Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »Wówczas Agryppa rzekł do Pawła, Masz pozwolenie mówić za siebie. Wtedy Paweł wyciągnął rękę i odpowiedział za siebie:
[2] »Uważam się za szczęśliwego, królu Agryppo, ponieważ odpowiem za siebie tego dnia przed tobą w sprawie wszystkich rzeczy, o które jestem oskarżony przez Żydów:
[3] »Zwłaszcza, że wiem, że jesteś ekspertem we wszystkich zwyczajach i kwestiach, które są wśród Żydów: dlatego proszę cię, abyś cierpliwie mnie wysłuchał.
[4] »Mój sposób życia od młodości, który był najpierw wśród mojego narodu w Jerozolimie, znają wszyscy Żydzi;
[5] »Którzy znali mnie od początku, jeśli zechcieliby zaświadczyć, że zgodnie z najsurowszą z sekt naszej religii żyłem jako Faryzeusz.
[6] »A teraz stoję i jestem sądzony za nadzieję obietnicy danej przez Boga naszym ojcom:
[7] »Do której obietnicy nasze dwanaście pokoleń, usilnie służąc Bogu dniem i nocą, ma nadzieję dostąpić. Ze względu na tę nadzieję, królu Agryppo, jestem oskarżony przez Żydów.
[8] »Dlaczego miałoby ci się wydawać niewiarygodne, że Bóg ma wskrzeszać umarłych?
[9] »Zaprawdę sam myślałem, że powinienem czynić wiele rzeczy wbrew imieniu Jezusa z Nazaretu.
[10] »Które to też czyniłem w Jerozolimie: i wielu świętych zamykałem w więzieniu, otrzymawszy władzę od głównych kapłanów; a gdy byli wydawani na śmierć, wypowiadałem się przeciwko nim.
[11] »I karałem ich często w każdej synagodze, i zmuszałem ich do bluźnierstwa; a będąc niezmiernie wściekły na nich, prześladowałem ich aż do obcych miast.
[12] »Po czym gdy poszedłem do Damaszku z autorytetem i zleceniem od głównych kapłanów,
[13] »W południe, O królu, ujrzałem na drodze światło z nieba, powyżej jasności słońca, świecące wokół mnie i tych, którzy podróżowali ze mną.
[14] »A gdy upadaliśmy wszyscy na ziemię, usłyszałem głos mówiący do mnie, i mówiący w języku hebrajskim, Saulu, Saulu, dlaczego mnie prześladujesz? trudno ci jest wierzgać przeciwko ukłuciom.
[15] »I rzekłem, Kim jesteś, Panie? A on powiedział, Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz.
[16] »Ale podnieś się, i stań na swoich nogach: bo ukazałem ci się w tym celu, aby uczynić cię ministrantem i świadkiem zarówno tych rzeczy, które widziałeś, jak i tych rzeczy, w których ci się ukażę;
[17] »Wybawiając cię od ludu, i od Gojów, do których cię teraz posyłam,
[18] »Aby otworzyć ich oczy, i aby odwrócić ich od ciemności do światła, i od mocy Szatana ku Bogu, żeby mogli otrzymać przebaczenie grzechów, oraz dziedzictwo wśród tych, którzy są uświęceni przez wiarę, która jest we mnie.
[19] »Po czym, O królu Agryppo, nie byłem nieposłuszny niebiańskiej wizji:
[20] »Ale najpierw pokazałem tym z Damaszku, i w Jerozolimie, i we wszystkich okolicach Judei, a potem Gojom, aby się skruszyli i nawrócili się do Boga, i spełniali uczynki godne skruchy.
[21] »Z tych powodów Żydzi złapali mnie w świątyni, i zamierzali mnie zabić.
[22] »Otrzymawszy więc pomoc od Boga, trwam do dnia dzisiejszego, świadcząc zarówno małym, jak i wielkim, nie mówiąc nic innego, jak tylko to, co prorocy i Mojżesz mówili, że ma przyjść:
[23] »Że Chrystus miał cierpieć, i że miał być pierwszym, który miał powstać z martwych, i miał pokazać światło ludowi, i Gojom.
[24] »A gdy tak mówił za siebie, Festus powiedział donośnym głosem, Pawle, jesteś ponad sobą; wiele nauki doprowadza cię do szaleństwa.
[25] »Lecz on rzekł, Nie jestem szalony, najszlachetniejszy Festusie; lecz mówię słowa prawdy i trzeźwości.
[26] »Bo król wie o tych rzeczach, przed którym też mówię swobodnie: bo jestem przekonany, że żadna z tych rzeczy nie jest przed nim ukryta; gdyż nie uczyniono tej rzeczy w kącie.
[27] »Królu Agryppo, czy wierzysz prorokom? Wiem, że wierzysz.
[28] »Wtedy Agryppa rzekł do Pawła, Prawie przekonałeś mnie, abym został chrześcijaninem.
[29] »A Paweł powiedział, Dałby Bóg, abyś nie tylko ty, ale i wszyscy, którzy mnie dziś słuchają, byli prawie i całkowicie tacy jak ja, z wyjątkiem tych więzów.
[30] »A gdy tak powiedział, wstał król oraz namiestnik, i Berenike, oraz ci, którzy z nimi siedzieli:
[31] »A gdy odeszli na bok, rozmawiali między sobą, mówiąc, Ten człowiek nie czyni nic godnego śmierci ani więzów.
[32] »Wtedy powiedział Agryppa do Festusa, Ten człowiek mógłby być uwolniony, gdyby nie apelował do Cezara.