Teksty » Biblia Króla Jakuba » Dzieje Apostolskie » Rozdział 22
«  Dzieje Apostolskie 21 Dzieje Apostolskie 22 Dzieje Apostolskie 23  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »Mężowie, bracia i ojcowie, wysłuchajcie mojej obrony, którą wam teraz przedstawiam. [2] »(A gdy usłyszeli, że przemówił do nich w języku hebrajskim, tym bardziej milczeli: a on mówi,) [3] »Jestem zaprawdę człowiekiem, który jest Żydem, urodzonym w Tarsie, mieście w Cylicji, jednak wychowanym w tym mieście u stóp Gamaliela, i wyuczonym według doskonałego sposobu prawa ojców, i byłem gorliwym względem Boga, jak wy wszyscy jesteście dzisiaj. [4] »I prześladowałem tę drogę aż na śmierć, wiążąc i wtrącając do więzień zarówno mężczyzn jak i kobiety. [5] »Jak również najwyższy kapłan zaświadczył mi, oraz cały urząd starszych: od których również otrzymałem listy do braci, i udałem się do Damaszku, aby przyprowadzić do Jerozolimy tych, którzy byli tam związani, żeby zostali ukarani. [6] »I stało się, że gdy odbywałem moją podróż, i zbliżałem się do Damaszku około południa, nagle zabłysła z nieba wielka światłość wokół mnie. [7] »I upadłem na ziemię, i usłyszałem głos mówiący do mnie, Saulu, Saulu, dlaczego mnie prześladujesz? [8] »A ja odpowiedziałem, Kim jesteś, Panie? A on powiedział do mnie, Ja jestem Jezus z Nazaretu, którego ty prześladujesz. [9] »A ci, którzy byli ze mną, rzeczywiście widzieli światło, i bali się; ale nie słyszeli głosu tego, który do mnie mówił. [10] »I rzekłem, Co mam czynić, Panie? A Pan rzekł do mnie, Wstań i idź do Damaszku; a tam ci zostanie powiedziane o wszystkich rzeczach, które są ci wyznaczone do wykonania. [11] »A kiedy nie mogłem widzieć z powodu blasku tej światłości, będąc prowadzony za rękę przez tych, którzy byli ze mną, wszedłem do Damaszku. [12] »I niejaki Ananiasz, człowiek pobożny wedle prawa, mający dobre świadectwo u wszystkich Żydów, którzy tam mieszkali, [13] »Podszedł do mnie, i stanął, i rzekł do mnie, Bracie Saulu, przyjmij swój wzrok. I tej samej godziny spojrzałem na niego. [14] »I powiedział, Bóg naszych ojców wybrał cię, abyś mógł poznać jego wolę, i zobaczyć tego Jednego Sprawiedliwego, i usłyszeć głos jego ust. [15] »Bowiem będziesz jego świadkiem dla wszystkich ludzi tego, co widziałeś i słyszałeś. [16] »A teraz dlaczego zwlekasz? powstań, i bądź ochrzczony, i obmyj swoje grzechy, wzywając imienia Pana. [17] »I stało się, że gdy przybyłem ponownie do Jerozolimy, właśnie podczas gdy modliłem się w świątyni, byłem w transie; [18] »I widziałem go mówiącego do mnie, Pośpiesz się, i szybko wyjdź z Jerozolimy: bo nie przyjmą twego świadectwa o mnie. [19] »A ja powiedziałem, Panie, oni wiedzą, że więziłem i biłem w każdej synagodze tych, którzy położyli wiarę w ciebie: [20] »A kiedy krew twojego męczennika Szczepana została przelana, ja również stałem obok, i zgadzałem się na jego śmierć, i pilnowałem odzienia tych, którzy go zabili. [21] »A on powiedział do mnie, Odejdź: bo wyślę cię daleko stąd do Gojów. [22] »A oni dali mu posłuch temu słowu, a potem podnieśli swoje głosy, i powiedzieli, Precz z takim człekiem z ziemi: bo nie przystoi, aby żył. [23] »A gdy wołali, i zrzucali z siebie ubrania, i wzbijali pył w powietrze, [24] »Główny dowódca rozkazał przyprowadzić go do zamku, i kazał go przesłuchać przez biczowanie; żeby mógł się dowiedzieć, dlaczego tak przeciwko niemu krzyczeli. [25] »A gdy go związali rzemieniami, Paweł rzekł do setnika, który stał obok, Czy jest to zgodne z prawem, abyś biczował człowieka, który jest Rzymianinem, i niepotępionego? [26] »Kiedy setnik to usłyszał, poszedł i powiedział głównemu dowódcy, mówiąc, Uważaj co robisz: bo ten człowiek jest Rzymianinem. [27] »Wtedy przyszedł główny dowódca, i rzekł do niego, Powiedz mi, czy jesteś Rzymianinem? On odpowiedział, Tak. [28] »A główny dowódca odpowiedział, Za wielką sumę uzyskałem tę wolność. A Paweł rzekł, A ja urodziłem się wolny. [29] »Wtedy od razu odeszli od niego, którzy mieli go przesłuchać: a główny dowódca również się przestraszył, po tym jak dowiedział się, że jest on Rzymianinem, i ponieważ go związał. [30] »Nazajutrz, ponieważ chciał się dowiedzieć, dlaczego został on oskarżony przez Żydów, uwolnił go z więzów, i rozkazał głównym kapłanom i całej ich radzie, aby się pojawili, i przyprowadził Pawła, i stawił go przed nimi. 
«  Dzieje Apostolskie 21 Dzieje Apostolskie 22 Dzieje Apostolskie 23  »


 Źródło tekstu: Biblia Króla JakubaOpis prezentowanego tekstu: Tekst Nowego Testamentu [wersja z 2025.12.18]. Polski przekład Biblii King James (KJV) jest oryginalnym dziełem Adama K. Czermaka. Wszelkie prawa do polskiego przekładu są zastrzeżone na mocy prawa autorskiego. Tekst polskiego przekładu publikacji KJV może być kopiowany i rozpowszechniany w całości lub we fragmentach bez dokonywania w nim jakichkolwiek zmian i bez czerpania z niego jakichkolwiek korzyści finansowych. Dodatkowo BibliePolskie.pl otrzymały odrębną zgodę autora na zamieszczenie tekstu polskiego. Opracowanie modułu: BibliePolskie.pl