytarła jego stopy swoimi włosami: a dom napełnił się wonią tego olejku.
[4] »Wtedy mówi jeden z jego uczniów, Judasz Iskariota, syn Szymona, który miał go wydać,
[5] »Dlaczego nie sprzedano tego olejku za trzysta pensów, i nie rozdano ubogim?
[6] »To powiedział nie dlatego, że troszczył się o ubogich; ale ponieważ był złodziejem, i miał sakiewkę, a nosił to, co do niej włożono.
[7] »Wtedy powiedział Jezus, Zostaw ją: na dzień mego pogrzebu zachowała to.
[8] »Bowiem ubogich zawsze macie u siebie; ale mnie nie zawsze macie.
[9] »Wielu ludzi spośród Żydów zatem wiedziało, że on tam jest: i przyszli nie tylko z powodu Jezusa, ale także, aby zobaczyć Łazarza, którego on wskrzesił z martwych.
[10] »Ale główni kapłani naradzali się, żeby mogli również zgładzić Łazarza;
[11] »Ponieważ z jego powodu wielu spośród Żydów odstąpiło, i położyło wiarę w Jezusa.
[12] »Następnego dnia wielu ludzi, którzy przyszli na święto, gdy usłyszeli, że Jezus szedł do Jerozolimy,
[13] »Nabrało gałązek palmowych, i wyszło aby go spotkać, i wołało, Hosanna: Błogosławiony jest Król Izraela, który przychodzi w imieniu Pana.
[14] »A Jezus, gdy znalazł młodego osła, wsiadł na niego; jak jest napisane,
[15] »Nie bój się, córko Syjonu: oto twój Król przychodzi, siedząc na oślęciu.
[16] »Tych rzeczy jego uczniowie z początku nie zrozumieli: ale gdy Jezus został uwielbiony, wtedy przypomnieli sobie, że te rzeczy były o nim napisane, i że jemu te rzeczy uczynili.
[17] »Ludzie więc którzy z nim byli gdy wywołał Łazarza z jego grobowca, i wskrzesił go z martwych, zaświadczyli
[18] »Z tego też powodu ludzie spotkali się z nim, bo usłyszeli, że dokonał tego cudu.
[19] »Faryzeusze zatem mówili między sobą, Czy spostrzegacie, jak niczego nie zwyciężacie? oto świat poszedł za nim.
[20] »A byli wśród nich pewni Grecy, którzy przyszli, aby wielbić na uczcie:
[21] »Ci sami przyszli zatem do Filipa, który był z Betsaidy w Galilei, i prosili go, mówiąc, Sir, chcemy zobaczyć Jezusa.
[22] »Filip przychodzi i mówi Andrzejowi: a znowu Andrzej i Filip mówią Jezusowi.
[23] »A Jezus odpowiedział im, mówiąc, Nadchodzi godzina, aby Syn człowieczy został uwielbiony.
[24] »Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, Jeśli ziarno pszenicy nie wpadnie w grunt i nie obumrze, ono samo zostaje: ale jeśli obumrze, przynosi obfity owoc.
[25] »Ten kto miłuje swoje życie, utraci je; a ten kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne.
[26] »Jeśli jakiś człowiek mi służy, niech idzie za mną; a gdzie ja jestem, tam będzie też mój sługa: jeśli jakiś człowiek mi służy, uczci go mój Ojciec.
[27] »Teraz moja dusza jest zatrwożona; i cóż powiem? Ojcze, wybaw mnie od tej godziny: ale z tego powodu przyszedłem na tę godzinę.
[28] »Ojcze, uwielbij swoje imię. Wtedy przyszedł tam głos z nieba, mówiący, Zarówno uwielbiłem, i ponownie uwielbię.
[29] »Ludzie zatem, którzy stali i słyszeli, mówili że zagrzmiało: inni mówili, Anioł do niego przemówił.
[30] »Jezus odpowiedział i rzekł, Ten głos przyszedł nie ze względu na mnie, ale ze względu na was.
[31] »Teraz jest sąd tego świata: teraz władca tego świata będzie wyrzucony precz.
[32] »A ja, jeśli będę podniesiony z ziemi, pociągnę wszystkich do siebie.
[33] »A to mówił, oznaczając, jaką śmiercią miał umrzeć.
[34] »Ludzie mu odpowiedzieli, Słyszeliśmy z prawa, że Chrystus trwa na wieki: i jak więc ty mówisz, Syn człowieczy musi być podniesiony? któż jest ten Syn człowieczy?
[35] »Wtedy Jezus powiedział do nich, Jeszcze przez krótką chwilę jest z wami światłość. Chodźcie póki macie światłość, żeby ciemność na was nie przyszła: bo ten kto chodzi w ciemności, nie wie, dokąd idzie.
[36] »Póki macie światłość, wierzcie w światłość, abyście mogli być dziećmi światłości. Te rzeczy powiedział Jezus i odszedł, i ukrył się przed nimi.
[37] »Ale choć tak wiele cudów uczynił przed nimi, jednak nie położyli wiary w nim:
[38] »Aby wypowiedź proroka Ezajasza mogła być wypełniona, którą mówił, Panie, któż uwierzył naszemu świadectwu? i komu ramię Pana zostało objawione?
[39] »Dlatego nie mogli uwierzyć, ponieważ Ezajasz też powiedział,
[40] »Zaślepił ich oczy, i zatwardził ich serce; aby oczami nie widzieli, ani sercem nie zrozumieli, i nie zostali nawróceni, i żebym ich nie uzdrowił.
[41] »Te rzeczy powiedział Ezajasz, gdy widział jego chwałę, i mówił o nim.
[42] »Niemniej jednak spośród przełożonych wielu położyło wiarę w nim; ale z powodu Faryzeuszy nie wyznawali go, aby nie zostali wyłączeni z synagogi:
[43] »Bowiem umiłowali chwałę ludzką bardziej niż chwałę Boga.
[44] »Jezus wołał i rzekł, Ten kto pokłada wiarę we mnie, nie we mnie pokłada wiarę, ale w tego, który mnie posłał.
[45] »I ten kto mnie widzi, widzi tego, który mnie posłał.
[46] »Ja, światłość, przychodzę na świat, aby ktokolwiek, kto pokłada wiarę we mnie, by nie pozostał w ciemności.
[47] »A jeśli jakiś człowiek słucha moich słów, a nie uwierzy, ja go nie sądzę: bo nie przyszedłem, żeby sądzić świat, ale żeby zbawić świat.
[48] »Ten kto mnie odrzuca, i nie przyjmuje moich słów, ma jednego, który go sądzi: słowo, które ja mówiłem, to samo będzie go sądzić w dniu ostatecznym.
[49] »Bo ja nie mówiłem sam od siebie; ale Ojciec, który mnie posłał, on mi dał przykazanie, co mam powiedzieć, i co mówić.
[50] »I wiem, że jego przykazanie jest życiem wiecznym: cokolwiek mówię więc, tak jak mi powiedział Ojciec, tak mówię.