Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »I ukazał się wielki dziw na niebie; kobieta obleczona w słońce, i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie korona z dwunastu gwiazd:
[2] »A ona będąc brzemienną płakała, bolejąc w porodzie, i cierpiała by porodzić.
[3] »I ukazał się inny dziw na niebie; a oto wielki czerwony smok, mający siedem głów i dziesięć rogów, i siedem koron na jego głowach.
[4] »A jego ogon przyciągnął trzecią część gwiazd nieba, i zrzucił je na ziemię: i smok stanął przed kobietą, która była gotowa do porodu, po to aby pożreć jej dziecko jak tylko się narodzi.
[5] »I porodziła dziecię, mężczyznę, który miał rządzić wszystkimi narodami laską żelazną: a jej dziecko zostało pochwycone do Boga, i do jego tronu.
[6] »A kobieta uciekła na pustkowie, gdzie ma miejsce przygotowane od Boga, aby ją tam żywiono przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni.
[7] »I była wojna w niebie: Michał i jego aniołowie walczyli przeciwko smokowi; a smok walczył i jego aniołowie,
[8] »A nie zwyciężyli; ani nie znaleziono już ich miejsca w niebie.
[9] »I wielki smok został wyrzucony, ten stary wąż, zwany Diabłem, i Szatanem, który zwodzi cały świat: on został wyrzucony na ziemię, i jego aniołowie zostali wyrzuceni wraz z nim.
[10] »I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie, Teraz przychodzi zbawienie, i siła, i królestwo naszego Boga, i moc jego Chrystusa: bo oskarżyciel naszych braci został zrzucony, który oskarżał ich przed naszym Bogiem dniem i nocą.
[11] »A zwyciężyli go przez krew Baranka, i przez słowo ich świadectwa; i nie miłowali swego życia aż do śmierci.
[12] »Dlatego radujcie się, wy niebiosa, i wy którzy w nich mieszkacie. Biada mieszkańcom ziemi i morza! bo diabeł zstępuje na was, mając wielki gniew, ponieważ wie, że ma tylko krótki czas.
[13] »A gdy smok zobaczył, że został wyrzucony na ziemię, prześladował kobietę, która urodziła dziecię, mężczyznę.
[14] »I kobiecie zostały dane dwa skrzydła wielkiego orła, aby mogła odlecieć na pustkowie, na swoje miejsce, gdzie jest żywiona przez czas, i czasy, i pół czasu, od twarzy węża.
[15] »A wąż wyrzucił z ust swoich wodę jak powódź za kobietą, aby spowodować, żeby została porwana przez powódź.
[16] »A ziemia pomogła kobiecie, i ziemia otworzyła swoje usta, i pochłonęła powódź, którą smok wyrzucił ze swojej paszczy.
[17] »I smok był rozgniewany na kobietę, i poszedł aby stoczyć wojnę z resztą jej nasienia, którzy zachowują przykazania Boga, i mają świadectwo Jezusa Chrystusa.