Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »Bo wiemy, że jeśli ten namiot naszego ziemskiego domu zostałby zniszczony, mamy budowlę Boga, dom nie ręką zrobiony, wieczny w niebiosach.
[2] »W tym bowiem wzdychamy, gorliwie pragnąc aby być przyobleczeni naszym domem, który jest z nieba:
[3] »Jeśli tak, to będąc przyobleczeni, nie będziemy znalezieni nadzy.
[4] »Bo my, którzy jesteśmy w tym namiocie, wzdychamy, będąc obciążeni: nie dlatego, abyśmy byli rozebrani, ale przyobleczeni, aby śmiertelność mogła zostać pochłonięta przez życie.
[5] »A tym, który nas do tego samego ukształtował, jest Bóg, który też nam dał zadatek Ducha.
[6] »Dlatego zawsze jesteśmy ufni, wiedząc, że podczas gdy jesteśmy w domu w ciele, jesteśmy nieobecni przy Panu:
[7] »(Chodzimy bowiem przez wiarę, a nie przez wzrok:).
[8] »Jesteśmy ufni, mówię, i chętni, by raczej być nieobecnymi w ciele, a być obecnymi z Panem.
[9] »Dlatego trudzimy się, abyśmy, obecni czy nieobecni, mogli być przyjęci przez niego.
[10] »Bowiem wszyscy musimy pojawić się przed trybunałem Chrystusa; aby każdy odebrał, co uczynił w swoim ciele, według tego, co uczynił dobrego lub złego.
[11] »Znając więc grozę Pana, przekonujemy ludzi; ale jesteśmy uczynieni jawnymi wobec Boga; i ufam, że jesteśmy również uczynieni jawnymi w waszych sumieniach.
[12] »Bo nie polecamy wam ponownie samych siebie, ale dajemy wam sposobność do chlubienia się nami, żebyście mieli co odpowiedzieć tym, którzy chlubią się z pozoru, a nie w sercu.
[13] »Bo czy to straciliśmy rozum, to dla Boga: czy też jesteśmy trzeźwi, to z waszego powodu.
[14] »Bowiem miłość Chrystusa przymusza nas; ponieważ tak sądzimy, że jeśli jeden umarł za wszystkich, to wszyscy umarli:
[15] »A że umarł za wszystkich, aby ci, którzy żyją, nie żyli odtąd dla siebie, lecz ku niemu, który za nich umarł i zmartwychwstał.
[16] »Dlatego odtąd nie znamy żadnego człowieka według ciała: zaiste, chociaż znaliśmy Chrystusa według ciała, to jednak odtąd już go nie znamy.
[17] »Dlatego jeśli jakiś człowiek jest w Chrystusie, jest on nowym stworzeniem: stare rzeczy przeminęły, oto wszystkie rzeczy stały się nowe.
[18] »A wszechrzeczy są z Boga, który pojednał nas ze sobą przez Jezusa Chrystusa, i dał nam ministrowanie pojednania;
[19] »To znaczy, że Bóg był w Chrystusie, jednocząc świat z samym sobą, nie poczytując im ich przewinień; i przekazał nam słowo pojednania.
[20] »Teraz więc jesteśmy ambasadorami dla Chrystusa, tak jakby Bóg błagał was przez nas: prosimy was w miejsce Chrystusa, pojednajcie się z Bogiem.
[21] »Bowiem on uczynił go grzechem dla nas, który nie znał grzechu; abyśmy mogli się stać sprawiedliwością Boga w nim.