Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń | Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii |
[1] »I spojrzałem, a oto Baranek stał na górze Syjon, a z nim sto czterdzieści i cztery tysiące, mających imię jego Ojca wypisane w swoich czołach.
[2] »I usłyszałem głos z nieba, jak głos wielu wód, i jak głos wielkiego grzmotu: i usłyszałem głos harfiarzy harfujących na swoich harfach:
[3] »I śpiewali jakby nową pieśń przed tronem, i przed czterema zwierzętami, i przed starszymi: a żaden człowiek nie mógł się nauczyć tej pieśni oprócz tych stu czterdziestu i czterech tysięcy, którzy zostali wykupieni z ziemi.
[4] »Ci są tymi, którzy nie skalali się z kobietami; bowiem są dziewicami. Ci są tymi, którzy idą za Barankiem, dokądkolwiek on idzie. Ci zostali wykupieni spośród ludzi, będąc pierwocinami dla Boga i dla Baranka.
[5] »A w ich ustach nie znaleziono podstępu: bowiem są bezbłędni przed tronem Boga.
[6] »I zobaczyłem innego anioła lecącego pośrodku nieba, mającego wieczną ewangelię do ogłoszenia tym, którzy mieszkają na ziemi, i wszystkim narodom, i plemionom, i językom, i ludom,
[7] »Mówiącego donośnym głosem, Bójcie się Boga, i oddajcie mu chwałę; bo godzina jego sądu nadchodzi: i wielbijcie tego, który stworzył niebo, i ziemię, i morze, i źródła wód.
[8] »I podążał tam inny anioł, mówiąc, Babilon upadł, upadł, to wielkie miasto, ponieważ sprawiło, że wszystkie narody piły wino gniewu jego nierządu.
[9] »I trzeci anioł podążył za nimi, mówiąc donośnym głosem, Jeśli jakiś człowiek wielbi bestię i jej obraz, i przyjmuje jej znamię w swoje czoło, lub w swoją rękę,
[10] »Ten sam będzie pił z wina gniewu Boga, które jest wylane bez mieszanki do kielicha jego oburzenia; i będzie dręczony ogniem i siarką w obecności świętych aniołów, i w obecności Baranka:
[11] »A dym ich męki unosi się w górę na wieki wieków: i nie mają odpoczynku ani w dzień, ani w nocy, którzy wielbią bestię i jej obraz, i ktokolwiek przyjmuje znamię jej imienia.
[12] »Tu jest cierpliwość świętych: tu są ci, którzy zachowują przykazania Boga, i wiarę Jezusa.
[13] »I usłyszałem głos z nieba mówiący do mnie, Napisz, Błogosławieni są umarli, którzy umierają odtąd w Panu: Zaiste, mówi Duch, żeby odpoczywali od swojej pracy; a ich uczynki podążają za nimi.
[14] »I spojrzałem, a oto biały obłok, a na obłoku siedział jeden podobny do Syna człowieczego, mający na głowie złotą koronę, a w ręku ostry sierp.
[15] »I inny anioł wyszedł ze świątyni, wołając donośnym głosem do tego, który siedział na obłoku, Zapuść swój sierp i żnij: bo nadchodzi czas dla ciebie, abyś żął; bo żniwo ziemi jest dojrzałe.
[16] »A ten, który siedział na obłoku, zapuścił swój sierp w ziemię; i ziemia została zżęta.
[17] »I inny anioł wyszedł ze świątyni, która jest w niebie, on również mający ostry sierp.
[18] »A inny anioł wyszedł z ołtarza, który miał władzę nad ogniem; i zawołał głośnym krzykiem do tego, który miał ostry sierp, mówiąc, Zapuść swój ostry sierp, i zbierz grona winorośli ziemi; bo jej winogrona są w pełni dojrzałe.
[19] »I anioł zapuścił swój sierp w ziemię, i zebrał winorośl ziemi, i wrzucił ją do wielkiej tłoczni wina gniewu Boga.
[20] »A tłocznia wina została zdeptana poza miastem, i krew wypłynęła z tłoczni wina, nawet aż po uzdy końskie, na przestrzeni tysiąca i sześciuset stadiów.