Teksty » Biblia Króla Jakuba » Dzieje Apostolskie » Rozdział 13
«  Dzieje Apostolskie 12 Dzieje Apostolskie 13 Dzieje Apostolskie 14  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »A w kościele, który był w Antiochii, byli pewni prorocy i nauczyciele; jak Barnaba, i Symeon, którego zwano Nigrem, i Lucjusz z Cyreny, i Manaen, który był wychowany u Heroda tetrarchy, i Saul. [2] »Gdy ministrowali Panu, i pościli, Duch Święty powiedział, Oddzielcie mi Barnabę i Saula do dzieła, do którego ich powołałem. [3] »A gdy pościli i modlili się, i położyli na nich ręce, odesłali ich. [4] »Oni więc, będąc posłani przez Ducha Świętego, wyruszyli do Seleucji; a stamtąd popłynęli na Cypr. [5] »A gdy byli w Salaminie, głosili słowo Boga w synagogach Żydów: i mieli też Jana do ich ministrowania. [6] »A gdy przeszli przez wyspę ku Pafos, napotkali pewnego guślarza, fałszywego proroka, Żyda, któremu było na imię Barjezus: [7] »Który był z zastępcą kraju, Sergiuszem Paulusem, roztropnym człowiekiem; który wezwał po Barnabę i Saula, i pragnął usłyszeć słowo Boga. [8] »Lecz Elymas, guślarz (bo tak jest tłumaczone jego imię), sprzeciwił się im, chcąc odwrócić zastępcę od wiary. [9] »Wtedy Saul (który też jest zwany Pawłem), napełniony Duchem Świętym, spojrzał na niego. [10] »I powiedział, O pełny wszelkiej subtelności i wszelkiej złośliwości, ty dziecko diabła, ty wrogu wszelkiej sprawiedliwości, czy nie przestaniesz wypaczać prawych dróg Pana? [11] »A teraz, oto ręka Pana jest nad tobą i będziesz ślepy, nie widząc słońca przez pewien czas. I natychmiast spadła na niego mgła i ciemność; i chodził wokoło, szukając kogoś, kto by go poprowadził za rękę. [12] »Wtedy zastępca, gdy zobaczył, co się stało, uwierzył, będąc zdumiony nauką Pana. [13] »A gdy Paweł i jego towarzysze opuścili Pafos, przybyli do Pergii w Pamfilii, a Jan, odchodząc od nich, wrócił do Jerozolimy. [14] »Lecz gdy odeszli z Pergii, przybyli do Antiochii w Pizydii, i weszli do synagogi w dzień szabatu, i usiedli. [15] »A po przeczytaniu prawa i proroków przełożeni synagogi posłali do nich, mówiąc, Mężowie i bracia, jeśli macie jakieś słowo napomnienia dla ludu, mówcie. [16] »Wtedy Paweł wstał, i skinąwszy ręką, powiedział, Mężowie Izraela i wy, którzy boicie się Boga, posłuchajcie. [17] »Bóg tego ludu Izraela wybrał naszych ojców, i wywyższył lud, gdy mieszkali jak obcy w ziemi Egiptu, i wzniesionym ramieniem wyprowadził on ich z niej. [18] »I około czterdziestu lat znosił ich obyczaje na pustkowiu. [19] »A gdy zniszczył siedem narodów w ziemi Kanaana, podzielił ich ziemię między nich drogą losowania. [20] »A potem dał im sędziów na przestrzeni około czterystu i pięćdziesięciu lat, aż do Samuela proroka. [21] »A potem zapragnęli króla: i Bóg dał im Saula, syna Kisza, człowieka z pokolenia Benjamina, na okres czterdziestu lat. [22] »A gdy go usunął, wyniósł im Dawida aby był ich królem; któremu też dał świadectwo, i powiedział, Znalazłem Dawida, syna Jessego, męża według mego serca, który wypełni całą moją wolę. [23] »Z nasienia tego człowieka Bóg według obietnicy wzniósł Izraelowi Zbawiciela, Jezusa: [24] »Gdy Jan po raz pierwszy głosił przed jego przyjściem chrzest skruchy całemu ludowi Izraela. [25] »I jak Jan dopełniał swego biegu, powiedział, Kim wy myślicie, że ja jestem? Ja nie jestem nim. Ale oto przychodzi jeden po mnie, któremu obuwia u stóp jego nie jestem godzien rozwiązać. [26] »Mężowie i bracia, dzieci z rodu Abrahama, i ktokolwiek wśród was kto boi się Boga, do was jest posłane słowo tego zbawienia. [27] »Bo ci, którzy mieszkają w Jerozolimie, i ich władcy, ponieważ go nie znali, ani głosów proroków, które są czytane w każdy dzień szabatu, oni je wypełnili potępiając go. [28] »I chociaż nie znaleźli w nim żadnego powodu do śmierci, jednak pożądali od Piłata, aby został zabity. [29] »A gdy wypełnili wszystko, co było o nim napisane, zdjęli go z drzewa i złożyli w grobie. [30] »Ale Bóg wskrzesił go z martwych: [31] »I przez wiele dni był widziany przez tych, którzy przyszli z nim z Galilei do Jerozolimy, którzy są jego świadkami dla ludu. [32] »I my oznajmiamy wam radosną nowinę, że obietnicę, która została złożona ojcom, [33] »Bóg wypełnił ją wobec nas ich dzieci, w tym, że wskrzesił Jezusa; jak też jest napisane w drugim psalmie, Ty jesteś moim Synem, dziś ja ciebie zrodziłem. [34] »A odnośnie tego, że go wskrzesił z martwych, aby już nigdy nie wrócił do zepsucia, tak powiedział, Dam wam pewne miłosierdzia Dawida. [35] »Dlatego też w innym psalmie mówi, Nie dopuścisz, aby twój Jeden Święty ujrzał zepsucie. [36] »Bowiem Dawid, po tym jak służył swojemu pokoleniu z woli Boga, zasnął, i został złożony do swoich ojców, i ujrzał zepsucie: [37] »Lecz ten, którego Bóg wskrzesił, nie widział zepsucia. [38] »Przeto niech wam będzie wiadomo, mężowie i bracia, że przez tego człowieka jest wam głoszone przebaczenie grzechów: [39] »I przez niego wszyscy, którzy wierzą, są usprawiedliwieni od wszystkiego, od czego nie mogliście być usprawiedliwieni przez prawo Mojżesza. [40] »Strzeżcie się więc, aby nie przyszło na was to, co zostało powiedziane w prorokach; [41] »Patrzcie, wy szydercy, i dziwcie się, i gińcie: bo ja dokonuję dzieło za dni waszych, dzieło, w które wy w żaden sposób nie uwierzycie, choćby człowiek go wam oznajmił. [42] »A gdy Żydzi wyszli z synagogi, Goje prosili, aby te słowa były im głoszone w następny szabat. [43] »A gdy zgromadzenie zostało rozbite, wielu Żydów i religijnych prozelitów poszło za Pawłem i Barnabą: którzy przemawiając do nich, przekonywali ich, aby trwali w łasce Boga. [44] »A następnego dnia szabatu zebrało się prawie całe miasto, aby słuchać słowa Boga. [45] »Ale gdy Żydzi zobaczyli tłumy, zostali napełnieni zazdrością, i mówili przeciwko tym rzeczom, które były mówione przez Pawła, zaprzeczając i bluźniąc. [46] »Wtedy Paweł i Barnaba nabrali odwagi, i powiedzieli, To było konieczne, aby słowo Boga najpierw zostało wam powiedziane: ale widząc, że odsuwacie je od siebie, i uważacie się za niegodnych życia wiecznego, oto zwracamy się do Gojów. [47] »Tak bowiem przykazał nam Pan, mówiąc, Ustanowiłem cię światłością Gojów, abyś był zbawieniem aż po krańce ziemi. [48] »A gdy Goje to usłyszeli, uradowali się, i uwielbiali słowo Pana: i uwierzyło tylu, ilu zostało powołanych do życia wiecznego. [49] »I słowo Pana było głoszone w całym regionie. [50] »Lecz Żydzi podburzyli pobożne i czcigodne kobiety, oraz przywódców miasta, i wszczęli prześladowania przeciwko Pawłowi i Barnabie, i wypędzili ich ze swoich granic. [51] »Ale oni otrząsnęli pył przeciwko nim ze swoich stóp, i przyszli do Ikonium. [52] »A uczniowie zostali napełnieni radością, i Duchem Świętym. 
«  Dzieje Apostolskie 12 Dzieje Apostolskie 13 Dzieje Apostolskie 14  »


 Źródło tekstu: Biblia Króla JakubaOpis prezentowanego tekstu: Tekst Nowego Testamentu [wersja z 2025.12.18]. Polski przekład Biblii King James (KJV) jest oryginalnym dziełem Adama K. Czermaka. Wszelkie prawa do polskiego przekładu są zastrzeżone na mocy prawa autorskiego. Tekst polskiego przekładu publikacji KJV może być kopiowany i rozpowszechniany w całości lub we fragmentach bez dokonywania w nim jakichkolwiek zmian i bez czerpania z niego jakichkolwiek korzyści finansowych. Dodatkowo BibliePolskie.pl otrzymały odrębną zgodę autora na zamieszczenie tekstu polskiego. Opracowanie modułu: BibliePolskie.pl