Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »Ale pewien człowiek imieniem Ananiasz, i jego żona Safira, sprzedali majątek,
[2] »I zatrzymał część zapłaty, jego żona również będąc w to wtajemniczona, i przyniósł pewną część, i położył ją u stóp apostołów.
[3] »Lecz Piotr powiedział, Ananiaszu, dlaczego Szatan napełnił twoje serce, aby okłamać Ducha Świętego, i zatrzymać część zapłaty za ziemię?
[4] »Podczas gdy pozostawała, czyż nie była twoją własnością? a po tym, jak została sprzedana, czyż nie była w twojej własnej mocy? dlaczego umyśliłeś to w swoim sercu? nie okłamałeś ludzi, ale Boga.
[5] »A Ananiasz, słysząc te słowa, upadł, i oddał ducha: i wielki strach padł na wszystkich, którzy to słyszeli.
[6] »A młodzi mężczyźni powstali, owinęli go, i wynieśli go, i pochowali go.
[7] »A było to jakieś trzy godziny później, kiedy weszła jego żona, nie wiedząc co się stało.
[8] »A Piotr odpowiedział do niej, Powiedz mi czy sprzedałaś tę ziemię za tyle? A ona odpowiedziała, Tak, za tyle.
[9] »Wtedy Piotr rzekł do niej, Jak to jest, że zgodziliście się razem kusić Ducha Pana? oto stopy tych, którzy pogrzebali twego męża, stoją u drzwi i wyniosą cię.
[10] »Wtedy od razu upadła ona u jego stóp, i oddała ducha: a młodzieńcy weszli, i znaleźli ją martwą, i ponieśli ją, i pochowali przy jej mężu.
[11] »I wielki strach padł na cały kościół i na tylu, ilu słyszało te rzeczy.
[12] »I przez ręce apostołów dokonywane było wiele znaków i dziwów wśród ludu; (i wszyscy byli jednomyślnie w przedsionku Salomona.
[13] »A z pozostałych żaden człowiek nie odważał się do nich przyłączyć: lecz ludzie ich wywyższali.
[14] »A wiernych zostało tym więcej dodanych do Pana, tłumy zarówno mężczyzn, jak i kobiet.)
[15] »Do tego stopnia, że wynosili chorych na ulice i kładli ich na posłaniach i leżankach, aby przynajmniej cień przechodzącego Piotra mógł przyćmić niektórych z nich.
[16] »Przyszły też tłumy z okolicznych miast do Jerozolimy, przynosząc chorych ludzi, i tych, którzy byli dręczeni przez nieczyste duchy: i zostali uzdrowieni co do jednego.
[17] »Wtedy najwyższy kapłan powstał, i wszyscy, którzy z nim byli (to jest sekta Saduceuszy), i zostali napełnieni oburzeniem,
[18] »I położyli swoje ręce na apostołów, i wtrącili ich do publicznego więzienia.
[19] »Lecz anioł Pana w nocy otworzył drzwi więzienia, i wyprowadził ich, i rzekł,
[20] »Idźcie, stańcie i mówcie w świątyni do ludu wszystkie słowa tego życia.
[21] »A gdy to usłyszeli, weszli do świątyni wczesnym rankiem, i nauczali. Lecz najwyższy kapłan przyszedł oraz ci, którzy z nim byli, i zwołali radę razem, i cały senat synów Izraela, i posłali do więzienia, aby ich przyprowadzono.
[22] »Lecz kiedy przybyli oficerowie, i nie znaleźli ich w więzieniu, wrócili i oznajmili,
[23] »Mówiąc, Więzienie naprawdę zastaliśmy zamknięte z wszelkim zabezpieczeniem, i strażników stojących na zewnątrz przed drzwiami: ale kiedy otworzyliśmy, nie znaleźliśmy żadnego człowieka w środku.
[24] »A gdy najwyższy kapłan i zarządca świątyni, i główni kapłani usłyszeli te rzeczy, powątpiewali o tym, do czego to zmierza.
[25] »Wtedy przyszedł jeden i powiedział im, mówiąc, Oto ci, których wtrąciliście do więzienia, stoją w świątyni, i nauczają lud.
[26] »Wtedy poszedł kapitan z oficerami, i przyprowadzili ich bez przemocy: bo bali się ludu, aby ich nie ukamienowano.
[27] »A gdy ich przyprowadzili, postawili ich przed radą: a najwyższy kapłan zapytał ich,
[28] »Mówiąc, Czyż nie przykazaliśmy wam surowo, abyście nie nauczali w tym imieniu? a oto napełniliście Jerozolimę swoją nauką, i zamierzacie sprowadzić na nas krew tego człowieka.
[29] »Wtedy Piotr i inni apostołowie odpowiedzieli i rzekli, Powinniśmy być posłuszni Bogu, raczej niż ludziom.
[30] »Bóg naszych ojców wskrzesił Jezusa, którego wy zabiliście i powiesiliście na drzewie.
[31] »Jego Bóg wywyższył swoją prawą ręką aby był Księciem i Zbawicielem, po to, aby dać Izraelowi skruchę i przebaczenie grzechów.
[32] »A my jesteśmy jego świadkami tych rzeczy; jak jest również Duch Święty, którego Bóg dał tym, którzy są mu posłuszni.
[33] »Gdy to usłyszeli, zostali rozdarci aż do serca, i naradzali się, aby ich zabić.
[34] »Wtedy powstał jeden z rady, Faryzeusz imieniem Gamaliel, nauczyciel prawa, cieszący się dobrą opinią wśród całego ludu, i nakazał odstawić apostołów na chwilę;
[35] »I rzekł do nich, Wy, mężowie Izraela, uważajcie na siebie, co zamierzacie uczynić w stosunku do tych ludzi.
[36] »Bo przed owymi dniami powstał Teudas, chełpiąc się, że kimś jest; do którego przyłączyło się wielu ludzi, około czterystu: który został zabity; a wszyscy, tylu ilu było mu posłusznych, zostali rozproszeni, i doprowadzeni do nicości.
[37] »Po tym człowieku powstał Judasz z Galilei w dniach otaksowania, i pociągnął za sobą wielu ludzi: on także zginął; a wszyscy, nawet tylu ilu było mu posłusznym, zostali rozproszeni.
[38] »A teraz powiadam wam, Odstąpcie od tych ludzi, i zostawcie ich w spokoju: bo jeśli ten zamysł lub to dzieło pochodzi od ludzi, to pójdzie na nic:
[39] »Ale jeśli pochodzi od Boga, nie możecie tego obalić, aby przypadkiem się nie okazało, że walczycie nawet przeciwko Bogu.
[40] »I zgodzili się z nim: a gdy wezwali apostołów, i pobili ich, rozkazali im, aby nie mówili w imieniu Jezusa, i wypuścili ich.
[41] »I odeszli z obecności rady, radując się, że zostali uznani za godnych cierpienia hańby dla jego imienia.
[42] »I codziennie w świątyni, i we wszystkich domach, nie przestawali nauczać i głosić Jezusa Chrystusa.