Teksty » Biblia Króla Jakuba » Dzieje Apostolskie » Rozdział 17
«  Dzieje Apostolskie 16 Dzieje Apostolskie 17 Dzieje Apostolskie 18  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »A gdy przeszli poprzez Amfipolis i Apollonię, przybyli do Tesaloniki, gdzie była synagoga Żydów: [2] »A Paweł, zgodnie ze swoim zwyczajem, wszedł do nich, i przez trzy dni szabatu rozumował z nimi z pism, [3] »Otwierając i twierdząc, że Chrystus musiał cierpieć, i zmartwychwstać; i że ten Jezus, którego wam głoszę, jest Chrystusem. [4] »I niektórzy z nich uwierzyli, i przebywali z Pawłem i Sylasem; i z pobożnych Greków wielka rzesza, i ze znamienitych kobiet niemało. [5] »Ale Żydzi, którzy nie uwierzyli, poruszeni zazdrością, wzięli do siebie niektórych niegodziwych ludzi z niższego sortu, i zebrali grupę, i podburzyli całe miasto, i napadli na dom Jasona, i starali się aby wyprowadzić ich przed lud. [6] »A kiedy ich nie znaleźli, zaciągnęli Jasona i niektórych braci do władców miasta, wołając, Ci, którzy wywrócili świat do góry nogami przychodzą też tutaj; [7] »Których przyjął Jason: a ci wszyscy postępują wbrew dekretom Cezara, mówiąc, że jest inny król, niejaki Jezus. [8] »I trwożyli lud i władców miasta, gdy usłyszeli te rzeczy. [9] »A kiedy wzięli poręczenie od Jasona, i od tego drugiego, wypuścili ich. [10] »A bracia natychmiast odesłali Pawła i Sylasa nocą do Berei: którzy przybywając tam, weszli do synagogi Żydów. [11] »Oni byli szlachetniejsi niż ci w Tesalonice, w tym, że przyjęli słowo z całą gotowością umysłu, i codziennie badali pisma, czy tak się rzeczy mają. [12] »Dlatego wielu z nich uwierzyło; także z honorowych kobiet, które były Greczynkami, i z mężczyzn, niemało. [13] »Ale gdy Żydzi z Tesaloniki dowiedzieli się, że słowo Boga było głoszone przez Pawła w Berei, przybyli tam również, i podburzyli lud. [14] »A wtedy natychmiast bracia odesłali Pawła, aby udał się jakby nad morze: lecz Sylas i Tymoteusz pozostali tam nadal. [15] »A ci, którzy prowadzili Pawła, przyprowadzili go do Aten: a otrzymawszy polecenie dla Sylasa i Tymoteusza, aby prędko do niego przyszli, odeszli. [16] »A podczas gdy Paweł czekał na nich w Atenach, jego duch został poruszony w nim, gdy zobaczył miasto całkowicie oddane idolatrii. [17] »Dlatego rozważał w synagodze z Żydami, i z pobożnymi osobami, i codziennie na rynku z tymi, którzy się z nim spotykali. [18] »Wtedy spotkali go pewni filozofowie z Epikurejczyków, i ze Stoików. I niektórzy mówili, Co powie ten bełkoczący? inni, Wydaje się, że jest głosicielem obcych bogów: ponieważ głosił im Jezusa, i zmartwychwstanie. [19] »I wzięli go i przyprowadzili na Areopag, mówiąc, Czy możemy wiedzieć, co to jest ta nowa nauka, o której mówisz? [20] »Bo przynosisz pewne obce rzeczy do naszych uszu: chcielibyśmy zatem wiedzieć, co te rzeczy znaczą. [21] »(Ponieważ wszyscy Ateńczycy i obcy, którzy tam byli, nie spędzali czasu na niczym innym, jak tylko na opowiadaniu lub słuchaniu nowych rzeczy). [22] »Wtedy Paweł stanął pośrodku wzgórza Marsa i powiedział, Wy, mężowie z Aten, spostrzegam, że we wszystkim jesteście zbyt przesądni. [23] »Bo gdy przechodziłem obok, i przyglądałem się waszej pobożności, znalazłem ołtarz z tym napisem, NIEZNANEMU BOGU. Którego zatem bezwiednie wielbicie, jego wam oznajmiam. [24] »Bóg, który stworzył świat i wszystkie w nim rzeczy, ponieważ jest Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach zrobionych rękami; [25] »Ani nie jest wielbiony ludzkimi rękami, jak gdyby potrzebował czegokolwiek, skoro daje wszystkim życie, i oddech, i wszystko; [26] »I uczynił z jednej krwi wszystkie narody ludzkie, aby mieszkały na całej powierzchni ziemi, i określił czasy przedtem wyznaczone, oraz granice ich zamieszkania; [27] »Żeby szukali Pana, jeśli przypadkiem mogą go namacać, i odnaleźć go, chociaż nie jest daleko od każdego z nas: [28] »Bowiem w nim żyjemy, i poruszamy się, i mamy swój byt; jak też niektórzy z waszych poetów powiedzieli, Bo i my jesteśmy jego potomstwem. [29] »Skoro więc jesteśmy potomstwem Boga, nie powinniśmy myśleć, że Godhead podobne jest do złota, czy srebra, czy kamienia, wyrzeźbionych sztuką i ludzkim pomysłem. [30] »A w czasach tej ignorancji Bóg przymrużył oko, ale teraz nakazuje wszystkim ludziom, wszędzie, aby się skruszyli: [31] »Ponieważ wyznaczył dzień, w którym będzie sądził świat w sprawiedliwości przez tego człowieka, którego ustanowił; o czym dał zapewnienie wszystkim ludziom, w tym, że wskrzesił go z martwych. [32] »A gdy usłyszeli o zmartwychwstaniu umarłych, niektórzy szydzili: a inni mówili, Posłuchamy cię jeszcze raz w tej sprawie. [33] »Tak więc Paweł odszedł spośród nich. [34] »Jednak niektórzy ludzie przylgnęli do niego, i uwierzyli: wśród których był Dionizy Areopagita, oraz kobieta imieniem Damaris, i inni z nimi. 
«  Dzieje Apostolskie 16 Dzieje Apostolskie 17 Dzieje Apostolskie 18  »


 Źródło tekstu: Biblia Króla JakubaOpis prezentowanego tekstu: Tekst Nowego Testamentu [wersja z 2025.12.18]. Polski przekład Biblii King James (KJV) jest oryginalnym dziełem Adama K. Czermaka. Wszelkie prawa do polskiego przekładu są zastrzeżone na mocy prawa autorskiego. Tekst polskiego przekładu publikacji KJV może być kopiowany i rozpowszechniany w całości lub we fragmentach bez dokonywania w nim jakichkolwiek zmian i bez czerpania z niego jakichkolwiek korzyści finansowych. Dodatkowo BibliePolskie.pl otrzymały odrębną zgodę autora na zamieszczenie tekstu polskiego. Opracowanie modułu: BibliePolskie.pl