Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »A gdy wrzawa ustała, Paweł wezwał do siebie uczniów, i uściskał ich, i odszedł aby udać się do Macedonii.
[2] »A gdy przeszedł te części, i udzielił im wielu napomnień, przybył do Grecji,
[3] »I przebywał tam trzy miesiące. A kiedy Żydzi czyhali na niego, jak miał już płynąć do Syrii, postanowił wrócić przez Macedonię.
[4] »A towarzyszyli mu do Azji Sopater z Berei; a z Tesaloniczan Arystarch i Sekundus; i Gajus z Derbe, i Tymoteusz; a z Azji Tychik i Trofim.
[5] »Oni jadąc wcześniej czekali na nas w Troadzie.
[6] »I odpłynęliśmy z Filippi po dniach przaśników, i w pięć dni przybyliśmy do nich do Troady; gdzie przebywaliśmy siedem dni.
[7] »A pierwszego dnia tygodnia, gdy uczniowie zebrali się na łamanie chleba, Paweł głosił im, będąc gotowy do odejścia nazajutrz; a kontynuował swoje przemówienie aż do północy.
[8] »A było tam wiele świateł w górnej komnacie, gdzie byli razem zgromadzeni.
[9] »I siedział w oknie pewien młodzieniec imieniem Eutych, zapadający w głęboki sen: a jak Paweł długo głosił, pogrążył się we śnie, i spadł z trzeciego piętra, i podniesiono go martwego.
[10] »I Paweł zszedł na dół, i przypadł do niego, i obejmując go, powiedział, Nie trapcie się, bo jego życie jest w nim.
[11] »Gdy więc znów wszedł, i połamał chleb, i jadł, oraz długo przemawiał, aż do świtu, tak odszedł.
[12] »A oni przynieśli młodzieńca żywego, i byli niemało pocieszeni.
[13] »A my poszliśmy do łodzi, i popłynęliśmy do Assos, zamierzając tam zabrać Pawła: bo tak postanowił, chcąc sam iść pieszo.
[14] »A kiedy spotkał się z nami w Assos, zabraliśmy go, i przybyliśmy do Mityleny.
[15] »I odpłynęliśmy stamtąd, a następnego dnia przybyliśmy do Chios; a kolejnego dnia przybyliśmy do Samos, i zatrzymaliśmy się w Trogyllium; a następnego dnia przybyliśmy do Miletu.
[16] »Bowiem Paweł postanowił ominąć Efez, ponieważ nie chciał spędzać czasu w Azji: bo spieszył się, aby jeśli to możliwe, być w Jerozolimie w dniu Pięćdziesiątnicy.
[17] »A z Miletu posłał do Efezu, i zwołał starszych kościoła.
[18] »A gdy przyszli do niego, powiedział do nich, Wy wiecie, od pierwszego dnia, od którego przybyłem do Azji, jakim zwyczajem byłem z wami przez wszystkie czasy,
[19] »Służąc Panu z całą pokorą umysłu, i z wieloma łzami, i pokusami, które spadły na mnie przez czyhających na mnie Żydów:
[20] »I jak nie zatrzymywałem niczego, co było dla was pożyteczne, lecz pokazywałem wam, i nauczałem was publicznie, oraz od domu do domu,
[21] »Świadcząc zarówno Żydom, jak i Grekom, skruchę ku Bogu, i wiarę ku naszemu Panu Jezusowi Chrystusowi.
[22] »A teraz, oto idę związany w duchu do Jerozolimy, nie wiedząc, co tam na mnie spadnie:
[23] »Z wyjątkiem tego, że Duch Święty poświadcza w każdym mieście, mówiąc, że oczekują mnie więzy i udręki.
[24] »Ale żadna z tych rzeczy mnie nie porusza, ani nie uważam mojego życia za drogie dla siebie, tak żebym mógł zakończyć mój bieg z radością, i ministrowanie, które otrzymałem od Pana Jezusa, abym świadczył ewangelię łaski Boga.
[25] »A teraz, oto wiem, że wy wszyscy, wśród których poszedłem głosić królestwo Boga, nie ujrzycie już więcej mojej twarzy.
[26] »Dlatego zaświadczam wam dzisiaj, że jestem czysty od krwi wszystkich ludzi.
[27] »Bo nie omieszkałem oznajmić wam całego zamysłu Boga.
[28] »Uważajcie więc na samych siebie, i na całe stado, nad którym Duch Święty ustanowił was nadzorcami, abyście paśli kościół Boga, który on nabył swoją własną krwią.
[29] »Bo to wiem, że po moim odejściu szkodliwe wilki wejdą między was, nie oszczędzając stada.
[30] »Także z was samych powstaną ludzie mówiący przewrotne rzeczy, aby pociągnąć za sobą uczniów.
[31] »Dlatego uważajcie, i pamiętajcie, że przez okres trzech lat nie przestawałem ostrzegać ze łzami każdego nocą i dniem.
[32] »A teraz, bracia, polecam was Bogu, i słowu jego łaski, które może was budować, i dać wam dziedzictwo wśród wszystkich tych, którzy są uświęceni.
[33] »Nie pożądałem niczyjego srebra, ani złota, ani stroju.
[34] »Zaiste, wy sami wiecie, że te ręce ministrowały moim potrzebom, i tym, którzy byli ze mną.
[35] »Pokazałem wam wszystkie rzeczy, że tak pracując, powinniście wspierać słabych, i pamiętać słowa Pana Jezusa, jak powiedział, Bardziej błogosławione jest dawać niż otrzymywać.
[36] »A gdy to powiedział, uklęknął, i modlił się z nimi wszystkimi.
[37] »I wszyscy rzewnie płakali, i rzucili się Pawłowi na szyję, i całowali go,
[38] »Smucąc się najbardziej z powodu słów, które powiedział, że już więcej nie zobaczą jego twarzy. I odprowadzili go na statek.