Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »Czyż nie wiecie, bracia (bo mówię do tych, którzy znają prawo), że prawo panuje nad człowiekiem, dopóki on żyje?
[2] »Bo kobieta, która ma męża, jest związana prawem ze swoim mężem, dopóki on żyje; ale jeśli mąż jest umarły, jest uwolniona od prawa męża.
[3] »Tak więc, dopóki jej mąż żyje, jeśli jest zamężna innemu mężczyźnie, będzie nazywana cudzołożnicą: ale jeśli jej mąż jest umarły, jest wolna od tego prawa; tak że nie jest cudzołożnicą, chociaż jest zamężna innemu mężczyźnie.
[4] »Dlatego, moi bracia, wy również staliście się umarłymi dla prawa przez ciało Chrystusa; abyście poślubili innego, właśnie tego, który został wskrzeszony z martwych, abyśmy mogli przynosić owoc ku Bogu.
[5] »Bo gdy byliśmy w ciele, namiętności grzechów, które były przez prawo, działały w naszych członkach, aby przynosić owoc ku śmierci.
[6] »Lecz teraz zostaliśmy uwolnieni od prawa, że będąc umarłymi w czym byliśmy trzymani; abyśmy służyli w nowości ducha, a nie w starości litery.
[7] »Cóż więc powiemy? Czy prawo jest grzechem? Nie daj Boże. Przeciwnie, nie poznałbym grzechu inaczej, jak tylko przez prawo: bo nie znałbym pożądliwości, gdyby prawo nie mówiło, Nie będziesz pożądał.
[8] »Lecz grzech, wziąwszy przyczynę przez przykazanie, sprawił we mnie wszelką pożądliwość. Bo bez prawa grzech był martwy.
[9] »Bowiem żyłem kiedyś bez prawa: lecz gdy przyszło przykazanie, grzech ożył, a ja umarłem.
[10] »A przykazanie, które zostało ustanowione dla życia, okazało się być ku śmierci.
[11] »Bo grzech, wziąwszy przyczynę przez przykazanie, zwiódł mnie, i przez nie mnie zabił.
[12] »Dlatego prawo jest święte, i przykazanie święte, i sprawiedliwe, i dobre.
[13] »Czy więc to, co jest dobre, przyniosło na mnie śmierć? Nie daj Boże. Lecz grzech, aby mógł okazać się grzechem, działając we mnie śmiercią przez to co dobre; żeby grzech przez przykazanie stał się niezmiernie grzeszny.
[14] »Gdyż wiemy, że prawo jest duchowe: ale ja jestem cielesny, zaprzedany grzechowi.
[15] »Bo tego co czynię, nie znoszę: bo czego bym chciał, tego nie czynię; ale czego nienawidzę, to czynię.
[16] »Jeśli więc czynię to, czego nie chcę, zgadzam się z tym, że prawo jest dobre.
[17] »Teraz więc już nie ja to czynię, ale grzech, który we mnie mieszka.
[18] »Gdyż wiem, że we mnie (to jest w moim ciele,) nie mieszka nic dobrego: bo chęć jest ze mną obecna; ale jak wykonać to, co dobre, nie znajduję.
[19] »Bo dobra, którego bym chciał, nie czynię: ale diabelstwo, którego nie chcę, to czynię.
[20] »A jeśli czynię to, czego nie chcę, to już nie ja to czynię, ale grzech, który we mnie mieszka.
[21] »Znajduję więc prawo, że gdy chcę czynić dobro, diabelstwo jest obecne przy mnie.
[22] »Bo cieszę się w prawie Boga według wewnętrznego człowieka:
[23] »Lecz widzę inne prawo w moich członkach, walczące z prawem mego umysłu, i przywodzące mnie do niewoli prawa grzechu, które jest w moich członkach.
[24] »O nędzny człowieku, którym jestem! któż mnie wybawi z ciała tej śmierci?
[25] »Dziękuję Bogu poprzez Jezusa Chrystusa, naszego Pana. Tak więc umysłem ja sam służę prawu Boga; lecz ciałem prawu grzechu.