Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »Podążajcie za miłością, i pragnijcie darów duchowych, ale bardziej, żebyście mogli prorokować.
[2] »Bo ten kto mówi w nieznanym języku, nie mówi do ludzi, lecz do Boga: bo żaden człowiek go nie rozumie; jednakże w duchu mówi tajemnice.
[3] »Ale ten, który prorokuje, mówi do ludzi na budowanie, i napominanie, i pocieszanie.
[4] »Ten, kto mówi w nieznanym języku, buduje samego siebie; ale ten, kto prorokuje, buduje kościół.
[5] »Chciałbym, abyście wszyscy mówili językami, ale bardziej, abyście prorokowali: bo większy jest ten, który prorokuje, niż ten, który mówi językami, chyba że tłumaczy, aby kościół mógł otrzymać budowanie.
[6] »Więc, bracia, gdybym przyszedł do was mówiąc językami, cóż wam zyskam, jeśli nie mówię do was albo przez objawienie, albo przez wiedzę, albo przez proroctwo, albo przez naukę?
[7] »A nawet rzeczy bez życiodajnego dźwięku, czy to piszczałka, czy harfa, chyba że dają rozróżnienie w dźwiękach, skąd będzie wiadomo, co jest grane na piszczałce, a co na harfie?
[8] »Bo jeśli trąba wyda niepewny dźwięk, kto przygotuje się do bitwy?
[9] »Tak samo wy, jeśli nie wypowiadacie językiem słów łatwych do zrozumienia, skąd będzie wiadomo, co jest mówione? bowiem w powietrze będziecie mówić.
[10] »Być może, tak wiele jest na świecie różnego rodzajów głosów, i żaden z nich nie jest bez znaczenia.
[11] »Dlatego jeśli nie znam znaczenia głosu, będę dla tego, kto mówi, cudzoziemcem, a ten, kto mówi, będzie cudzoziemcem dla mnie.
[12] »Tak i wy, o ile jesteście gorliwi o dary duchowe, starajcie się, abyście się doskonalili ku budowaniu kościoła.
[13] »Dlatego ten, kto mówi w nieznanym języku, niech się modli, aby mógł tłumaczyć.
[14] »Bo jeśli modlę się w nieznanym języku, mój duch się modli, ale moje zrozumienie jest bezowocne.
[15] »Cóż więc to jest? Będę się modlił duchem, i będę się modlił także ze zrozumieniem: będę śpiewał duchem, i będę śpiewał także ze zrozumieniem.
[16] »W przeciwnym razie, gdy będziesz błogosławił duchem, jakże ten, który zajmuje miejsce nieuczonych, powie Amen na twoje dziękczynienie, skoro nie rozumie, co mówisz?
[17] »Ty bowiem dobrze dziękujesz, lecz drugi się nie buduje.
[18] »Dziękuję mojemu Bogu, że mówię językami więcej niż wy wszyscy:
[19] »Jednak w kościele wolałbym powiedzieć pięć słów ze swoim zrozumieniem, abym swoim głosem mógł nauczać innych, niż dziesięć tysięcy słów w nieznanym języku.
[20] »Bracia, nie bądźcie dziećmi w rozumieniu: jednakże bądźcie dziećmi w zjadliwości, a w rozumieniu bądźcie mężni.
[21] »W prawie jest napisane, Przez ludzi obcych języków i przez usta obcych będę mówił do tego ludu; a jednak i tak mnie nie usłyszą, mówi Pan.
[22] »Dlatego języki są na znak, nie dla tych, którzy wierzą, lecz dla tych, którzy nie wierzą: lecz proroctwo nie służy dla tych, którzy nie wierzą, lecz dla tych, którzy wierzą.
[23] »Jeśli więc cały kościół zbiera się w jednym miejscu, i wszyscy mówią językami, a wejdą tam ci, którzy są nieuczeni, lub niewierzący, czyż nie powiedzą, że jesteście szaleni?
[24] »Ale jeśli wszyscy prorokują, a wejdzie jeden, który nie wierzy, lub jeden nieuczony, jest on przekonany przez wszystkich, jest osądzony przez wszystkich:
[25] »W ten sposób tajemnice jego serca są uczynione jawnymi; i tak padając na twarz, będzie wielbił Boga, i zaświadczy, że prawdziwie Bóg jest w was.
[26] »Jak to więc jest, bracia, gdy się zbieracie, każdy z was ma psalm, ma naukę, ma język, ma objawienie, ma tłumaczenie. Niech wszystko będzie czynione ku zbudowaniu.
[27] »Jeśli jakiś człowiek mówi w nieznanym języku, niech to czyni dwóch, lub najwyżej trzech, i to po kolei; a jeden niech tłumaczy.
[28] »Ale jeśli nie ma tłumacza, niech milczy w kościele; i niech mówi do siebie, i do Boga.
[29] »Niech prorocy mówią po dwóch albo trzech, a inni niech rozsądzają.
[30] »Jeśli coś zostanie objawione innemu, który siedzi obok, niech pierwszy milczy.
[31] »Bowiem możecie wszyscy, jeden po drugim prorokować, aby się wszyscy uczyli, i wszyscy zostali pocieszeni.
[32] »A duchy proroków są poddane prorokom.
[33] »Bowiem Bóg nie jest autorem nieładu, lecz pokoju, jak we wszystkich kościołach świętych.
[34] »Niech wasze kobiety milczą w kościołach: bo nie pozwala się im mówić; ale mają przykazane być posłuszne, jak mówi prawo.
[35] »A jeśli chcą się czegoś nauczyć, niech w domu pytają swoich mężów: bo wstydem jest, aby kobiety przemawiały w kościele.
[36] »Co? Czy słowo Boga wyszło od was, czy tylko do was przyszło?
[37] »Jeśli jakiś człowiek uważa się za proroka, lub duchowego, niech uzna, że te rzeczy, które piszę do was są przykazaniami Pana.
[38] »Ale jeśli jakiś człowiek jest ignorantem, niech pozostanie ignorantem.
[39] »Dlatego, bracia, pragnijcie prorokować i nie zabraniajcie mówić językami.
[40] »Niech wszystko będzie wykonane przyzwoicie i w porządku.