Teksty » Biblia Króla Jakuba » Dzieje Apostolskie » Rozdział 21
«  Dzieje Apostolskie 20 Dzieje Apostolskie 21 Dzieje Apostolskie 22  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »I stało się, że po tym, jak od nich odeszliśmy, i odpłynęliśmy, przybyliśmy prostym kursem do Kos, a następnego dnia do Rodos, a stamtąd do Patary: [2] »A znalazłszy statek płynący do Fenicji, weszliśmy na pokład, i wyruszyliśmy. [3] »A kiedy odnaleźliśmy Cypr, pominęliśmy go po lewej stronie, i popłynęliśmy do Syrii, i przybiliśmy do Tyru: gdyż tam statek miał wyładować swój ładunek. [4] »A odszukawszy uczniów, pozostaliśmy tam siedem dni: którzy powiedzieli Pawłowi przez Ducha, aby nie szedł do Jerozolimy. [5] »A gdy wypełniliśmy te dni, odeszliśmy i poszliśmy swoją drogą; a oni wszyscy odprowadzili nas, z żonami i dziećmi, aż wyszliśmy za miasto: i uklękliśmy na wybrzeżu, i modliliśmy się. [6] »A gdy pożegnaliśmy się jeden z drugim, wzięliśmy statek; a oni wrócili znowu do domu. [7] »A gdy zakończyliśmy nasz bieg z Tyru, przybyliśmy do Ptolemaidy, i pozdrowiliśmy braci, i zatrzymaliśmy się u nich jeden dzień. [8] »A następnego dnia my, którzy byliśmy w towarzystwie Pawła, odeszliśmy i przybyliśmy do Cezarei: i weszliśmy do domu Filipa ewangelisty, który był jednym z siedmiu; i zatrzymaliśmy się u niego. [9] »A ten sam człowiek miał cztery córki, dziewice, które prorokowały. [10] »I gdy przebywaliśmy tam wiele dni, przyszedł z Judei pewien prorok, imieniem Agabus. [11] »A kiedy przyszedł do nas, wziął pas Pawła, i związał swoje ręce i stopy, i powiedział, Tak mówi Duch Święty, Tak Żydzi w Jerozolimie zwiążą człowieka, który jest właścicielem tego pasa, i wydadzą go w ręce Gojów. [12] »A gdy usłyszeliśmy te rzeczy, zarówno my, jak i mieszkańcy tego miejsca, błagaliśmy go, aby nie szedł do Jerozolimy. [13] »Wtedy Paweł odpowiedział, Co macie na myśli, płacząc i łamiąc moje serce? bo ja jestem gotów nie tylko być związanym, ale i umrzeć w Jerozolimie dla imienia Pana Jezusa. [14] »A gdy nie dał się przekonać, zaprzestaliśmy, mówiąc, Niech się dzieje wola Pana. [15] »A po tych dniach wzięliśmy swoje bagaże, i udaliśmy się do Jerozolimy. [16] »Poszli z nami także niektórzy uczniowie z Cezarei, i przyprowadzili ze sobą niejakiego Mnasona z Cypru, starego ucznia, u którego mieliśmy się zatrzymać. [17] »A gdy przybyliśmy do Jerozolimy, bracia przyjęli nas z radością. [18] »A następnego dnia Paweł poszedł z nami do Jamesa; i wszyscy starsi byli obecni. [19] »A kiedy ich pozdrowił, oświadczył szczegółowo, jakie rzeczy Bóg uczynił wśród Gojów przez jego ministrowanie. [20] »A gdy to usłyszeli, uwielbiali Pana, i rzekli do niego, Widzisz, bracie, ile jest tysięcy Żydów, którzy wierzą; a wszyscy są gorliwi prawa: [21] »I zostali poinformowani o tobie, że nauczasz wszystkich Żydów, którzy są wśród Gojów, aby porzucili Mojżesza, mówiąc, że nie powinni obrzezać swoich dzieci, ani postępować według obyczajów. [22] »Cóż więc? tłum musi się zgromadzić: bo usłyszą, że przyszedłeś. [23] »Zrób więc to, co ci mówimy: Mamy czterech mężczyzn, którzy mają na sobie przyrzeczenie; [24] »Weź ich, i oczyść siebie z nimi, i ponieś za nich koszty, aby mogli ogolić swoje głowy: i wszyscy poznają, że te rzeczy, o których zostali poinformowani o tobie, są niczym; ale że ty także postępujesz porządnie, i przestrzegasz prawa. [25] »A co się tyczy Gojów, którzy uwierzyli, napisaliśmy i stwierdziliśmy, aby nie przestrzegali oni żadnej z tych rzeczy, tylko żeby powstrzymywali się od rzeczy ofiarowanych idolom, i od krwi, i od uduszonych, i od nierządu. [26] »Wtedy Paweł wziął tych mężczyzn, i następnego dnia, oczyszczając się z nimi, wszedł do świątyni, aby oznaczyć zakończenie dni oczyszczenia, aż złożona zostanie ofiara za każdego z nich. [27] »A kiedy siedem dni dobiegło prawie końca, Żydzi, którzy byli z Azji, gdy zobaczyli go w świątyni, podburzyli cały lud, i podnieśli na niego ręce, [28] »Wołając, Mężowie Izraela, pomóżcie: To jest człowiek, który naucza wszystkich ludzi wszędzie przeciwko ludowi, i prawu, i temu miejscu: a ponadto wprowadził też Greków do świątyni, i zanieczyścił to święte miejsce. [29] »(Ponieważ wcześniej widzieli z nim w mieście Trofima, Efezjanina, którego przypuszczali, że Paweł wprowadził do świątyni). [30] »I całe miasto zostało poruszone, a ludzie zbiegli się razem: i wzięli Pawła, i wyciągnęli go ze świątyni: i natychmiast drzwi zostały zamknięte. [31] »A gdy zamierzali go zabić, przyszła wiadomość do głównego dowódcy oddziału, że cała Jerozolima jest w wrzawie. [32] »Który natychmiast wziął żołnierzy i setników, i pobiegli do nich na dół: a gdy zobaczyli głównego dowódcę i żołnierzy, zaprzestali bicia Pawła. [33] »Wtedy główny dowódca zbliżył się, i wziął go, i rozkazał związać go dwoma łańcuchami; i domagał się, kim on jest, i co zrobił. [34] »A jedni wśród tłumu wołali jedno, drudzy co innego: a gdy nie mógł poznać przyczyny z powodu tego tumultu, rozkazał przenieść go do zamku. [35] »A gdy wszedł na schody, tak się stało, że był on niesiony przez żołnierzy z powodu naporu tłumu. [36] »Bo mnóstwo ludu podążyło za nim, wołając, Precz z nim. [37] »A gdy Paweł miał być wprowadzony do zamku, rzekł do głównego dowódcy, Czy mogę z tobą mówić? Który powiedział, Czy umiesz mówić po grecku? [38] »Czyż nie jesteś tym Egipcjaninem, który przed tymi dniami uczynił wrzawę, i wyprowadził na pustynię cztery tysiące ludzi, którzy byli mordercami? [39] »Lecz Paweł powiedział, Jestem człowiekiem, który jest Żydem z Tarsu, miasta w Cylicji, obywatelem nie byle jakiego miasta: i proszę cię, pozwól mi przemówić do ludu. [40] »A gdy dał mu pozwolenie, Paweł stanął na schodach, i skinął ręką na lud. A gdy zapanowała wielka cisza, przemówił do nich w języku hebrajskim, mówiąc, 
«  Dzieje Apostolskie 20 Dzieje Apostolskie 21 Dzieje Apostolskie 22  »


 Źródło tekstu: Biblia Króla JakubaOpis prezentowanego tekstu: Tekst Nowego Testamentu [wersja z 2025.12.18]. Polski przekład Biblii King James (KJV) jest oryginalnym dziełem Adama K. Czermaka. Wszelkie prawa do polskiego przekładu są zastrzeżone na mocy prawa autorskiego. Tekst polskiego przekładu publikacji KJV może być kopiowany i rozpowszechniany w całości lub we fragmentach bez dokonywania w nim jakichkolwiek zmian i bez czerpania z niego jakichkolwiek korzyści finansowych. Dodatkowo BibliePolskie.pl otrzymały odrębną zgodę autora na zamieszczenie tekstu polskiego. Opracowanie modułu: BibliePolskie.pl