Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »I stało się w Ikonium, że poszli obaj razem do synagogi Żydów, a tak mówili, że uwierzyło wielkie mnóstwo zarówno Żydów jak i Greków.
[2] »Ale niewierzący Żydzi podburzali Gojów, i sprawiali, że ich umysły były diabelsko nastawione przeciwko braciom.
[3] »Długo więc trwali oni w odważnym mówieniu w Panu, który dawał świadectwo słowu jego łaski, i sprawiał, że znaki i dziwy były czynione przez ich ręce.
[4] »Ale tłum miasta był podzielony: i część trzymała z Żydami, a część z apostołami.
[5] »A gdy nastąpił atak zarówno Gojów, jak i Żydów wraz z ich władcami, aby ich znieważyć i ukamienować,
[6] »Byli tego świadomi i uciekli do Listry i Derbe, miast Likaonii, i do regionu, który leży wokół:
[7] »I tam głosili ewangelię.
[8] »A w Lystrze siedział pewien człowiek, bezwładny w nogach, będąc kaleką od łona matki, który nigdy nie chodził:
[9] »Ten sam słyszał Pawła mówiącego: który wytrwale patrzył na niego, i spostrzegał, że ma wiarę aby zostać uzdrowionym,
[10] »Powiedział donośnym głosem, Stań prosto na nogach. I on podskoczył i chodził.
[11] »A gdy ludzie zobaczyli, co Paweł uczynił, podnieśli głosy, mówiąc w mowie Likaonii, bogowie zstępują do nas w postaci ludzi.
[12] »I nazwali Barnabę Jowiszem, a Pawła Merkurym, ponieważ on był głównym mówcą.
[13] »Wtedy kapłan Jowisza, który był przed ich miastem, przyprowadził woły i girlandy do bram, i chciał złożyć ofiarę z ludem.
[14] »O czym gdy apostołowie Barnaba i Paweł usłyszeli, rozdarli swoje ubrania, i wbiegli między lud, wołając,
[15] »I mówiąc, Sirs, dlaczego to czynicie? My również jesteśmy ludźmi podobnymi do was, i głosimy wam, abyście się odwrócili od tych marności do żyjącego Boga, który stworzył niebo, i ziemię, i morze, i wszystko, co w nich jest:
[16] »Który w dawnych czasach pozwolił wszystkim narodom chodzić własnymi drogami.
[17] »Niemniej jednak nie pozostawił siebie bez świadectwa, w tym, że czynił dobrze i dawał nam deszcz z nieba oraz urodzajne pory roku, napełniając nasze serca pokarmem i radością.
[18] »I tymi mowami ledwie powstrzymali lud, aby nie złożyli im ofiary.
[19] »A przybyli tam też pewni Żydzi z Antiochii i Ikonium, którzy namówili lud, i ukamienowawszy Pawła, wywlekli go z miasta, przypuszczając, że nie żyje.
[20] »Jednak gdy uczniowie stanęli wokół niego, on wstał, i wszedł do miasta: a następnego dnia wyruszył z Barnabą do Derbe.
[21] »A gdy głosili ewangelię temu miastu, i nauczyli wielu, wrócili znowu do Listry, i do Ikonium, i do Antiochii,
[22] »Utwierdzając dusze uczniów, i napominając ich, aby trwali w wierze, i że musimy przez wiele trybulacji wejść do królestwa Boga.
[23] »A gdy ustanowili ich starszymi w każdym kościele, i modlili się poszcząc, powierzyli ich Panu, w którego uwierzyli.
[24] »A gdy przeszli przez Pizydię, przybyli do Pamfilii.
[25] »A gdy ogłosili słowo w Perdze, zeszli do Attalii:
[26] »Stamtąd popłynęli do Antiochii, skąd przedtem zostali poleceni łasce Boga dla dzieła, które wypełnili.
[27] »A gdy przyszli, i zebrali kościół razem, szczegółowo opowiedzieli wszystko, co Bóg z nimi zdziałał, i jak otworzył drzwi wiary dla Gojów.
[28] »I tam przebywali przez długi czas z uczniami.